Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Αντίσταση στην ολομέτωπη επίθεση – συγκρότηση και οργάνωση

Αντίσταση στην ολομέτωπη επίθεση – συγκρότηση και οργάνωση
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει και εντείνει την επίθεση στο λαό και δέχεται τα συγχαρητήρια ντόπιων και ξένων αφεντικών για την επιτυχία της να περάσει με ανύπαρκτες αντιδράσεις την πολιτική που επιβάλλουν, κρατώντας το λαό στη γωνία. Με αυτό το διαπραγματευτικό χαρτί παίζει τη ζωή και το μέλλον του λαού στα τραπέζια των υποτιθέμενων συζητήσεων. Ταυτόχρονα προσπαθεί να δημιουργήσει ερείσματα,να ελέγξει τους κρατικούς μηχανισμούς για να επιβάλλει την παραμονή της στην εξουσία. Και ενώ η επίθεση στο λαό δεν έχει σταματημό, η ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα δημιουργεί εκατόμβες νεκρών και καραβάνια προσφύγων. Οι... εταίροι της ΕΕ και του ΝΑΤΟ βάζουν φωτιά στην περιοχή με την πλήρη ευθυγράμμιση της ελληνικής κυβέρνησης.
Στις 3 του Νοέμβρη καλούμαστε να ψηφίσουμε για το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ σε ένα τοπίο που
- Εκατοντάδες εκπαιδευτικοί στην περιοχή μας μεταφέρονται από σχολείο σε σχολείο για να καλύψουν το success story της κυβέρνησης στην εκπαίδευση, πως τα σχολεία πρώτη φορά λειτουργούν κανονικά.
- Εχοντας δημιουργήσει τεράστια πλεονάσματα με αύξηση ωραρίων, περικοπές προγραμμάτων, κλείσιμο τμημάτων, μας κρατάει σε διαρκή ομηρία, με απώτερο στόχο όχι μόνο να καλύψουμε θέσεις εκπαιδευτικών που θα έπρεπε να δούλευαν στην εκπαίδευση (αναπληρωτές συναδέλφους μας, που βρέθηκαν στα αζήτητα) αλλά και να κάνει όλο και πιο ασφυκτικό τον κλοιό για να αποδεχτούμε τις υποχρεωτικές κινητικότητες που ετοιμάζει! Και επιπλέον, να δηλώνει με θράσος δια στόματος και πορίσματος Λιάκου, πως αν καταστεί δύσκολη η προώθηση της πολιτικής που θέλουν να επιβάλουν, υπάρχει νέο αίμα, χωρίς κατάλοιπα συγκρότησης διεκδικητικού πνεύματος που μπορούν μια χαρά να την εφαρμόσουν.
- Ταυτόχρονα η αξιολόγηση και η κινητικότητα καθώς και πλήθος σαρωτικών αλλαγών στο δημόσιο, ετοιμάζουν ένα ακόμα πιο ασφυκτικό πλαίσιο. Και σα να μην αρκεί ο συνεχής εκφοβισμός, ετοιμάζεται και νέος αντι-συνδικαλιστικός νόμος που προσπαθεί να δέσει χειροπόδαρα τους εργαζόμενους και να κάνει όλο και πιο δύσκολη την αντίδραση τους στην επίθεση.
Τα συνδικαλιστικά μας όργανα
- Με κοινές εκλογικές διαδικασίες στο σωματείο και τα όργανα διοίκησης, οι κυρίαρχες παρατάξεις του Δ.Σ. προσπαθούν να εμπλέξουν ακόμα περισσότερο τους εκπαιδευτικούς στη σύγχυση και τη διάλυση των συλλογικών διαδικασιών. Αντί να αναζητάμε λύση των προβλημάτων μας μέσα από συλλογικές κινήσεις και διεκδικήσεις, τις αναζητάμε στους χειρισμούς των αιρετών στα όργανα διοίκησης, που εφαρμόζουν το νόμο, που μας έχει κάνει εργαζόμενους λάστιχο, χωρίς δικαιώματα.
-Και επιπλέον οι κυρίαρχες παρατάξεις παριστάνουν ότι κάνουν συνδικαλισμό υψηλού επιπέδου αλλά δραπετεύουν αυτό που κάνουν πραγματικά είναι να μην προσπαθούν να συγκροτήσουν αγώνες. Παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός (ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ) σφυρίζουν αδιάφορα για τα προβλήματα του κλάδου και τα βρίσκουν μια χαρά με τις κυβερνητικές πολιτικές παίζοντας το ρόλο του κυβερνητικού συμβούλου. Ενώ η αριστερά της ήττας και του εικονικού κινήματος, πρώτη και καλύτερη στη συνδιαχείριση στις μικρές εκπαιδευτικές κυβερνήσεις των ΠΥΣΔΕ απογειώνεται είτε στη… μελλοντική λαϊκή εξουσία(ΠΑΜΕ) ή είτε στα μεταβατικά προγράμματα της Αυτονομίας, που ενώ σαρώνει σε ψήφους, δεν προβληματίζεται καθόλου για την κατάσταση των άμαζων συνελεύσεων και της αποχής των συναδέλφων από τις συλλογικές διαδικασίες. Και τέλος, η αποσχισθείσα παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, Αγωνιστική Ριζοσπαστική Ενότητα, που δείχνει να μην έχει βγάλει κανένα συμπέρασμα και έχει συντάξει (ξανά!) πλήρες κυβερνητικό πρόγραμμα διαχείρισης!.
Όμως, η διέξοδος βρίσκεται στους συλλογικούς αγώνες, ενάντια στις ατομικές λύσεις, δικαστικές διαφυγές και ανάθεση στους γνωρίζοντες! Στη χειραφέτηση και οικοδόμηση ενός δυνατού σωματείου διεκδίκησης και όχι συνδιαχείρισης. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις, όλα αυτά τα χρόνια έχουμε συμβάλλει, θεωρούμε, θετικά στην προβολή στο κίνημα μιας καθαρής γραμμής αντίστασης και αγώνα.
Είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε την ηττοπάθεια με κίνηση και δράση, που θα ξεπεράσει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Να ξεπεράσουμε κάθε δικαιολογημένο σκεπτικισμό απέναντι στο συνδικαλισμό της συνδιαλλαγής και να συμμετέχουμε στα συλλογικά μας όργανα και διαδικασίες, όπου θα συζητάμε και θα βγάζουμε συμπεράσματα, θα οργανώνουμε αγώνες και όχι “διαλόγους” και εικονικές διαδηλώσεις.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών ενισχύουμε ακριβώς αυτή την κατεύθυνση της αντίστασης, διεκδίκησης και οργάνωσης του αγώνα για να ανοίξουν ρωγμές που θα οδηγήσουν σε συγκρούσεις με αυτές τις πολιτικές. Μένουμε σταθερά στους αγώνες, δεν έχουμε πάρε-δώσε με τους διαδρόμους και τη συνδιαλλαγή και υπηρετούμε τη λογική του να βγουν οι εκπαιδευτικοί στο προσκήνιο, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
ΑΠΟΧΗ από τα ΠΥΣΔΕ - όργανα που εφαρμόζουν στην εκπαίδευση την αντιλαϊκή πολιτική
Στην ΕΛΜΕ ενισχύστε -ψηφίστε τη γραμμή της αντίστασης και των αγώνων

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Οταν η ιστορία δεν διδάσκει....


Έτοιμα τα επιτελεία με ψηφοδέλτια και προκηρύξεις illustration να διαφημίζουν την πραμάτεια τους ,που δεν είναι άλλη από τη συνδιαχείριση της επίθεσης στους εκπαιδευτικούς.Φυσικά και καμία παράταξη δεν το ονομάζει έτσι. Όλες μας διαβεβαιώνουν για το αγαθό των προθέσεών τους.για την επιθυμία να προασπιστούν τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών,να είναι το μάτι τους και να προσφέρουν τις καλύτερες υπηρεσίες.Το ζήτημα είναι σε ποιόν.
Οταν αποφάσισε το ίδιο το σύστημα ,έχοντας στριμωχτεί από τα λαϊκά κινήματα διεκδίκησης,να ρίξει στο παιχνίδι το όπλο της συν-διαχείρισης,η αριστερά,σαν έτοιμη από καιρό,έτρεξε να φτιάξει ψηφοδέλτια.Ο Μάης του 68 και το φοιτητικό κίνημα δεν είχαν ποτέ διεκδικήσει συν-διαχείριση!Κι όμως ξύπνησαν μια μέρα έχοντας αποκτήσει στη φαρέτρα τους την τεράστια κατάκτηση της συνδιοίκησης. Το σύστημα,καθώς βρέθηκε "στριμωγμένο",άρχισε να  μοιράζει  "εξουσίες".Είναι πραγματικά αξιοπερίεργο,πώς η αριστερά κάθε που στήνεται κάλπη,να τρέχει να πάρει μέρος,Η μήπως δεν είναι και τόσο;Μήπως η γραμμή του ειρηνικού περάσματος στο σοσιαλισμό και της ειρηνικής συνύπαρξης,σέρνει ακόμα τις ουρές της και κάνει ανθρώπους κατά τα άλλα αγωνιστικούς,να βλέπουν διαχείριση εξουσίας και να φαντάζονται ολοκληρωτική εξουσία της τάξης;
Πώς αλλιώς να δικαιολογήσει κανένας προγράμματα παρατάξεων για τα υπηρεσιακά συμβούλια να φθάνουν μέχρι και την εθνική ανεξαρτησία από Ε.Ε. και ΔΝΤ;Να έχουν προγράμματα εθνικοποιήσεων και διαγραφής του χρέους,ωσάν να είναι ήδη κυβέρνηση;Και όλοι διατρανώνουν την ενότητα του κλάδου. Όλοι μαζί θα φτάσουμε ως εκεί. Όλοι μαζί θα βάλουμε τα κοινά συμφέροντα του κλάδου,πάνω από όλα για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στην ομοσπονδία,Τώρα πώς γίνεται αυτό,να πάμε όλοι μαζί με αυτούς που μπλοκάρουν χρόνια τώρα κάθε κίνηση μαζών,είναι επίσης άξιο μελέτης!Ευαγγελίζονται την εφαρμογή και προστασία της νομιμότητας,ξεχνώντας ένα βασικό παράγοντα:πως αυτή η νομιμότητα διέλυσε τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών,Σάρωσε μισθούς,συντάξεις,εφ άπαξ.Πέταξε 20.000 αναπληρωτές απέξω.Μείωσε τους εκπαιδευτικούς κατά το 1/3.Επέβαλε κινητικότητα μεταξύ των βαθμίδων.Επέβαλε αυξημένα ωράρια,κλείσιμο σχολείων,τμημάτων,τομέων.Τοποθετεί σε δυο,τρία, ή και περισσότερα σχολεία τους εκπαιδευτικούς μια και δημιουργήθηκαν τεχνικά πλεονάσματα.
Όλα αυτά γίνανε με νομιμότητα και κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των αιρετών,που το σύστημα τους αγκαλιάζει με στοργή,τους δίνει άδεια να σαρώσουν τα σχολεία,τους δίνει προνομιακά ωράρια και τους βάζει να συνυπογράψουν διαδικασίες κεντρικών σχεδιασμών!Και ενίοτε,τους βγάζει και εκτός παιχνιδιού!Άλλωστε η ποσόστωση,υπέρ της διοίκησης είναι.
Και ο κάθε συνάδελφος πια,όταν έχει κάποιο υπηρεσιακό πρόβλημα,δεν θα πάει στο σωματείο του!Θα πάει στον αιρετό,που θα τον χτυπήσει στην πλάτη,θα τον ησυχάσει πως θα δει την περίπτωση του.Και η συλλογική διεκδίκηση,πάει περίπατο.Στο βωμό των πελατειακών σχέσεων ,καλοί και κακοί αιρετοί γίνονται ένα.Και κάνουν πως δε βλέπουν την επίπτωση που έχει αυτή η στάση τους στην απόσυρση της βάσης του κλάδου και της ανάθεσης στα χέρια των ειδικών που παίζουν στα δάχτυλα το νομικό πλαίσιο μπαίνοντας στο παιχνίδι.Και από συλλογικές πρωτοπορίες οι συνδικαλιστές γίνονται πρώτης τάξεως διαχειριστές νόμων και διατάξεων.Που όχι,δεν τους  αμφισβητούν!(Πού να τους αμφισβητήσουν;Στα όργανα διοίκησης;),Απλά τους εφαρμόζουν σωστά!
Κι ο εκφυλισμός δε φτάνει εδώ!Φτάνει στο σημείο να βάζουν και τη μέρα των εκλογών οργάνων διοίκησης,τις εκλογές του σωματείου,βαθαίνοντας ακόμα περισσότερο τη σύγχυση των συναδέλφων σχετικά με το τι ρόλο παίζει το κάθε όργανο. Άλλη μια φορά λοιπόν το Δ.Σ της ΕΛΜΕ Δυτ,Αττικής θα σύρει τα μέλη του σε κοινή εκλογική διαδικασία,πιστεύοντας ότι με κόλπα και τερτίπια θα φέρει κόσμο να ψηφίσει,Οταν ακόμα και η προηγούμενη εμπειρία ήταν τρανταχτή:τα ποσοστά συμμετοχής στο σωματείο ήταν συντριπτικά λιγότερα από τη συμμετοχή στα όργανα διοίκησης.
Δυστυχώς,η ιστορία δε διδάσκει,όταν είσαι τόσο πολύ χωμένος στα γρανάζια του συστήματος και δε βλέπεις την ευθύνη που φέρεις,για το ότι έχει καταντήσει τους συναδέλφους παθητικούς ψηφοφόρους και όχι συμμετέχοντες. Οταν παραμένεις στις δάφνες των εκλογικών ποσοστών σου και δεν βλέπεις πως συνδικαλισμός δε γίνεται με mail ,επιτρόπους και κολπάκια.Μόνο βάζοντας τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς στην υπόθεση,Και η συνδιαχείριση βλάπτει θανατηφόρα το κίνημα.Είναι καιρός να μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε,αγαπητοί συνάδελφοι του Δ.Σ,
Συνάδελφοι ,εμείς σαν Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών,για όλους αυτούς τους λόγους συμμετέχουμε στις εκλογές του σωματείου και απέχουμε από τα όργανα διοίκησης.Σας καλούμε να κάνετε το ίδιο.Να γυρίσουμε την πλάτη σε όλα όσα υπονομεύουν τους αγώνες μας και τη συλλογική μας διεκδίκηση.Να παλέψουμε για σωματεία όπλα των εργαζομένων και όχι όργανα
διαπραγμάτευσης  και υποταγής στις επιταγές του αντιπάλου ,που δεν είναι άλλος από το σύστημα και τους εκφραστές του.Σας καλούμε να μας στηρίξετε σε αυτή την κοινή μας μάχη για να ξαναζωντανέψουμε το σωματείο μας,για να δώσουμε μάχη για την ανατροπή αυτής της πολιτικής στην εκπαίδευση.