Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

ΠΕΡΑΣΜΑ ΖΩΗΣ

Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που γεννιόνται και πεθαίνουν καθημερινά σ'αυτή τη γη.
Κατά τη διάρκεια της μικρής ζωής τους,άλλοι περνούν χωρίς να αφήσουν ούτε ένα τόσο δα αποτύπωμα. Άλλοι πάλι με ένα στομφώδη τρόπο προσπαθούν να προβάλλουν την ύπαρξη τους κάνοντας πάταγο.

Υπάρχουν και κάποιοι πολύ λιγότεροι,λιγότερο προβεβλημένοι,στα παρασκήνια,έξω από τους προβολείς και τα φώτα,που χαράζουν ανεξίτηλα τις ζωές των ανθρώπων που βρέθηκαν πλάι τους.Πλάι τους. Ετσι ακριβώς τοποθετούνται οι άνθρωποι γύρω τους,παρόλο που όλοι τους ξέρουνε ότι αυτός ο άνθρωπος που στέκεται πλάι τους,είναι αυτός που έχει την ικανότητα να αφήνει ένα βαθύ αποτύπωμα περνώντας από αυτή τη μικρή ζωή.
Δεν θα γράψουν για αυτόν τα περιοδικά.Δε θα τον προβάλουν τα κανάλια,δεν θα τρέξουν με μικρόφωνα να του πάρουν συνέντευξη για όλα αυτά τα σημαντικά που θα πει ή θα κάνει. Όμως οι άνθρωποι που είναι στο πλάι του,που ζουν κοντά του,αισθάνονται το βάρος της ύπαρξης του και μάλιστα στις πιο κρίσιμες στιγμές.
Είναι εκεί,σε μικρούς και μεγάλους αγώνες που δίνονται για τη ζωή,πορεύεται πλάι σου,δεν αναζητά την προσοχή σου,την κερδίζει με τον κάθε του λόγο.Γιατί είναι αληθινός,γήινος,καθημερινός,λαϊκός,απλός,λιτός,κατανοητός,ιδιαίτερος,μοναδικός.Δεν έχει όνομα,για τους ιστορικούς του μέλλοντος και ας είναι το μέλλον.Είναι ο καθένας που πορεύεται επιλέγοντας το δρόμο του αγώνα ή της υποταγής,Που την κρίσιμη στιγμή θα διαλέξει ανάμεσα στο "δρόμο της αρετής και της κακίας" έχοντας πλήρη επίγνωση των απαιτήσεων του δρόμου που θα επιλέξει,και θα τον τραβήξει μέχρι εκεί που φτάνει,χωρίς αμφιταλαντεύσεις και αν....Στο σίγουρο βηματισμό του,θα ακολουθήσουν κι άλλοι,είτε σταθερά είτε πρόσκαιρα.Δε θα θαμπωθεί από την αυλή του,δεν χρειάζεται αυλή,
Εχει ξεκάθαρο στο μυαλό του γιατί αξίζει να ζει κανείς,τι ήρθε στη ζωή να υπηρετήσει και τι απαιτεί αυτή η επιλογή.
Κι όταν κάποτε έρθει η ώρα να φύγει,έχει αφήσει πίσω του το μονοπάτι που ο ίδιος χάραξε,ακόμα κι εκεί που δεν υπήρχε μονοπάτι,σε αχαρτογράφητα εδάφη,για να το βαδίσουν οι επόμενοι,αυτοί που είχαν τη σπάνια τύχη να βρεθούν εκεί,πλάι του.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Δημιουργικές συνθετικές εργασίες στο Λύκειο:

ρ


Δημιουργικές συνθετικές εργασίες στο Λύκειο:

ή αλλιώς «πατάς ένα κουμπί και βγαίνει»…
μια κριτική σκέψη, μια συνεργατική μάθηση

Με πρόσφατη εγκύκλιο το Υπουργείο Παιδείας ορίζει τις διαδικασίες υλοποίησης των υποχρεωτικών δημιουργικών εργασιών για τους μαθητές της Α και Β Λυκείου σε ένα τουλάχιστον από τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα με στόχο την «ανάπτυξη της δημιουργικής ικανότητας και την καλλιέργεια του ερευνητικού πνεύματος του μαθητή» (άρθρο 8-ΠΔ 46/2016).

Στην προαναφερθείσα εγκύκλιο ορίζονται λεπτομερώς: η διαδικασία επιλογής των θεμάτων των εργασιών, η κατανομή των μαθητών ανά διδάσκοντα, οι υποχρεώσεις των εποπτευόντων εκπαιδευτικών, η εκπόνηση και παρουσίασή τους μέσα σε δύο διδακτικά εφτάωρα με αλλαγή των ωρολογίων προγραμμάτων και μεικτά τμήματα μαθητών ανάλογα με τους θεματικούς πυλώνες των εργασιών, οι κλίμακες περιγραφικής αξιολόγησης των μαθητών, η δημιουργία ατομικού φακέλου του μαθητή και δυνατότητα μόνο βελτίωσης του βαθμού του μαθητή στο οικείο μάθημα. Οι εκπαιδευτικοί θα αξιολογούν με περιγραφική κλίμακα και οι μαθητές θα αυξάνουν τον ποσοτικό βαθμό στον έλεγχο –ιδού το πρώτο οξύμωρο-.

Η επιλογή του Υπουργείου να ξεπαγώσει το ΠΔ 46/2016 στο οποίο προβλεπόταν η εκπόνηση των εν λόγω εργασιών στα ΓΕΛ σε συνδυασμό με την πρόωθηση της εφαρμογής της θεματικής εβδομάδας στα γυμνάσια αλλά και της τάξης μαθητείας στα ΕΠΑΛ στη δεδομένη χρονική στιγμή, δείχνει την πρόθεση τους να επιταχύνουν τους ρυθμούς εφαρμογής της αντιλαϊκής -επιτασσόμενης και από τον ΟΟΣΑ, την ΕΕ, το ΔΝΤ- πολιτικής τους στην εκπαίδευση. Αντανακλά τους γενικότερους κυβερνητικούς σχεδιασμούς να ανοίξουν μέτωπα που αφορούν σε τρεις πυλώνες της επίθεσης: στις εργασιακές σχέσεις εκπαιδευτικών, στα μορφωτικά δικαιώματα νεολαίας, στο μαζικό σχολείο.

Επομένως καθετί που ανακοινώνεται –μέσω δηλώσεων, εγκυκλίων, πορισμάτων διαλόγων, προτάσεων ΙΕΠ, νομοθετημάτων κλπ.-είναι αναγκαίο να ιδωθεί στο πλαίσιο της υλοποίησης των στρατηγικών στόχων της εξουσίας. Σχετικά λοιπόν με το συγκεκριμένο ζήτημα των δημιουργικών εργασιών στο Λύκειο μπορούν να επισημανθούν τα εξής στοιχεία, αποκαλυπτικά του ρόλου τους.
  • Ανοίγουν τον δρόμο για την προώθηση του Εθνικού Απολυτηρίου, στο οποίο σύμφωνα με το πόρισμα Λιάκου είχε ως απαραίτητη προϋπόθεση την εκπόνηση πραγματείας.
  • Εντατικοποιεί το ήδη υπερφορτωμένο πρόγραμμα των μαθητών του Λυκείου και παρόλο τους στόχους που ευαγγελίζεται, δίνει ως κίνητρο τη βελτίωση του βαθμού. Αλλά κατά τ’ άλλα υποκριτικά κόπτεται ο Υπουργός για το πώς βαριούνται οι 18αρηδες στο σχολειό και πόσο κακή είναι η βαθμοθηρία.
  • Εντάσσει τις εργασίες στο portfolio του μαθητή, τον ατομικό φάκελο αξιολόγησης, που πέρα από το ότι θα ακολουθεί το παιδί στη ζωή του, εξατομικεύει το ζήτημα των επιδόσεων, της ανεργίας και της φτώχειας, αποσείοντας τις ευθύνες από το κράτος.
  • Με τις εξαγγελίες περί κριτικής σκέψης της δήθεν προοδευτικής κυβέρνησης, αποκρύπτει εσκεμμένα τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Αλήθεια επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός δεν στοχεύει στη δημιουργία φθηνού εργατικού δυναμικού και πειθήνιων εργαζόμενων; Στο αστικό δικό τους σχολείο χωρούν νεολαίοι σκεπτόμενοι και δημιουργικοί; Είναι σαν να λένε ότι θα βάλουν τα χεράκια τους να βγάλουν τα ματάκια τους.
  • Εν ολίγοις το ερευνητικό πνεύμα θα καλλιεργηθεί μέσα από την εξαιρετικά «ενεργητική» διαδικασία του copy-paste, όπως έγινε και με τα περιβόητα project. Πινελιές εκδημοκρατισμού και ελευθερίας μέσα σε ένα αυταρχικό και εντατικό μαθησιακό πλαίσιο, για να χρυσώσουν το χάπι.
  • Από την άλλη με ποιο κριτήριο θα επιλέξουν διδακτικό αντικείμενο, δηλ εκπαιδευτικό; Θα παρουσιαστούν ενδεχομένως φαινόμενα που εκπαιδευτικοί θα έχουν πολλούς ενδιαφερόμενους και άλλοι όχι. Με βάση τα μοντέλα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών που εμπεριέχουν την αξιολόγηση από τους μαθητές, στη διαδικασία επιλογής λανθάνει και μια άτυπη «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών.
  • Εντατικοποίηση της δουλειάς και των εκπαιδευτικών που προαναγγέλλει και το είδος του Λυκείου για λίγους κι εκλεκτούς καθηγητές και μαθητές που θέλουν να φτιάξουν. Παρά τη διευκρίνιση του υπουργείου ότι δεν θα υπάρξει επιπλέον φόρτος για τους εκπαιδευτικούς, όποιος είναι μάχιμος εκπαιδευτικός γνωρίζει ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει.
  • Επιπλέον οι δημιουργικές εργασίες προλειάνουν το έδαφος για την κατάργηση του μαθήματος των project και στο Λύκειο, όπως έγινε και στο Γυμνάσιο, για να δημιουργηθούν νέες υπεραριθμίες και «πλεονάζοντες». Άλλωστε το Νέο Λύκειο θέλουν να έχει μικρό αριθμό μαθημάτων, γεγονός που από μόνο του δηλώνει τις πολιτικές προθέσεις για το πέταγμα ειδικοτήτων έξω από αυτό.
  • Τι θα γίνει όμως με τους συναδέλφους που μπορεί να μοιράζονται σε 2, 3,4, ή και 5 σχολεία; Σε πόσες θεματικές εβδομάδες να συμμετέχουν και πόσες εργασίες να αναλάβουν;
  • Επίσης υπάρχει πιθανότητα αυτές οι εργασίες να χρησιμοποιηθούν ως καλές πρακτικές και για την «αυτοαξιολόγηση» της σχολικής μονάδας, μέτωπο που θα ανοίξει σύντομα και που θέλουν να οδηγήσει σε κατηγοριοποίηση και κλεισίματα σχολείων.

Τα παραπάνω καταγράφηκαν με σκοπό να δημιουργήσουν έναν προβληματισμό όσον αφορά σε αυτές τις δημιουργικές εργασίες που αν σταθεί κανείς μόνο στο όνομα τους θα μπορούσε να δει κανείς το προοδευτικό προσωπείο τους και να πει για αυτούς που εναντιώνονται ότι είναι μηδενιστές, λένε σε όλα όχι κλπ. Επειδή όμως τα σημαίνοντα-αξίες σημασιοδοτούνται στο ιστορικό πλαίσιο γέννησης τους και ελέγχονται από όσους έχουν εξουσία, γι αυτό δεν μπορεί παρά να ιδωθεί ως ένα κομμάτι του παζλ της επίθεσης στα δικαιώματα των λαϊκών οικογενειών και των εργαζόμενων στην εκπαίδευση. Ως μέρος ενός πολέμου που αναμένεται να έχει μεγαλύτερη ένταση το επόμενο διάστημα.

Επίσης τους εκπαιδευτικούς και τα σωματεία μας δεν μπορούν να μας απασχολεί η προχειρότητα και η βιασύνη στο σχεδιασμό του Υπουργείου. Ούτε ακόμη και πώς θα πρέπει να ήταν αυτές οι εργασίες σε ένα άλλο οραματικό σχολείο, ώστε να ήταν πραγματικά δημιουργικές. Για το συνδικαλιστικό κίνημα, για τους εργαζόμενους αυτό που προέχει είναι να δούμε η εφαρμογή αυτού του μέτρου τι άμεσες συνέπειες θα φέρει στην εργασιακή μας καθημερινότητα και πως θα προλειάνει το έδαφος για να περάσουν κι άλλα μέτρα στην ίδια κατεύθυνση.
Ας έχουν γνώση λοιπόν οι φύλακες των δικαιωμάτων και αυτοί δεν είναι άλλοι από εμάς.

  • Καλούμε το Υπουργείο να αποσύρει την εγκύκλιο.
  • Η ΟΛΜΕ, τα σωματεία-οι ΕΛΜΕ, να πάρουν θέση και να μη ρίχνουν το μπαλάκι στους Συλλόγους Διδασκόντων.
Προβάλλει άμεσα η ανάγκη συνολικής αγωνιστικής απάντησης καθως ήδη με τη νέα χρονιά η κυβέρνηση έχει ανοίξει αρκετά ζητήματα που προστίθενται στα προηγούμενα και έπονται και άλλα.


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Δουλειά με δικαιώματα και όχι «μαθητεία»!




Δουλειά με δικαιώματα και όχι «μαθητεία»!
Η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και η σάρωση των όποιων κατακτήσεων έχουν απομείνει είναι μόνιμος στόχος των μνημονιακών πολιτικών που υλοποιεί «αντιστεκόμενη σθεναρά» η κυβέρνηση. Την ίδια ώρα που επεξεργάζονται σχέδια για να μειώσουν κι άλλο τον κατώτατο μισθό, να απελευθερώσουν τις απολύσεις, να δώσουν το επίδομα ανεργίας δώρο στους εργοδότες, να καταργήσουν τη μονιμότητα και τις συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες, χρησιμοποιούν όλους τους μηχανισμούς που διαθέτουν προκειμένου να επιβάλουν στη συνείδηση των εργαζομένων ότι αυτό είναι το μέλλον που τους αξίζει!!
Σ’ αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει το «νέο» μοντέλο εργασίας που έχουν επιβάλλει για τους νέους, κι όχι μόνο, που το ονόμασαν πρακτική άσκηση ή επιταγή εισόδου (voucher) ή μαθητεία. Εργασιακό καθεστώς που μόνο στον Τουρισμό έχει συμβάλλει στην απόλυση δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων, αφού δίνεται η δυνατότητα στους ξενοδόχους να απασχολούν το 17% των εργαζομένων με καθεστώς πρακτικής άσκησης ή μαθητείας (όταν ακόμα και στην ΕΕ το όριο είναι 5%!). Αντίστοιχα στους Δήμους οι θέσεις των απολυμένων συμβασιούχων καλύφτηκαν με «μαθητευόμενους».
Ο νόμος 4386/2016 για τα ΕΠΑΛ θεσπίζει τη «μαθητεία» (φτηνή εργασία υποταγμένου εργαζόμενου) και το υπουργείο επείγεται να την υλοποιήσει γιατί έτσι επιτάσσουν ΕΕ-ΕΚΤ και ΔΝΤ. Απαιτούν δηλ. το εκπαιδευτικό σύστημα να παίξει πιο αποφασιστικά το ρόλο του μηχανισμού συμμόρφωσης και προσαρμογής της νέας γενιάς στις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Ταυτόχρονα, μαθήματα όπως ΣΕΠ- εργασιακό περιβάλλον, διαθεματικές δραστηριότητες, «διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού» κλπ, αλλά κύρια το ζοφερό παρόν που βιώνουν οι περισσότεροι μαθητές και η αβεβαιότητα ενισχύουν τη μόνιμη επιδίωξη του συστήματος και μέσα απ’ την εκπαίδευση να διαμορφώσουν στη νεολαία τα χαρακτηριστικά του πειθήνιου εργαζόμενου χωρίς απαιτήσεις και δικαιώματα. Η μαθητεία είναι εργαλείο σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Αυτή την πολιτική της χειραγώγησης των νέων καλούνται οι εκπαιδευτικοί μέσα απ’ το θεσμό της μαθητείας να υλοποιήσουν. Η διασφάλιση (;) κάποιων θέσεων εργασίας ή η απαλλαγή από εξωδιδακτικές εργασίες δεν μπορεί να είναι το άλλοθι για την ανάληψη αυτού του ρόλου.
Πιο συγκεκριμένα :
Η « τάξη μαθητείας» απευθύνεται σε ενήλικες μέχρι 24 ετών πτυχιούχους της τεχνικής εκπαίδευσης οι οποίοι θα εργάζονται 28 ώρες τη βδομάδα από 4-5 μέρες για 9 μήνες και θα αμείβονται με το 70% του ανειδίκευτου εργάτη (το πτυχίο είναι άχρηστο!!) καθαρά 16,84 ευρώ τη μέρα. Ο εργοδότης επιβαρύνεται με το ποσό των… 9,35ευρώ τη μέρα και έχει έναν εργαζόμενο, ο οποίος έχει υπογράψει ατομική σύμβαση μαθητείας, όπου δηλώνει ότι θα «υπακούει στον εργοδότη… θα έχει εμφάνιση συμβατή με το εργασιακό περιβάλλον… θα σέβεται την κινητή και ακίνητη περιουσία της επιχείρησης… δεν θα δημιουργεί προβλήματα σε πελάτες...κλπ.». Δηλ. είναι εκτεθειμένος στην ασυδοσία των εργοδοτών, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα της διακοπής της μαθητείας και να μην πληρωθεί ο μαθητής.
Όταν είναι ολοφάνερο ότι στις μέρες μας, στη βάση του αρνητικού ταξικού συσχετισμού οι εργοδότες έχουν το ελεύθερο να καταπατούν και όσα δικαιώματα είναι ακόμη νομοθετικά κατοχυρωμένα, ο επόπτης εκπαιδευτικός ποιο ρόλο καλείται να αναλάβει; Να πειθαναγκάσει τον ενήλικα νέο εργαζόμενο να είναι ευχαριστημένος που έχει δουλειά κι ας αμείβεται με ψίχουλα και να υπακούει αδιαμαρτύρητα τον εργοδότη; Να εκθειάζει ένα σύστημα εργασίας υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων που ανοίγει την πόρτα να ανατραπεί το εργασιακό καθεστώς της επιχείρησης; Έχει κανείς την αυταπάτη ότι τα εργασιακά δικαιώματα των μονίμων εκπαιδευτικών, αλλά και των αναπληρωτών θα παραμείνουν ως έχουν όταν γύρω μας θα επικρατεί εργασιακή ζούγκλα;
ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΕΠΟΠΤΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ. ΝΑ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΑΞΕΩΝ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ. ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΘΕΣΗ ΟΙ ΕΛΜΕ .
Απ’ τη Διαμαντοπούλου που έλεγε «Θα δώσουμε στην τεχνική εκπαίδευση το βάρος και τη σημασία που έχει για την ανάπτυξη της χώρας», μέχρι τον Αρβανιτόπουλο, που το 2014 δήλωνε «Τριάντα χιλιάδες νέοι απόφοιτοι Τεχνικής Εκπαίδευσης κάθε χρόνο και μέχρι το 2020 θα βρίσκουν εγγυημένα εργασία-μαθητεία σε επιχειρήσεις για τουλάχιστον ένα χρόνο, πάνω στο αντικείμενο που σπούδασαν» και τη σημερινή κυβέρνηση που ανερυθρίαστα υλοποιεί τις ντερεκτίβες ΕΕ και ΟΟΣΑ στο χώρο της εκπαίδευσης, μια μαύρη γραμμή συνδέει όλες τις αλλαγές. Το χτύπημα των δικαιώματος στις σπουδές και στη δουλειά της νέας γενιάς.
Σε μια χώρα που η εξάρτηση σφραγίζει τη διάλυση και το ξεπούλημα στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο των παραγωγικών δυνάμεων και επιβάλει τον εργασιακό μεσαίωνα και την εξαθλίωση για τους εργαζόμενους, το εκπαιδευτικό σύστημα προσαρμόζεται για να υπηρετήσει αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούμε να έχουμε αυταπάτες για το ρόλο που θέλουν να μας αναθέσουν. Η μόνη διέξοδος για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας στη δουλειά και στη ζωή είναι να οργανώσουμε την πάλη μας μαζί με τους άλλους εργαζόμενους και τη νεολαία για να αντισταθούμε στη βάρβαρη επίθεση.
agkinekp.blogspot.gr



Γενάρης '17