Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

"Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;;"


"Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;;"

Πολλές συζητήσεις γίνονται από διάφορους  χώρους της αριστεράς που κατακρίνουν τη λογική της ανάθεσης, σαν μια από της παθογένειες που περιορίζει την κινηματική προοπτική. Το πώς το εννοεί ,βέβαια ,ο καθένας, δεν κρίνεται στα γραφόμενα του μόνο, αλλά και στην πολιτική του πράξη.
Οταν μιλάμε και λέμε από τη δική μας μεριά, να σταματήσει η λογική της ανάθεσης στον κλάδο και να πάρει ο λαός την κατάσταση στα χέρια του, εννοούμε  να γίνει ο καθένας μας φορέας της απάντησης απέναντι στην επίθεση του συστήματος, φτιάχνοντας έναν άλλο συσχετισμό στο κίνημα.
Με αυτή τη λογική, κάθε μας παρέμβαση ,κάθε μας σύνθημα, κάθε μας κίνηση μέσα στις μάζες, έχει αυτό ακριβώς σαν στόχο και προοπτική. Μέσα από αυτό θεωρούμε ότι χειραφετείται ο λαός, συγκροτεί την πάλη του και βάζει προοπτικές, ακόμα και μακρόπνοες. Από το πιο μικρό, μέχρι το πιο μεγάλο, από το αίτημα του συναδέλφου, μέχρι τη συλλογική διεκδίκηση. Από την άρνηση της συνδιαλλαγής και συνδιαχείρισης, μέχρι το πως καλούμε τον συνάδελφο σε μια διαδήλωση, σε μια παράσταση διαμαρτυρίας, σε μια σύσκεψη.
Για αυτό λοιπόν ,θα σταθούμε σήμερα να εκφράσουμε πως εννοούμε την παράσταση στον Προιστάμενο για ένα ζήτημα του κλάδου, για ένα θέμα του συναδέλφου. Παράσταση διαμαρτυρίας ή διεκδίκησης, σημαίνει πηγαίνουμε στη διοίκηση με μια υπολογίσιμη μάζα συναδέλφων που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα ,που σε εκείνη κυρίως τη φάση τους αφορά άμεσα, αλλά και σε καθένα που η συγκρότηση του του επιτρέπει να αντιληφθεί, πως ακόμα κι αν δεν θίγεται ο ίδιος, η επίθεση αφορά ολόκληρο τον κλάδο αλλά και όσους επηρεάζονται έμμεσα.
Πρόσφατα λοιπόν βρεθήκαμε σε δύο περιπτώσεις παράστασης διαμαρτυρίας στη Διεύθυνση, που δυστυχώς ,ενώ είχαν αποφασιστεί  για να απαντήσουν σε σοβαρότατα κομμάτια της επίθεσης στον κλάδο,(πολυπληθή τμήματα, άρνηση χωρισμού τμημάτων που στο my school καταγράφονταν αλλιώς και ζητούνταν παράτυπα παρουσιολόγια για να μην χωριστούν όπως θα έπρεπε να γίνει σύμφωνα με τον αριθμό εγγεγραμμένων μαθητών(με 6 μάλιστα μαθητές με διαγνώσεις μαθησιακών δυσκολιών) ,καθώς επίσης και στο δίκαιο αίτημα συναδέλφων αναπληρωτών για μοριοδότηση τους εξαιτίας δυσμενών συνθηκών στα Βίλλια και Ερυθρές μετά τις πρόσφατες καταστροφές και την απαγόρευση κυκλοφορίας ,καθώς και την μοριοδότηση των παιδιών της Μάνδρας στις Πανελλαδικές, όχι μόνο δεν περιελάμβαναν τους εμπλεκόμενους ,αλλά ακυρώθηκαν, λόγω υποχρεώσεων του Διευθυντή. Την πρώτη φορά το ραντεβού "είχε ξεχαστεί"!!και την δεύτερη ακυρώθηκε λόγω ....παρεξήγησης!!! Εμείς ,θεωρώντας σαν Αγων.Κινήσεις ότι πρέπει να ειδοποιηθούν οι συνάδελφοι, αυτό και πράξαμε, με τηλεφωνήματα τόσο στα σχολεία, εξηγώντας πως είναι απαραίτητη η παρουσία τους  για τη δυναμική στήριξη των αιτημάτων μας ,κάποιους γονείς παιδιών στη Μάνδρα, όσο και προσωπικά στους συναδέλφους, που κατέθεσαν το αίτημα για να παραβρεθούν. Αποδέχτηκαν την πρόσκληση και κάλεσαν και τους υπόλοιπους αναπληρωτές .Η απογοήτευση τους ήταν προφανής ,όταν ακυρώθηκε η παράσταση στη Διεύθυνση.
Αντ'αυτού,ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ αποδέχτηκε ένα νέο  ραντεβού με την προοπτική να πάει μόνος του, ή με όποιον άλλο μπορούσε, που το λάβαμε κατόπιν εορτής. Πώς αντιλαμβανόμαστε τη συνδικαλιστική παρέμβαση, αγαπητοί συνάδελφοι; Είναι προσωπικές συναντήσεις των ...."θεσμών" με τη διοίκηση; Είναι ζήτημα του καλού συνδικαλιστή που το αναλαμβάνει χτυπώντας το συνάδελφο στην πλάτη, "να μείνει ήσυχος, γιατί εμείς θα του το λύσουμε";; Τι θέλουμε στα αλήθεια να κάνουμε; Με ποιο τρόπο νομίζουμε ότι θα είμαστε αποτελεσματικοί; Και ποιο τελικά θέλουμε να είναι το αποτέλεσμα ;Η προσωπική καταξίωση; Η προοπτική να ενταχθούν όλο και περισσότεροι συνάδελφοι στην κοινή υπόθεση; Είναι ζητήματα περιπτωσιολογίας ,ατομικών ζητημάτων, η προβλήματα που διέπονται από μια κεντρική λογική επίθεσης  στα δικαιώματα όλων μας;
Για μας είναι σαφές πως άλλη είναι η αναγκαιότητα της εποχής, άλλη του κινήματος, άλλη των ανθρώπων που στενάζουν μέσα στο άπειρο των προβλημάτων ,της ακύρωσης προσδοκιών για εύκολες λύσεις ,τον αποπροσανατολισμό και την εμπέδωση της ήττας.
Το σωματείο δεν είναι εκεί για να διαχειρίζεται την αδικία, όσο κι αν είναι η επικρατούσα λογική! Είναι εκεί για να συγκροτεί αγώνες, αντιστάσεις και να ανοίγει προοπτική .Για να πηγαίνει εκεί που βρίσκεται ο συνάδελφος, να προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον φέρει στο σωματείο, στη συνέλευση, στη διεκδίκηση. Αν η παρέμβαση μας δεν διέπεται από μια τέτοια λογική, ας μην τα βάζουμε με τους συναδέλφους που γυρίζουν την πλάτη !Μήπως να αναρωτηθούμε τι δεν πάει καλά;;
Η πιο λαϊκά , "Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;;"
ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ:
ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΜΕ !
ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ,ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΚΡΟΤΗΣΗ ΑΓΩΝΩΝ !


 Α'ΕΛΜΕ ΔΥΤ.ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

"Dance me to the end of Love»

11.11.2016 / TO ΠΟΝΤΙΚΙ WEB

Η συγκλονιστική ιστορία πίσω από το «Dance me to the end of Love» (Video)

Η συγκλονιστική ιστορία πίσω από το «Dance me to the end of Love» (Video) - Media
Ο Λέοναρντ Κοέν κυκλοφόρησε το 1984 το τραγούδι «Dance me to the end of Love», ένα πραγματικό αριστούργημα το οποίο έκτοτε έχει «ντύσει» χιλιάδες ερωτικές στιγμές της ανθρωπότητας και της Τέχνης.
Σε συνέντευξη του όμως ο θρυλικός Κοέν είχε αποκαλύψει την έμπνευση του πίσω από αυτό το τραγούδι, η οποία είναι πολύ πιο τραγική από ότι θα πίστευε κανείς.
Αναλυτικά είπε:
«Είναι περίεργο το πώς γράφονται τα τραγούδια γιατί κάθε τραγούδι προέρχεται από ένα «σπόρο» που σου δίνει κάποιος ή που σου δίνει ο κόσμος και αυτό είναι που κάνει τη διαδικασία σύνθεσης ενός τραγουδιού τόσο μυστηριακή. Το συγκεκριμένο τραγούδι προήλθε από πράγματα που άκουσα ή διάβασα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Σε κάποια από αυτά, ακριβώς δίπλα στα κρεματόρια, υπήρχε ένα κουαρτέτο μουσικών το οποίο εξαναγκαζόταν να παίζει κλασσική μουσική ενώ οι άνθρωποι δίπλα τους καιγόταν ζωντανοί. Οπότε ο στίχος «dance me to your beauty with a burning violin» εννοεί την ομορφιά του να είσαι παρόν στην ολοκλήρωση μιας ζωής, στο τέλος της ύπαρξης της. Βέβαια, η γλώσσα είναι ίδια με αυτή που θα χρησιμοποιούσε κάποιος για να «παραδοθεί» σε ένα αγαπημένο πρόσωπο. Οπότε, αφού η γλώσσα είναι η ίδια δε χρειάζεται να ξέρει κάποιος την πραγματική σημασία του τραγουδιού, αφού μπορεί εξίσου να χρησιμοποιηθεί για οποιονδήποτε παθιασμένο σκοπό».

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Δ.Σ. ΕΛΜΕ 19-12-2017

Στο σημερινό ΔΣ της ΕΛΜΕ συζητήθηκαν θέματα που αφορούσαν προβλήματα αναπληρωτών που εργάζονται στα σχολεία Βιλλίων και Ερυθρών
.Οι συνάδελφοι που αναγκάζονται να διασχίζουν την Εθνική Οδό ,όπου έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία άλλων οχημάτων για να φθάσουν στο σχολείο τους μετά την καταστροφή από την πλημμύρα της μιας κατεύθυνσης κυκλοφορίας,ζητούν να τους αναγνωριστεί επιπλέον μοριοδότηση στον πίνακα αναπληρωτών,πράγμα που έγινε αποδεκτό από όλα τα μέλη της ΕΛΜΕ .Τέσσερεις συνάδελφοι,από τα Βίλλια και τις Ερυθρές,κατέθεσαν το αίτημα τους.μετά από προτροπή του Απ.Ξυδά στην ΕΛΜΕ.Τέθηκε επίσης το πρόβλημα της υποβάθμισης γενικότερα της μοριοδότησης της περιοχής που αφορά το σύνολο των εκπαιδευτικών
Αποφασίστηκε να γίνει παράσταση στον Προιστάμενο για το θέμα.
Από τη μεριά μας τέθηκε και το γενικότερο πρόβλημα των αναπληρωτών και καταθέσαμε πρόταση να γίνει μια ιδιαίτερη συνάντηση μαζί τους για να συζητηθούν τα ζητήματα τους,να έρθουν κοντά στο σωματείο και να μπει το σωματείο μπροστά στον αγώνα για την επίλυση τους,Ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ είπε ότι όλα τα αιτήματα τους έχει παρθεί απόφαση ότι είναι και αιτήματα της ΕΛΜΕ.Η εκπρόσωπος των ΣΥΝΕΚ είπε ότι δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε μια ιδιαίτερη συζήτηση για αυτά,μια και η ΟΛΜΕ τα αντιμετωπίζει επαρκώς,
Επίσης,στο ίδιο ζήτημα θέσαμε στη συζήτηση να ιδωθεί το θέμα των μαθητών της Μάνδρας που δίνουν Πανελλαδικές και να παλέψουμε να υπάρξει ελεύθερη πρόσβαση στις σχολές για αυτούς.Τα παιδια αυτά δεν έχουν ούτε σπίτι,ούτε τη δυνατότητα να πληρώνουν για μαθήματα,αλλά ούτε και την ψυχική ηρεμία.Από τις Παρεμβάσεις θεωρήθηκε too much και αντιπρότειναν να συμπεριληφθούν στις ρυθμίσεις για τους αθλητές.Αυτό έγινε δεκτό.Από την εκπρόσωπο των ΣΥΝΕΚ μπήκε ο προβληματισμός ότι από το Νοέμβριο μέχρι τον Ιούνιο είναι μεγάλη η απόσταση κι ίσως να υπάρξουν αντιδράσεις.
Τα προβλήματα της Μάνδρας δεν πρόκειται να λυθούν σίγουρα από τη  μια μέρα στην άλλη ,αν τελικά λυθούν ,γιατί οι κωλυσιεργίες δεν δείχνουν ότι εν τέλει θα λυθούν από τους φορείς.
Στο Δ.Σ ήρθε ζήτημα σοβαρότατο διευθυντικού αυταρχισμού που αύριο θα γίνει και η παράσταση στο συγκεκριμένο σχολείο.
Επαναθέσαμε το ζήτημα του 3ου Γυμνασίου Ασπροπύργου για τη δημιουργία επιπλέον τμήματος στη Β Γυμνασίου που έχει 27 μαθητές.Ο Περιφερειακός διευθυντής έστειλε μια υποκριτική απάντηση,που δεν είναι απάντηση.Αποφασίστηκε επαναφορά του θέματος σε παράσταση διαμαρτυρίας την Πέμπτη το μεσημέρι,αφού κληθούν και οι συνάδελφοι.
Ξαναθέσαμε το ζήτημα του 2ου Γυμνασίου που έχει 58 παιδιά στην Α Γυμνασίου και δεν δημιουργούνται τρία τμήματα με βάση τα παρουσιολόγια.Δεν έγινε δεκτή η επαναφορά της συζήτησης,μια και ο σύλλογος διδασκόντων δεν συνεδρίασε για να καταθέσει αίτημα να εφαρμοστεί ο νόμος,πράγμα που θεωρούμε παράλογο.
Επίσης,εκτός διαδικασίας,είχε τεθεί ζήτημα συμμετοχής σε διαμαρτυρία στο Περιφερειακό συνέδριο ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ,Παρόλο που μας ζητήθηκε να καταθέσουμε κείμενο να προταθεί,καμία συζήτηση δεν έγινε,ούτε και κάλεσμα της ΕΛΜΕ.Παραθέτουμε σε άλλη ανάρτηση το κείμενο που προτάθηκε.

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

κειμενο πρόταση για την ΕΛΜΕ για συγκέντρωση ενάντια στη φιέστα της κυβέρνησης που καταθέσαμε

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 6 μ.μ ............


Η φιέστα του 8ου Περιφερειακού Συνεδρίου που διοργανώνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μαζί με την τοπική Αυτοδιοίκηση με θέμα "Η ανάταξη της Αττικής" το Σαββατοκύριακο 16-17/12 αποτελεί πρόκληση για το λαό και τους εργαζόμενους της Δυτ.Αττικής.Οι εργολάβοι των μνημονίων που βύθισαν στη φτώχεια και την ανέχεια κάθε λαϊκή οικογένεια,και κυριολεκτικά βύθισαν με ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα το λαό της Μάνδρας και της Νέας Περάμου, με 24 αδικοχαμένους ανθρώπους και τον ιδρώτα και το βιός  τόσων χιλιάδων, μας παρουσιάζονται σήμερα σαν υμνητές της ανάπτυξής τους.
Οι φτωχότερες και πιο εξαθλιωμένες περιοχές της Δυτ.Αττικής, με τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσια να κλείνουν το ένα μετά το άλλο και ο λαός να καταδικάζεται στην απόλυτη φτώχεια και την ανεργία να φτάνει το 26,7%,με χιλιάδες λουκέτα σε μικρομάγαζα και αυτοαπασχολούμενους υφίστανται τις συνέπειες από τις αντιλαϊκές τους πολιτικές.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αφού αποδείχτηκε ακόμα πιο "αποτελεσματική "στην  υλοποίηση των μνημονίων, περηφανεύεται για τα μπράβο και τα συγχαρητήρια που παίρνει από τα ντόπια και ξένα αφεντικά της. Αφού εφάρμοσε κατά γράμμα όλες τις αντιλαϊκές πολιτικές ,αφού υπέγραψε συμφωνίες που δεσμεύουν τη χώρα για δεκαετίες ,υποθηκεύοντας το μέλλον μας και των παιδιών μας ,τώρα υπόσχεται "ανάπτυξη" ,"τέλος των μνημονίων "και τάχα "έξοδο "από το πρόγραμμα.
Αλλά τι ανάπτυξη να περιμένουμε από αυτούς που ξεπούλησαν λιμάνια, αεροδρόμια ,τρένα, ενέργεια κλπ και λεηλατούν τον πλούτο του ελληνικού λαού; Τι ανάπτυξη πάνω σε μισθούς πείνας και εξαθλίωσης; Με μερική απασχόληση και ευέλικτες μορφές εργασίας ;Με σημαία" Όλα για το κεφάλαιο" και καταστροφές και εξαθλίωση για το λαό;
Η «ανάπτυξη» που υπόσχονται οι κυβερνήσεις τους  είναι σε όφελος του κεφαλαίου και σε όφελος της αστικής τάξης που εκποιώντας τη χώρα στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα κάνει «μπίζνες», αποκομίζει υπερκέρδη και ενισχύει την κυριαρχία της πάνω στο λαό. 

Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε κανένα συμφέρον από μια τέτοια «ανάπτυξη». Έχουμε συμφέρον από την ανάπτυξη των δικών μας αγώνων. 

>Ενάντια στη πολιτική που λεηλατεί τη ζωή και τα δικαιώματά μας.
   > Για έργα υποδομής που να προστατεύουν το λαό, την υγεία, την παιδεία, την εργασία.

>Για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου-κυβέρνησης.

>Για να σπάσουν τα δεσμά της εξάρτησης, χωρίς ιμπεριαλιστές-«προστάτες», με το λαό αφέντη στον τόπο του.

Ανάπτυξη των λαϊκών αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφαλαίου-Κυβέρνησης

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΡΤΕΡΟΥΝ ΕΚΕΙ…



ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΡΤΕΡΟΥΝ ΕΚΕΙ…
ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 14/12
Για μία κανονική ζωή με δικαιώματα,
ενάντια στην ψεύτικη «κανονικότητα» μιας ζωής χωρίς δικαιώματα !

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η «κανονικότητα» που μας καλεί να συνηθίσουμε το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης είναι η «κανονικότητα» των νέων επερχόμενων περικοπών στους μισθούς (μέσα στο 2018 και πιο νωρίς από τους αρχικούς τους σχεδιασμούς), η εκμηδένιση των συντάξεων σε επίπεδα επιδόματος, η ανακύκλωση της μεγάλης ανεργίας σε εργασιακές σχέσεις που το μόνο που εξασφαλίζουν είναι η μισή δουλειά για μισή ζωή. Είναι η μεγαλύτερη περικοπή στις φαρμακευτικές δαπάνες, ο περιορισμός του δικαιώματος σε περίθαλψη-υγεία.
Η «κανονικότητα» που μας καλούν να συνηθίσουμε στην εκπαίδευση είναι ο εκπαιδευτικός πολυεργαλείο, που αλλάζει σχολεία, που εξαντλεί -και εξαντλείται- στο εργασιακό του ωράριο, που μπορεί να μένει ακάλυπτος εργασιακά και να κινείται ακόμα και εκτός των παλιών γεωγραφικών νομών, που θα ελέγχεται αυστηρά μέσα από την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και που θα πρέπει να βρει πόρους για να λειτουργήσει τα σχολεία. Και που πάλι πρέπει να είναι ευχαριστημένος αν δεν απολυθεί ή μείνει στη «διάθεση».
Είναι ο μαθητής που θα πρέπει να «ξεχάσει» το σχολείο της γειτονιάς, να είναι έτοιμος να μετακινηθεί χιλιόμετρα για να βρει την ειδικότητα ή το τμήμα ή και το σχολείο που θέλει να παρακολουθήσει, που πρέπει να εμπεδώσει από νωρίς την αντίληψη ότι το λύκειο και οι παραπέρα σπουδές δεν «είναι για όλους».
Κοντά σε όλα αυτά η κυβέρνηση και τα ξένα και ντόπια αφεντικά που την στηρίζουν μας καλούν να συνηθίσουμε μία τέτοια ζωή(;) γιατί τουλάχιστον μας έχουν εξασφαλίσει από τα… χειρότερα: τον πόλεμο, την προσφυγιά και τον εξανδραποδισμό που απειλούν άλλους λαούς. Και όμως, την ίδια στιγμή υπογράφουν μαζί τα οικονομικά και γεωστρατηγικά μνημόνια που δένουν ακόμα περισσότερο τη χώρα και το λαό της στους επικινδύνους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς τους στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής. Και που μετατρέπουν τη χώρα σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων και το λαό της σε «αναλώσιμο υλικό».

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Καμία κανονικότητα δεν μπορεί να εξασφαλίσει στο δικό μας λαό -σε κάθε λαό- ένα σύστημα που παραδέρνει σε μία όλο και πιο οξυμένη κρίση και… υπόσχεται στις νέες και επερχόμενες γενιές ότι θα ζήσουν -αν ζήσουν κι όσο τους «επιτραπεί» να ζήσουν- χειρότερα από τις προηγούμενες. Η κυβέρνηση και τα αφεντικά της αυτό το γνωρίζουν.
Γι’ αυτό και θωρακίζονται με νόμους που καταργούν το δικαίωμα της απεργίας, γι’ αυτό και δυναμώνουν τους μηχανισμούς καταστολής, αντιμετωπίζουν κάθε λαϊκή αντίσταση με κρατική βία, περιορίζουν τα δημοκρατικά δικαιώματα.
Γι’ αυτό το πρώτο που θα πρέπει να υποστηρίξουμε και αξίζει να παλέψουμε είναι η κανονικότητα μιας ζωής με δικαιώματα. Εργασιακά, κοινωνικά, δημοκρατικά. Είναι η ακεραιότητα της ζωής μας ενάντια στο αιματηρό ξαναμοίρασμα του κόσμου που μεθοδεύουν.
Και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με την κανονικότητα των… αγώνων με όπλο την διαδήλωση αλλά και την απεργία που καιρό τώρα έχει εξαφανιστεί και εξοβελιστεί από το… λεξικό των οργανώσεων και των χώρων που θέλουν να αναφέρονται στην αριστερά.
Συμμετέχω λοιπόν στην απεργία της 14/12 όχι γιατί έχω αυταπάτες για το ρόλο των συνδικαλιστικών ηγεσιών που την προκήρυξαν, όχι γιατί πιστεύω πως αρκεί μία μέρα αγώνα για να μπει φραγμός στην επελαύνουσα βαρβαρότητα αλλά γιατί η συμμετοχή μου σε αυτή θα στείλει το πολιτικό μήνυμα που αξίζει σήμερα να σταλεί: Ότι μόνο οι αγώνες μπορούν να υψώσουν πραγματικούς φραγμούς στην βαρβαρότητα που ζούμε και μας έχουν προγραμματίσει να ζήσουμε. Πολύ περισσότερο έχει αξία η συμμετοχή στην απεργία ύστερα από την κυβερνητική πρόκληση για την κατάργηση του δικαιώματος αυτού που προσωρινά μόνον η κυβέρνηση πήρε πίσω.
Για να σηκωθούν οι μέρες του αγώνα και της αντίστασης «που καρτερούν εκεί»!
Γιατί τώρα που δοκιμάστηκε πολύ οδυνηρά ο δρόμος της ανάθεσης σε σωτήρες και «φιλολαϊκές κυβερνήσεις», φαίνεται πια πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος…
Δεκέμβρης 2017


Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Σύγκληση διοικητικού Συμβουλίου Α'ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής

      Έγινε σήμερα η συνάντηση των εκλεγμένων μελών στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΛΜΕ.
  Ψηφίστηκε η πρόταση της πλειοψηφούσας παράταξης των Παρεμβάσεων για Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο από την παράταξή τους,Γραμματέα από τις ΣΥΝΕΚ και ταμία από τη ΔΑΚΕ,μια και η προηγούμενη θητεία της ήταν επιτυχής.όπως ειπώθηκε.Η ΔΑΚΕ προσπάθησε να καταλάβει τη θέση της αντιπροεδρίας,θεωρώντας ότι τους αναλογεί ,μια και η παράταξη τους έχει ανοδική πορεία.Μειοψήφισε.
 Η Αγωνιστική Συσπείρωση και εμείς από τις Αγωνιστικές Κινήσεις δεν δεχτήκαμε όποια θέση στο Δ.Σ και σε όλη τη διαδικασία ψηφίσαμε λευκό.
Τη θέση του οργανωτικού γραμματέα την πήραν οι ΣΥΝΕΚ.

Η συζήτηση που ακολούθησε αφορούσε
1.Την ένταξη σχολείων στο διαγωνισμό Pisa όπου η ΕΛΜΕ στέκεται απέναντι ,Η πρόταση υπερψηφίστηκε από το σύνολο των μελών.Η ΔΑΚΕ στην αρχή δήλωσε επιφύλαξη,αλλά μετά αποδέχτηκε,Το κείμενο θα σταλεί τις επόμενες μέρες και πάρθηκε από την απόφαση του Δ.Σ της ΕΛΜΕ Πειραιά.
2.Την απεργία της 14-12-2017 που έχει προκηρυχτεί από την ΑΔΕΔΥ.Προτάθηκε κείμενο γαι ψήφιση από τις Παρεμβάσεις,που πέρασε κατά πλειοψηφία.Εμείς,ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών διαφωνήσαμε τόσο με την πλειοψηφία των αιτημάτων που έμπαιναν επί της ουσίας του ,όσο και με την τεράστια λίστα αιτημάτων που δεν έβαζε στο επίκεντρο τα αιτήματα που κυριαρχούν στην περίοδο και επιπλέον δεν έβαζε κανένα σημείο αναφοράς στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που προωθεί τα μέτρα.Κατά την άποψη μας,που καταθέσαμε,η περίοδος κυριαρχείται από τα μέτρα ενάντια στην απεργία,καθώς και το ζήτημα των εργατικών ατυχημάτων που για να αποζημιώσουν τον εργαζόμενο θα πρέπει να αποφανθεί δικαστήριο ότι υπήρχε δόλος,στο γενικό πολιτικό επίπεδο.Στο χώρο της εκπαίδευσης,οι ανακοινώσεις για τα προωθούμενα νέα μέτρα που αφορούν το σύνολο των ζητημάτων:επιτάχυνση αξιολόγησης ,αύξηση μαθητών σε 30  ανά τμήμα,αύξηση ωραρίου,υποχρεωτική παραμονή στο εργασιακό ωράριο,συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων,αύξηση αναθέσεων.Προτείναμε μάλιστα και εν όψει της απεργίας να προηγηθεί γενική συνέλευση για να δοθεί η δυνατότητα συγκρότησης μας απέναντι στα μέτρα.Στο πέρασμα μας από τα σχολεία για την απεργία είναι σημαντικό να αναδειχθούν τα καίρια ζητήματα της εκπαίδευσης.Με πολλές αμφιβολίες από τα υπόλοιπα μέλη των παρατάξεων για τη μαζικότητα της συνέλευσης,έγινε αποδεκτή η πρόταση με 5 ψήφους και 4 λευκά.
3.Οι ΣΥΝΕΚ κατέθεσαν προς συζήτηση τη συμμετοχή της ΕΛΜΕ στη διοργάνωση από την κυβέρνηση σύσκεψης για την παραγωγική ανασυγκρότηση που θα γίνει στην Ελευσίνα στις 16,17,18/12 και θα παραστεί ο Πρωθυπουργός.Κατά την άποψη τους θα μπορούσαν να τεθούν στην φιέστα" τα ζητήματα μας"που αφορούν τα κτίρια και τις υποδομές,διευκρινίζοντας φυσικά πώς δεν είναι χώρος για να θέσουμε τα εργασιακά μας.Καταψηφίστηκε απο τους υπολοίπους πλήν των ΣΥΝΕΚ που παρόλο που δήλωσαν στην έναρξη της συνεδρίασης πως δεν κάνουν κυβερνητικό συνδικαλισμό,υπερασπίστηκαν με σθένος την κυβερνητική φιέστα συσκότισης .Η «ανάπτυξη» που υπόσχεται η κυβέρνηση είναι για το κεφάλαιο και όχι για το λαό. Μια «ανάπτυξη» που πατάει στη φτωχοποίηση του λαού, σε μισθούς και μεροκάματα πείνας, φτηνή εργατική δύναμη, απέραντη ανεργία, χιλιάδες με «μερική απασχόληση», «ευέλικτες» μορφές εργασίες, με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, χωρίς μέλλον, χωρίς ζωή… Μια «ανάπτυξη» που έχει σημαία της το «όλα για το κεφάλαιο», με περισσότερες φοροαπαλλαγές, περισσότερα «κίνητρα», περισσότερες επιδοτήσεις και προνόμια, περισσότερες καταστροφικές «επενδύσεις» στυλ Ελληνικό ή ELDORADO, περισσότερη ασυδοσία των «επενδυτών»… Μια «ανάπτυξη» που για το λαό θάχει τα ψίχουλα που θα πέφτουν από το μεγάλο φαγοπότι του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου.Ως εκ τούτου,μόνο ως διαμαρτυρία έξω από το χώρο θα μπορούσε να παραβρεθεί η ΕΛΜΕ.(έγινε πρόταση από τις Παρεμβάσεις)Πράγμα που δεν αποφασίστηκε τελικά.
4.Για τη Μάνδρα αποφασίστηκε να δοθεί βοήθεια απο το ταμείο αλληλοβοήθειας ΕΛΜΕ-ΟΛΜΕ στα ενεργά μέλη του Δ.Σ που επλήγησαν.(Διαφοροποιήθηκε η Αγωνιστική Συσπείρωση και εμείς ως Αγωνιστικές Κινήσεις για τον αποκλεισμό των μη ενεργών μελών)Συμφωνήθηκε η διενέργεια εράνου με κουπόνια των 1,2 και 5 ευρώ.


Να πιάσουμε το νήμα του Δεκέμβρη! Εμπρός για τις νικηφόρες εξεγέρσεις της γενιάς μας!

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017


Να πιάσουμε το νήμα του Δεκέμβρη! Εμπρός για τις νικηφόρες εξεγέρσεις της γενιάς μας!

Πριν 9 χρόνια η σφαίρα του ειδικού φρουρού χτύπησε έναν από εμάς, έναν 15χρονο μαθητή, και στέρησε τη ζωή του. Ήταν άλλη μια κρατική δολοφονία, όπου το σύστημα για άλλη μια φορά προσπάθησε με αίμα να  προκαλέσει κλίμα τρομοκρατίας και φόβου στη νεολαία. Σκοπός τους ήταν η νεολαία να μη σηκώνει κεφάλι, να μη βγαινει στο δρόμο και διεκδικεί.  Φάνηκε πως η αστυνομία εξασκεί άμεσα τη δολοφονική πολιτική του συστήματος, που μαζί με τα «παπαγαλάκια» του, τους δημοσιογράφους  προσπαθούσαν να καλύψουν αισχρά το γεγονός. Η νεολαία όμως απάντησε μαχητικά, δε λύγισε απέναντι στην καταστολή και στην τρομοκρατία και βγήκε στους δρόμους μαζικά.


Και σήμερα η νεολαία αντιμέτωπη με το σύστημα  που δολοφόνησε τον Αλέξη!
Η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.-ΑΝ.ΕΛ. φαίνεται και σήμερα να ακολουθεί την ίδια πολιτική με την κυβέρνηση του τότε, Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Έτσι προσπαθεί να περάσει ακόμα πιο σκληρά μέτρα, με το λαό και τη νεολαία στη γωνία. Χτυπούν τους αγώνες του λαού, τρομοκρατούν και καταστέλλουν τις διαδηλώσεις και στοχοποιούν αγωνιστές. Καταδιώκουν πολιτικούς πρόσφυγες, τους τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ και στέλνουν στη φυλακή αθώους-«εξίλαστηρια θύματα» (όπως στην περίπτωση της Ηριάννας). Ενώ βγάζουν έξω από τη φυλακή το δολοφόνο του Αλέξη και αναβαθμίζουν με κάθε μέσο την πολιτική της φασιστικοποίησης. Την ίδια στιγμή που οι φασίστες δρούν ανενόχλητα και αποτελούν τη μαύρη εφεδρεία του συστήματος.
Η μαθητική νεολαία δέχεται καθημερινά την επίθεση του συστήματος και όταν αντιστέκεται βρίσκει απέναντι της την τρομοκρατία. Ήδη είναι σε εξέλιξη μαθητοδικεία εις βάρος συμμαθητών μας, ενώ στις καταλήψεις βρίσκουμε απέναντι μας την αστυνομία και τους εισαγγελείς. Ταυτόχρονα η αστυνομία από την αρχή της χρονιάς κάνει περιπολίες έξω από τα σχολεία μας. Και όλα αυτά για να μη σηκώσουμε κεφάλι, για να μην αντισταθούμε απέναντι στην επίθεση!

Η οργή μας τους φοβίζει ακόμα! Να βρει διέξοδο στην οργανωμένη αντίσταση!
Φοβούνται την οργή μας και για αυτό χτυπούν και τρομοκρατούν τη νεολαία. Φοβούνται άλλο ένα Δεκέμβρη, όπου ο λαός και νεολαία θα βγουν μαζικά στους δρόμους να αντισταθουν! Αυτό το φόβο τους πρέπει να κάνουμε πραγματικότητα!
Απέναντι σε αυτό το σύστημα της φτώχιας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης, δεν μπορεί να υπάρχει άλλη διέξοδος από τη μαζική και οργανωμένη αντίσταση του λαού και της νεολαίας. Αν κάτι πρέπει να διδαχτούμε από το Δεκέμβρη είναι επίσης ότι για να είναι η οργή μας  νικηφόρα δεν πρέπει να βρει διεξόδους εκτόνωσης, αλλά διεξόδο στην οργανωμένη και συλλογική αντίσταση. Ως μαθητές οργανωμένα και συλλογικά, με αιτήματα να οργανώσουμε την αντίσταση μας απέναντι στο σύστημα που δολοφόνησε τον Αλέξη. Στους νικηφόρους αγώνες του σήμερα θα τον τιμήσουμε!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΑΙΩΝΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ- ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΑΙΩΝΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ- ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
                       
          Είναι κάθε λέξη των μνημονίων που έχουν υπογράψει.
          Είναι μια αδίστακτη κυβέρνηση υπηρέτης των ξένων και ντόπιων αφεντικών της που θέλει να τους παραδώσει το λαό, τους εργαζόμενους της χώρας,  “γυμνούς” χωρίς κοινωνικά, πολιτικά, συνδικαλιστικά δικαιώματα.
          Την ώρα που ο Τσακαλώτος έπαιρνε τα εύσημα στο  Eurogroup για την “πρόοδο” στην 3η αξιολόγηση,  η κυβέρνηση συνηθισμένη στην ξετσιπωσιά έφερε σε άσχετο νομοσχέδιο τροπολογία στη Βουλή που αλλάζει του όρους προκήρυξης της απεργία για τα πρωτοβάθμια σωματεία: “Με την προτεινόμενη διάταξη ορίζεται ειδική απαρτία κατά τις γενικές συνελεύσεις πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε περίπτωση συζήτησης και λήψης απόφασης κήρυξης της απεργίας. Ειδικότερα απαιτείται η παρουσία του 1/2 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης”. Η απόσυρση της τροπολογίας είναι προσωρινή, καθώς το χτύπημα της απεργίας και των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων αποτελεί στρατηγική επιλογή για το κεφάλαιο, τον ιμπεριαλισμό και τις κυβερνήσεις τους.
          Η μεγαλύτερη κατάκτηση του κόσμου της εργασίας, το δικαίωμα στην απεργία είναι στο στόχαστρο επιχειρώντας να καταστήσουν παράνομο τον αγώνα να χτυπήσουν την πρωτοβάθμια συγκρότηση των εργαζομένων στα σωματεία τους.

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ! ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ - ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ!



ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ! ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ - ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ!
Να σπάσουμε το κλίμα αδράνειας και υποταγής!

Δεν έχει τέλος η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και στα μορφωτικά δικαιώματα. Η γνωστοποίηση των πιέσεων που ασκούν οι λεγόμενοι θεσμοί ΕΕ και ΔΝΤ στην κυβέρνηση για νέα αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών στις 30 ώρες την εβδομάδα, για αύξηση του αριθμού των μαθητών σε 30 ανά τμήμα και για επιτάχυνση της αξιολόγησης των σχολείων και των εκπαιδευτικών αποκαλύπτουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις προθέσεις τους.
Να μετατρέψουν τους εκπαιδευτικούς, όπως και τους υπόλοιπους εργαζόμενους, σε σύγχρονους δούλους. Χωρίς δικαιώματα και κατακτήσεις. Τσακισμένους από την υπερεργασία και την ανέχεια. Με μισθούς –ψίχουλα (γιατί, πέρα από τν φορομπηξία, την κατάργηση του αφορολόγητου, την κατάρρευση της περίθαλψης, ποιος πιστεύει ότι οι μισθοί μας θα διατηρηθούν στα 800 και 1000 ευρώ, όταν οι μισθοί των υπόλοιπων εργαζόμενων δεν ξεπερνούν τα 400 ευρώ;). Με άγχος, ανασφάλεια, αβεβαιότητα. Με την απειλή της απόλυσης και της ανεργίας να επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας.
Η Κυβέρνηση, δια μέσω του αρμόδιου υπουργού της, δήλωσε (ανακοίνωση ΔΟΕ) ότι υπάρχουν πιέσεις, ότι δεν υπάρχουν μόνο τώρα, αλλά υπάρχουν όλο το χρονικό διάστημα από τους Θεσμούς, αλλά η συζήτηση είναι σε εξέλιξη και θεωρεί ότι θα επικρατήσει η άποψη της κυβέρνησης  ότι η εφαρμογή των αυξήσεων αυτών δεν είναι στις προθέσεις της. Την πιστεύετε; Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση υποτίθεται ότι δεν θέλει αλλά… θα αναγκαστεί.
Έτσι, θα επωμιστούμε τις συνέπειες των μηδενικών μόνιμων διορισμών τα τελευταία 10 χρόνια.  τη νέα αύξηση του ωραρίου, τους εκπαιδευτικούς – λάστιχο που θα καλύπτουν τα κενά σε 2, 3, 4 σχολεία, τους εκπαιδευτικούς -πολυεργαλεία που θα διδάσκουν ο,τιδήποτε με βάση δεύτερες, τρίτες κλπ αναθέσεις.
Από την άλλη οι μαθητές μας θα στοιβάζονται κυριολεκτικά στις αίθουσες διδασκαλίες για να πάρουν μια στοιχειώδη εκπαίδευση, για να πεταχτούν  όσο πιο γρήγορα γίνεται, χειραγωγημένοι και χωρίς δικαιώματα,  φτηνό εργατικό δυναμικό σε μια αγορά εργασίας- ζούγκλα.
Και όλα αυτά μέσα σε μια εμπεδωμένη «κουλτούρα αξιολόγησης». Όχι κύριοι, δεν φοβόμαστε την αξιολόγηση, επειδή δήθεν δεν κάνουμε καλά τη δουλειά μας. Τόσα χρόνια τα σχολειά δουλεύουν αποκλειστικά χάρη στο μεράκι, την υπερπροσπάθεια και το φιλότιμο των εκπαιδευτικών. Γνωρίζουμε όμως καλά ότι σ’ αυτό το σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης οποιαδήποτε αξιολόγηση δεν μπορεί να σημαίνει τίποτα άλλο παρά παραπέρα πειθάρχηση, χειραγώγηση του εκπαιδευτικού κόσμου, κατηγοριοποίηση και κατακερματισμό, σύνδεσή της με τις νέες μισθολογικές περικοπές και φυσικά με την μόνιμη απειλή της διαθεσιμότητας και της απόλυσης.
Συνάδελφοι, αν δεν τους σταματήσουμε Εμείς, οι εργαζόμενοι, με το μόνο αποτελεσματικό νικηφόρο όπλο που έχουμε στα χέρια μας, τον οργανωμένο, συλλογικό, αποφασιστικό, απεργιακό αγώνα, Αυτοί (ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων που πρόθυμα τους υπηρετούν) δεν θα σταματήσουν την επίθεση εναντίον μας. Να αποδείξουμε στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες πως αν εκείνες δεν θέλουν, εμείς, οι εργαζόμενοι και θέλουμε και μπορούμε να συγκρουστούμε με αυτήν την πολιτική που ξεπουλά τα δίκια μας!
Να μετατρέψουμε την 24ωρη απεργία της 14ης Δεκέμβρη σε αφετηρία αγώνα για να σπάσει το κλίμα υποταγής που πάνε να επιβάλουν, για να αποτρέψουμε τα νέα δεινά που μας ετοιμάζουν


agkinekp.blogspot.gr    


Δεκέμβρης '17

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ Δ.Σ. Α' ΕΛΜΕ ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ Α' ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΘΡΙΑΣΙΟ-ΜΕΓΑΡΙΔΑ-ΕΙΔΥΛΛΙΑ) ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2017-2018
ΕΚΛΟΓΕΣ 2017-2018 ΕΚΛΟΓΕΣ 2016-2017
ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝ ΕΔΡΕΣ ΣΤΟ ΔΣ ΠΟΣΟΣΤΟ % ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝ ΕΔΡΕΣ ΣΤΟ ΔΣ ΠΟΣΟΣΤΟ %
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ 103 3 34,45% 167 4 44,89%
ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 77 2 25,75% 73 2 19,62%
ΔΑΚΕ 50 2 16,72% 48 1 12,90%
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ (ΠΑΜΕ) 31 1 10,37% 36 1 9,68%
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ 18 0 6,02% 25 1 6,72%
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 20 1 6,69% 23 0 6,18%
0,00% 0,00%
ΑΚΥΡΑ 3 5
ΛΕΥΚΑ 20 14
ΕΓΚΥΡΑ-ΣΥΝΟΛΟ 299 100,00% 372 100,00%
ΨΗΦΙΣΑΝ-ΣΥΝΟΛΟ 322 391

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Να δούμε κι άλλα χρώματα εκτός από το μαύρο του σάπιου τους συστήματος



Αύριο έχουμε εκλογές στην ΕΛΜΕ μας.

Σήμερα,τούτη την ώρα που μιλάμε κάποιοι άνθρωποι χάνουν το σπίτι τους σε έναν ηλεκτρονικό πλειστηριασμό και στη γειτονική μας Μάνδρα οι νεκροί φωνάζουν ακόμα για δικαίωση.
Στις γειτονιές του κόσμου οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών φέρνουν πιο κοντά την αναμέτρηση και εσύ αγωνιάς μέσα στη σιωπή.
Οπως αγωνιάς καθημερινά να προλάβεις να καλυψεις τις εργασιακές σου υποχρεώσεις από σχολείο σε σχολείο που σε έχουν πετάξει.
.Ξέρω συνάδελφέ μου ότι θα έρθεις να ψηφίσεις,χωρίς να πάρεις μέρος στη συνέλευση,χωρίς να θεωρήσεις ότι μπορείς και έχεις δικαίωμα λόγου για όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα!!Πιθανά να ψηφίσεις και κάποιους από αυτούς που σε έφεραν ως εδώ.
Αν,όμως αποφασίσεις να το ' "πάρεις αλλιώς",να δώσεις μιαν άλλη ευκαιρία στο συσχετισμό δύναμης υπέρ των εργαζομένων,μπορεί και να πάρεις δύναμη,
Μπορεί και να αρχίσεις να ελπίζεις.Μπορεί και να τα καταφέρεις,να βλέπεις κι άλλα χρώματα εκτός από το μαύρο ενός συστήματος που σαπίζει και για να επιβιώσει έχει βαλθεί να τσακίσει το λαό.

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ








                                               Υποψήφιοι για Δ.Σ  της  ΕΛΜΕ



ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ      ΠΕ 11        2ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΓΙΟΥΤΣΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ                ΠΕ 02          4ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΜΠΑΖΟΔΗΜΟΣ  ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ(ΝΩΝΤΑΣ)         ΔΕ01.01      2ο ΕΠΑΛ Ελευσίνας



ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ  ΟΥΡΑΝΙΑ           ΠΕ 06           2ο και 3ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου






Ο λαός, οι κάτοικοι της Μάνδρας, έχουν τη δύναμη στα χέρια τους. Να την αξιοποιήσουν! - Επίσκεψη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης

Ο λαός, οι κάτοικοι της Μάνδρας, έχουν τη δύναμη στα χέρια τους. Να την αξιοποιήσουν! - Επίσκεψη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης

Πηγαίνοντας στη Μάνδρα η αίσθηση, πριν ακόμη μπούμε στο χωριό, είναι ότι η κατάσταση από τη προηγούμενη βδομάδα δεν έχει αλλάξει και πολύ. Είναι ακόμη τραγική. Η λάσπη εξακολουθεί να κυριαρχεί παντού στους κεντρικούς δρόμους, στα στενά, στις αυλές, στα σπίτια, στα υπόγεια. Οι κάτοικοι κυρίως με δικά τους μέσα, και με όση βοήθεια μπορούν να προσφέρουν οι αλληλέγγυοι, προσπαθούν να καθαρίσουν, να ξαναβρούν όσο μπορούν την καθημερινότητά τους.

Οι περισσότεροι ήταν σκεπτικοί, σε αναμονή και τις κρατικής βοήθειας, άλλοι νευρικοί και άλλοι με ...χιούμορ (μια ...βροχή μας είπε ένας θα μας σώσει!), άλλοι κοιτούν με δέος το βιός τους που έχει καταστραφεί. Οι κουβέντες λίγες και μετρημένες. Από αυτές μάθαμε ότι κάτοικοι που τα σπίτια τους έχουν καταστραφεί εντελώς και φιλοξενούνται σε ξενοδοχείο της Ελευσίνας κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι μιας και η διεύθυνση του ξενοδοχείου τους ενημέρωσε ότι την ερχόμενη Παρασκευή πρέπει να αποχωρίσουν.


Συναγωνιστές της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης βοήθησαν στη καθαριότητα, άλλοι γυρίζαμε στους δρόμους του χωριού, κουβεντιάζαμε με τους κατοίκους και παράλληλα μοιράζαμε τα πράγματα που μαζέψαμε τις προηγούμενες μέρες. Αυτά που τους ενδιέφεραν περισσότερο ήταν τα είδη καθαριότητας και τα ανάλογα ρούχα και παπούτσια (φόρμες, αδιάβροχα, γαλότσες κ.λπ.). Η "βόλτα" μας στα στενά του χωριού, μας έδειξε ότι στο μεγαλύτερο μέρος του η όποια κρατική βοήθεια ακόμη δεν έχει εμφανιστεί. Τα περισσότερα από τα μηχανήματα που είδαμε, από εκσκαφείς και φορτηγά μέχρι βυτία και ...φτυάρια, είχαν τα ταμπελάκια των χορηγών, και κάποια ήταν του στρατού. Αυτά κατά κύριο λόγο μοιράζανε νερά. Σε ορισμένες περιπτώσεις όσοι είχαν τη δυνατότητα νοικιάζαν οι ίδιοι μηχανήματα για να  αντλήσουν τα νερά από τα υπόγειά τους. Επιπλέον εξακολουθούν να υπάρχουν σπίτια χωρίς ρεύμα. Φαγητό μοίραζαν διάφορες ΜΚΟ με ένα μάλλον προσβλητικό τρόπο!


Ότι και να περιγράψουμε, ότι και να πούμε για τις ευθύνες του κράτους και των κυβερνήσεων είναι γνωστό στους κατοίκους του χωριού. Τώρα ζουν με την αγωνία της κακοκαιρίας που έρχεται, προσπαθούν να προλάβουν για να μη χειροτερεύσουν τα πράγματα. Ζουν όμως και με την αγωνία του μέλλοντος. Είναι διάχυτη αυτή η αγωνία στις κουβέντες τους, τόσο που αρκετοί φτάνουν στο σημείο να λένε ότι θα προτιμούσαν να γίνουν τα αντιπλημμυρικά έργα παρά να πάρουν τα ψίχουλα που μοιράζει -στα λόγια μέχρι τώρα- η κυβέρνηση. Νοιώθεις τη κυβερνητική κοροϊδία όταν αγανακτισμένη γυναίκα που, όπως έλεγε, έχασε τα πάντα όταν πήγε να βγάλει ταυτότητα της ζήτησαν παράβολα! Τη νοιώθεις και όταν ένας φούρναρης μας είπε πως όταν δήλωσε για το τι καταστράφηκε από το φούρνο του η απάντηση -δήθεν απορία- ήταν του στυλ "τόσα πολλά είχε το μαγαζί;" και του ζητήθηκαν ως απόδειξη τα ...τιμολόγια για τα μηχανήματα και τα ράφια! Αυτά που τα πήραν τα νερά και οι λάσπες. Πάντα και σε όλες τις περιπτώσεις η εξουσία και οι κυβερνήσεις της σε αυτή τη χώρα αντιμετώπιζαν το λαό ως εν δυνάμει απατεώνες, τώρα θα αλλάξουν; Όπου να 'ναι θα ζητήσουν και τα ρέστα -ήδη έχει αρχίσει η σχετική προπαγάνδα- από τους κατοίκους της Μάνδρας για την περιβαλοντική καταστροφή.


Η ουσία είναι μια. Αυτή που θα πρέπει να καταλάβουν όχι μόνο οι κάτοικοι της Μάνδρας αλλά και όλος ο ελληνικός λαός. Αν δεν οργανωθούν, αν δε διεκδικήσουν κανένας δε θα τους σώσει. Δικαιούνται και πλήρης αποζημιώσεις χωρίς έντοκα ή άτοκα δάνεια, δικαιούνται και τα αντιπλημμυρικά έργα, δικαιούνται να καθαρίσει ο τόπος και τα σπίτια τους. Με έξοδα του κράτους. Τα πλήρωσαν και τα πληρώνουν όλα αυτά με τη δουλειά τους χρόνια τώρα και δεν ανήκουν σε κανένα δανειστή αυτών που εξουσιάζουν αυτή τη χώρα από το καιρό της απελευθέρωσής της. Είτε ντόπιοι είναι αυτοί είτε ξένοι ξεζουμίζουν αυτό το λαό αδιαφορώντας για τη ζωή του, για την ύπαρξή του. Δεν θα τους σώσουν οι Βαρδινογιάννηδες και οι Μαρινάκηδες που κερδίζουν σε βάρος τους ούτε τα αφεντικά των ΕΛΠΕ. Δεν θα τους σώσουν ούτε οι νυν και πρώην κυβερνώντες, ούτε οι νυν και πρώην περιφεριακοί και δημοτικοί άρχοντες γιατί είναι υπάλληλοι των προηγούμενων και δουλεύουν για τα συμφέροντά τους. Ακόμη και όταν ψευδεπίγραφα φέρουν το πολιτικό πρόσημο της "αριστεράς" και του "πατριωτισμού".

Ο λαός, οι κάτοικοι της Μάνδρας, έχουν τη δύναμη στα χέρια τους. Να την αξιοποιήσουν! Και για να βρουν αυτό το κουράγιο χρειάζονται την αμέριστη αλληλεγγύη όλου του ελληνικού λαού, όλων των εργαζόμενων αυτού του τόπου.


Υ.Γ.: Όσες φωτογραφίες και να βάλουμε η πραγματικότητα δε μπορεί να αποτυπωθεί σε όλο της το μεγαλείο! Μόνο μια ιδέα μπορούμε να πάρουμε!

Κύκλος συνελεύσεων και εκλογών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Σε κύκλο εκλογοαπολογιστικών συνελεύσεων και εκλογών βρίσκονται το επόμενο διάστημα οι περισσότεροι Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ΕΛΜΕ της χώρας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει καταγράψει σημαντικές επιτυχίες στην εμπέδωση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής στον χώρο της εκπαίδευσης, τόσο της Πρωτοβάθμιας, όσο και της Δευτεροβάθμιας. Η παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, η μείωση του αριθμού των αναπληρωτών (δηλαδή οι απολύσεις πολλών αναπληρωτών), το ξεχείλωμα του ωραρίου, η με πολλούς τρόπους αξιολογική περικύκλωση του κλάδου, η ένταση των ταξικών φραγμών -με μπόλικες «αριστερές» σάλτσες- ετοιμάζονται να δώσουν τη θέση τους σε ένα ακόμα πιο ταξικό και εχθρικό «νέο» λύκειο, αλλά και στο προχώρημα της αξιολόγησης που, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα ξεκινήσει από τη λεγόμενη αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Όλα αυτά στο φόντο επισκέψεων του ΟΟΣΑ σε κάποια σχολεία της χώρας!

Παρά το γεγονός ότι η επίθεση συνεχίζεται απρόσκοπτη, το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών δεν είναι σε καθόλου καλή κατάσταση. Πρόκειται για μια μακρόχρονη κατάσταση, που όμως τώρα δείχνει χειρότερη. Συνελεύσεις έχουν να γίνουν χρόνια, οι όποιες κινητοποιήσεις είναι άμαζες, οι αναπληρωτές δε νιώθουν, ότι τους αφορούν τα σωματεία και μένουν σε απόσταση και οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση τις πολιτικές βλέψεις των διαφόρων κυβερνητικών δυνάμεων που τις ελέγχουν. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι, ότι οι συζητήσεις στα σχολεία αποκαλύπτουν την πίεση των εκπαιδευτικών και τη χειροτέρευση των όρων ζωής και δουλειάς, αλλά και τα αδιέξοδα που βιώνουν με βάση την αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος. Μια αποσυγκρότηση που είναι αποτέλεσμα της μακρόχρονης κυριαρχίας αστικών και ρεφορμιστικών αντιλήψεων. Στο φόντο αυτό μια σειρά Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ΕΛΜΕ βιώνουν, είτε πλήρως διαλυτικά φαινόμενα (ΔΣ που δεν συνεδριάζουν), είτε φαινόμενα λειτουργίας μόνο των ΔΣ που επιδίδονται σε σειρά αποφάσεων χωρίς αντίκρισμα.

Όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, τόσο ξεχνιέται τι σημαίνει αγώνας και κίνημα, τόσο βγαίνει από τη συζήτηση το κρίσιμο ερώτημα του πώς συγκροτούνται οι αγώνες, με τι αιτήματα, με ποιους φίλους, ενάντια σε ποιους εχθρούς.

Το τοπίο αυτό είναι βούτυρο στο ψωμί του συστήματος και της κυβέρνησης, η οποία έχει λυμένα τα χέρια της και ετοιμάζει τον νέο γύρο επίθεσής της. Είναι βούτυρο όμως στο ψωμί και των αστικών και ρεφορμιστικών συνδικαλιστικών ηγεσιών, οι οποίες εκμεταλλεύονται την αδράνεια, για να πουλήσουν τηλεοπτικά «γεγονότα» και να αναπαράγουν μια εκλογική πελατεία, που θα τις βοηθάει να ζητάνε έναν ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Αντίθετα, αυτό δεν είναι ένα τοπίο που διευκολύνει αγωνιστικές δυνάμεις, οι οποίες πρέπει να κάνουν πολλαπλάσιο κόπο, για να επαναφέρουν τη συζήτηση εκεί που πρέπει να είναι, στην αναγκαιότητα δηλαδή συγκρότησης αγώνων.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι αυτό το μαύρο τοπίο θολώνει τα πραγματικά δεδομένα, κρύβει την οργή των εκπαιδευτικών (αλλά και των μαθητών) για τις συνθήκες δουλειάς τους και παρουσιάζει μια ψεύτικη εικόνα.

Το πότε θα συσσωρευτούν ξανά τα στρώματα της οργής στους εκπαιδευτικούς είναι κάτι που είναι κανείς δύσκολο να εκτιμήσει. Ωστόσο, είμαστε σίγουροι ότι, αν γίνουν κάποια βήματα ξεσπάσματος αγώνων και αντιστάσεων, θα βγουν στην επιφάνεια τα πραγματικά δεδομένα και θα σπάσει το κέλυφος της σιγής που τόσο βολικό είναι στο σύστημα και στις κυβερνήσεις του.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών παρεμβαίνουν σε δεκαεννιά πρωτοβάθμια σωματεία εκπαίδευσης. Θα προσπαθήσουν να αναδείξουν, τόσο τους πραγματικούς άξονες της επίθεσης, όσο και τους όρους απάντησης του κινήματος, κόντρα σε λογικές ήττας, συνδιαχείρισης και εικονικού κινήματος. Από τα τέλη Οκτώβρη έχουν κυκλοφορήσει και το 3ο τεύχος της περιοδικής έκδοσής τους, της «Πράξης»