Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Η άποψη για την αποχή από τα όργανα διοίκησης κερδίζει έδαφος στις γραμμές των εκπαιδευτικών των αγώνων!

   Δεν μπορεί παρά να μας δίνει χαρά ότι κερδίζει έδαφος η άποψη μας για αποχή από τα όργανα διοίκησης.Η στάση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών από την αρχή λειτουργίας των οργάνων διοίκησης ηταν να σταθεί με καθαρότητα απέναντι στην προσπάθεια των κυβερνήσεων να αποπροσανατολίσουν το εκπαιδευτικό κίνημα,δημιουργώντας μηχανισμούς ελέγχου του.

     Βήμα το βήμα,μέρα την ημέρα μέσα στις κρίσιμες συνθήκες της επίθεσης στην εκπαιδευση,όλο και περισσότεροι εκπαιδευτικοί που δεν διακατέχονται από την εκλογολαγνεία των παρατάξεων,ακόμα και όσων αναφέρονται στο κίνημα,τάσσονται ενάντια στο θεσμό.Το είχαν κάνει και στο παρελθόν οι συνάδελφοι της διαθεσιμότητας,παρά τις προσπάθειες χειραγώγησης τους από όσους απλά στόχευαν σε αλλαγές συσχετισμού και κυβερνησης!

      Είναι πραγματικά τραγικό οι πλειοψηφούσες παρατάξεις του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ να μην αντιλαμβάνονται τα αυτονόητα που οι συνάδελφοι μας κατανοούν και απέχουν.Σέρνουν τους εκπαιδευτικούς της ΕΛΜΕ μας σε κοινές διαδικασίες σωματείου και οργάνων διοίκησης,συμβάλλοντας ακόμα περισσότερο σε αυτή την αντιεκπαιδευτική διαδικασία!

     Οι εκπαιδευτικοί μέσα από διεργασίες,δυσκολίες και ήττες,θα χαράζουν το δικό τους δρόμο και πιθανά κάποιες φορές θα συγκρούονται με τα συνδικαλιστικά κατεστημένα.

  Επείδη εμείς δεν είμαστε στη λογική της συνδιαλλαγής

   Επειδή για εμάς οι αγώνες και οι συσχετισμοί κρίνονται στο δρόμο των αγώνων

  Επείδη εμείς στις κρίσιμες στιγμές του κινήματος  είμαστε εκεί με καθαρή γραμμή σύγκρουσης με την αντιεκπαιδευτικήπολιτική(επιστράτευση,διαθεσιμότητα,απεργία,εκλογή διευθυντών,αξιολόγηση,αναπληρωτές,κ.λ.π.)με αιτήματα που απευθύνονται στο κίνημα κι όχι στους διαχειριστές της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής του συστήματος.

  Σε αυτή την κατεύθυνση θα είμαστε σαν Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών εκεί να τη στηρίζουμε.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΥΤ.ΑΤΤΙΚΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ Αναπληρωτές Εκπαιδευτικοί Ειδικοτήτων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Αποχή από τις εκλογές για την ανάδειξη αιρετών μελών των υπηρεσιακών συμβουλίων
Στην τελευταία συνέλευση αδιόριστων/ανέργων/αναπληρωτών και μόνιμων εκπαιδευτικών ειδικοτήτων πήραμε την απόφαση για αποχή από τις επερχόμενες εκλογές για την ανάδειξη αιρετών μελών των ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, ΑΠΥΣΠΕ/ΑΠΥΣΔΕ, και ΚΥΣΠΕ/ΚΥΣΔΕ, που θα πραγματοποιηθούν στις 2 Νοεμβρίου 2016. Το σκεπτικό ήταν να ανοίξει η κουβέντα για το ρόλο των κρατικών αυτών μηχανισμών, που όχι απλά δεν αγωνίζονται για τα συμφέροντα της δημόσιας παιδείας και για τις ανάγκες των εκπαιδευτικών, αλλά που τόσα χρόνια ενισχύουν τη ρουσφετολογική αντίληψη για το συνδικαλισμό και τρέφουν τη σχέση συνδιαλλαγής ανάμεσα στον αιρετό και τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς. Η αποχή από τις εκλογές αυτές θα είναι ένα πρώτο βήμα, να δείξουμε ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε, πολύ περισσότερο να στηρίξουμε με την ψήφο μας αυτούς που έχουν μετατρέψει τη δημόσια παιδεία σε πεδίο πελατειακών σχέσεων, αδιαφορούν για το μέλλον των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, και ενώ διακηρύσσουν ότι τάχα αγωνίζονται για όλους τους συναδέλφους, την ίδια στιγμή μετρούν τις ψήφους που θα τους διασφαλίσουν την πολιτική τους καριέρα και πρόθυμα συναινούν σ’ ένα σχολείο πολλών ταχυτήτων, συναδέλφους ελαστικά εργαζόμενους, μόνιμους εκπαιδευτικούς με πετσοκομμένα εργασιακά δικαιώματα/πειθήνια όργανα της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας.

Τα υπηρεσιακά συμβούλια
  • Ως κρατικά όργανα παρέχουν απλόχερα στήριξη στην κυβερνητική πολιτική και την εφαρμογή της σε ό, τι αφορά την παιδεία
  • Συντάσσονται απόλυτα με τον κυβερνητικό-καθεστωτικό συνδικαλισμό
  • Καταπνίγουν οποιαδήποτε απόπειρα αντίστασης/ξεσηκωμού κλείνοντας το μάτι στον ατομικό δρόμο και προτείνοντάς τον έναντι του συλλογικού. Ενώ παρατάξεις που αυτοαποκαλούνται ριζοσπαστικές θα έπρεπε να πολεμούν το ρουσφετολογικό συνδικαλισμό, αντίθετα και οι ίδιες συντάσσονται απόλυτα με τις παραδοσιακές καθεστωτικές/κυβερνητικές παρατάξεις για κομματικά/εκλογικά οφέλη


Σε ό,τι αφορά τους αναπληρωτές και την παγίωση της ελαστικής εργασίας στο δημόσιο σχολείο, τα υπηρεσιακά συμβούλια


Δεν έχουν συμβάλει στο παραμικρό ώστε να ελαττωθούν οι διακρίσεις ανάμεσα σε μόνιμους και αναπληρωτές, μπλοκάροντας τις αυθαιρεσίες της διοίκησης εις βάρος των δεύτερων (καταγραφή κενών, τοποθετήσεις, εργασιακά, π.χ., αναρρωτικές άδειες κ.τ.λ.)


Στην τωρινή συγκυρία
Παρ’ όλες τις εξαγγελίες για αποχή/μη υπογραφή/καταψήφιση όσων επέβαλαν η Υ.Α. Φίλη και οι υπόλοιπες αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις του ΥΠΠΕΘ, τελικά όλα εφαρμόστηκαν και «πέρασαν» από τα υπηρεσιακά συμβούλια. Χιλιάδες αναπληρωτές απολύθηκαν, το εργασιακό καθεστώς για τους μόνιμους ελαστικοποιήθηκε, συνέπραξαν σε όλα και μπήκαν στη λογική της συνδιαχείρισης, παρά τις υποσχέσεις των αιρετών μελών τους περί ανυπακοής και ανατροπής. Όσοι αιρετοί δήλωσαν ότι θα απέχουν από τις συνεδριάσεις των υπηρεσιακών συμβουλίων καταγγέλλοντας τις πραξικοπηματικές εγκυκλίους του υπουργείου Παιδείας και τις πρακτικές των διευθυντών εκπαίδευσης, δεν είχαν καν την ευθιξία να παραιτηθούν από τις θέσεις τους για να δείξουν έμπρακτα ότι δεν αποτελούν τμήμα της αντεργατικής/αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Ακόμα και όσοι εντέλει απείχαν, ένιψαν τας χείρας τους και άφησαν στην ουσία τους διευθυντές εκπαίδευσης να στείλουν ανενόχλητοι τα κενά που αυτοί ήθελαν, συνυπογράφοντας στην ουσία χιλιάδες ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ εκπαιδευτικών, που θα έπρεπε να είναι εδώ και χρόνια μόνιμα διορισμένοι στο δημόσιο σχολείο. Παρά τα παχιά λόγια ενάντια στη γραφειοκρατία, αποδέχονται απόλυτα την κάθετη/ιεραρχική δομή του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού και δεν είναι διατεθειμένοι να την αμφισβητήσουν ούτε στο ελάχιστο. Όλες οι αντιπολιτευτικές τους κορώνες δεν είναι τίποτα άλλο παρά θέατρο προς κατανάλωση και αναπαραγωγή εντυπώσεων στους ψηφοφόρους τους.
Σε ό,τι αφορά τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων
  • Δεν πίεσαν ώστε να δοθούν τα πραγματικά κενά από τις διευθύνσεις, δεν μπλόκαραν την αποστολή ψεύτικων στοιχείων όσον αφορά τα κενά, ούτε στήριξαν τις προσπάθειες εκπαιδευτικών ειδικοτήτων να αναδείξουν τις αυθαιρεσίες των διευθυντών εκπαίδευσης. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στη διεύθυνση Π.Ε. Γ’ Αθήνας (που από τον Ιούλιο κιόλας εκμηδένιζε τα οργανικά κενά όλων των ειδικοτήτων!) στις αρχές Σεπτεμβρίου, κάποιοι αδιόριστοι –ακόμα– αναπληρωτές ειδικοτήτων, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των σωματείων για μπλοκάρισμα της διαδικασίας της συνεδρίασης του ΠΥΣΠΕ για τον υπολογισμό των κενών, παραβρέθηκαν στη διεύθυνση απαιτώντας από το διευθυντή τα πραγματικά στοιχεία, όπως αυτά προκύπτουν χωρίς τις αναθέσεις των μαθημάτων ειδικοτήτων σε εκπαιδευτικούς ΠΕ 70. Εκείνη την ημέρα, όμως, χωρίς να ανακοινωθεί εγκαίρως, αναβλήθηκε το ΠΥΣΠΕ κι έτσι οι συνάδελφοι βρέθηκαν μόνοι τους χωρίς την παρουσία των σωματείων και των αιρετών απέναντι στις αλαζονικές και αυταρχικές, όπως αποδείχθηκε, διαθέσεις του διευθυντή Π.Ε. Γ’ Αθήνας, ο οποίος έφτασε στο σημείο να τους απειλεί ότι αν και είχε σκοπό να προσλάβει (!) και κάποιες ειδικότητες, επειδή ενοχλήθηκε, δεν θα προσλάβει (!) καθόλου. Μετά τον ερχομό της αστυνομίας έπειτα από κλήση του διευθυντή, εμφανίστηκαν οι εκπρόσωποι κάποιων σωματείων της περιοχής, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Την επόμενη μέρα που συνεδρίασε εντέλει το ΠΥΣΠΕ, οι συνδικαλιστές «κατήγγειλαν» τη συμπεριφορά του διευθυντή εντός του γραφείου του και αποχώρησαν, έχοντας πράξει το αγωνιστικό τους καθήκον. Με όλους τους παραπάνω τρόπους, οι αιρετοί και οι παρατάξεις με τις οποίες συνεργάζονται συνέβαλαν στη δημιουργία τοξικού, αντισυναδελφικού κλίματος στα σχολεία, το οποίο με τη σειρά του δρα ανασταλτικά πάνω στο συνδικαλιστικό εκπαιδευτικό κίνημα. Τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά όσον αφορά το εκπαιδευτικό κομμάτι και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών, αλλά και όσον αφορά εκατοντάδες συνάδελφους μας που είναι άνεργοι!

  • Υιοθέτησαν απόλυτα την υπουργική απόφαση και δεν τόλμησαν καν να ξεστομίσουν τη λέξη β’ ανάθεση, αποδεχόμενοι έτσι τη σταδιακή εξαφάνιση των ειδικοτήτων από τα δημοτικά και την απαξίωση των διδακτικών αντικειμένων μας. Και ενώ έπραξαν τα παραπάνω, με θράσος τώρα ζητούν την ψήφο μας για να μας εξαφανίσουν ολοκληρωτικά!

Ακόμα και για τις λιγοστές προσλήψεις, στη φάση των τοποθετήσεων

  • Δεν πίεσαν να δοθούν όλα τα κενά όλων των σχολείων
  • Δεν κατήγγειλαν διευθυντές εκπαίδευσης και διευθυντές σχολείων που κρύβουν κενά βάσει της β’ ανάθεσης, παραβιάζοντας ακόμα και την Υ.Α. Φίλη, αλλά κυρίως παραβιάζοντας κάθε έννοια συναδελφικής αλληλεγγύης, ενώ προχωρούν σε τοποθετήσεις συναδέλφων μας σε 3 και 4 σχολεία, στο ολοήμερο πρόγραμμα, ώστε να παραμείνουν «ελεύθερες» οι ώρες τους στο πρωινό πρόγραμμα.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΣΕ ΑΠΟΧΗ
  • ΔΕΝ συναινούμε στις καριέρες και την προσωπική αναρρίχηση σε κρατικά αξιώματα στις πλάτες των συναδέλφων και της δήθεν εκπροσώπησής τους
  • ΔΕΝ νομιμοποιούμε με την ψήφο μας τον καθεστωτικό συνδικαλισμό που διευκολύνει (με την επίφαση της δικής μας συνδιαμόρφωσης) την εφαρμογή της πολιτικής που τελειώνει το δημόσιο σχολείο και εμάς, που επενδύει στη διάσπαση και το αντισυναδελφικό κλίμα, επιχειρώντας να μας καταστήσει πρόθυμα πιόνια στο κανιβαλιστικό παιχνίδι τού ποιος είναι «δικαιότερο» να μείνει άνεργος και ποιος όχι, ποιο μάθημα «αξίζει» και πoιο όχι
  • ΔΕΝ αναθέτουμε την εκπροσώπησή μας σε κρατικά όργανα
Υπερασπιζόμαστε μαζί με όλον τον κόσμο της εργασίας/τους ανέργους το δημόσιο σχολείο, τη δουλειά και τη ζωή μας.
Η αποχή μας ΔΕΝ είναι αδιαφορία ή ανευθυνότητα, είναι απάντηση στη λογική της ανάθεσης και του κλεισίματος του ματιού. Είναι ο μόνος δρόμος για να μπορέσουμε να συμπορευθούμε αγωνιστικά κόντρα σε όσα και όσους μας καθηλώνουν.
Αναπληρωτές Εκπαιδευτικοί Ειδικοτήτων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Κοινή ανακοίνωση συνδικαλιστικών σχημάτων στην εκπαίδευση για τις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια

Κοινή ανακοίνωση συνδικαλιστικών σχημάτων στην εκπαίδευση για τις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια
  • Οι θεσμοί συνδιοίκησης-συνδιαχείρισης αποτέλεσαν μια τακτική επιλογή της κυρίαρχης τάξης με στόχο την αποδυνάμωση των διεκδικήσεων και τον «αφοπλισμό» του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Και στην εμπέδωση της ταξικής «ειρήνης», (δηλ. της συνδιαλλαγής με το σύστημα και του αφοπλισμού του διεκδικητικού κινήματος των εργαζομένων) μέσα από την διαμόρφωση θεσμών και μηχανισμών που θα λειτουργούσαν ως χώρος ανάπτυξης μιας εργατικής αριστοκρατίας.
  • Στην Ελλάδα στήθηκαν τέτοιοι μηχανισμοί στα Πανεπιστήμια, στο δημόσιο και με τη συμμετοχή της ΓΣΕΕ στους δήθεν «κοινωνικούς» διαλόγους από τη δεκαετία του ’80. Εκεί μάθαμε άλλωστε ότι εργάτες και κεφαλαιοκράτες είναι «κοινωνικοί εταίροι», όχι ανταγωνιστές δηλαδή, αλλά συνεργάτες στη «κοινή εθνική υπόθεση».
  • Μέσα σε αυτό το πλαίσιο άνθισε το παιχνίδι των μικρών ή μεγαλύτερων εξυπηρετήσεων, εκβιασμών και συναλλαγών. Για ένα μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων η συσπείρωση στο σωματείο αντικαταστάθηκε με την απεύθυνση στον αιρετό, με συνέπεια την απαξίωση της συλλογικής πάλης και της πραγματικού ρόλου του συνδικαλισμού.
  • Σήμερα το ίδιο σύστημα που απολύει εκπαιδευτικούς, που κηρύσσει τις απεργίες παράνομες και επιστρατεύει, που αυξάνει το ωράριο και την εργασιακή ανασφάλεια, που σπέρνει το φόβο με το νέο πειθαρχικό δίκαιο, μας δίνει 1 μέρα άδεια για να ψηφίσουμε τους αιρετούς αντιπροσώπους μας (οι οποίοι έχουν πάρει 2-5 μέρες άδεια!) στα υπηρεσιακά συμβούλια. Ας αναλογιστούμε γιατί!
  • Στη θεωρία οι αιρετοί αντιπρόσωποι στα υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΠ-ΔΕ, ΑΠΥΣΠ-ΔΕ, ΚΥΣΠ-ΔΕ κλπ) ελέγχουν τις αποφάσεις της διοίκησης και αγωνίζονται ενάντια στις αυθαιρεσίες και τις αδικίες. Στην πράξη όμως ΟΧΙ μόνο οι αιρετοί δεν είναι τα… «αυτιά και τα μάτια του κλάδου» αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Η συνδιοικητική λογική, η λογική της ανάθεσης και των διευκολύνσεων λειτουργεί ανάποδα και έχει δηλητηριάσει το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα αφού οι ΕΛΜΕ και οι Διδασκαλικοί Σύλλογοι έχουν σχεδόν γίνει τα… αυτιά και τα μάτια των ΠΥΣΠ-ΔΕ!
  • Ο μόνος ουσιαστικός έλεγχος της διοίκησης για το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων είναι αυτός που ασκείται συλλογικά από τα σωματεία μέσω των Γενικών Συνελεύσεων, είναι αυτός που το λαϊκό κίνημα κατοχύρωσε με τη συλλογική δημοκρατία της βάσης.
  • Ζούμε σε μια εποχή που είναι απόλυτη ανάγκη να γίνουν βήματα χειραφέτησης από τον κρατικό και υποταγμένο συνδικαλισμό. Ο ρόλος του συνδικαλισμού δεν μπορεί να είναι συμπληρωματικός στις λειτουργίες της διοίκησης, στη λήψη-εφαρμογή αντιλαϊκών αποφάσεων και στη διαχείριση του τρόπου εφαρμογής τους. Κύριο ζητούμενο είναι η πολιτική και οργανωτική συγκρότηση στα συλλογικά όργανα, τα σωματεία, γιατί ο αγώνας δεν δίνεται μέσα σε γραφεία και γύρω από τραπέζια διαπραγματεύσεων αλλά στις συλλογικές διεκδικήσεις, στις Γενικές Συνελεύσεις, στο δρόμο.
  • Τα υπηρεσιακά συμβούλια είναι όργανα της διοίκησης (και ως εκ τούτου θεματοφύλακες της νομιμότητας) σε μια εποχή που το άδικο είναι νόμος. Η λιγότερο ή περισσότερο «αγωνιστική» συμμετοχή σε αυτά σημαίνει αποδοχή και νομιμοποίηση ενός καθ’ όλα άδικου πλαισίου. Αλλά και άρνηση και αντιστράτευση της αναγκαιότητας οικοδόμησης ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, ανεξάρτητου από το αστικό κράτος.
  • Όποιος έχει τη λογική ότι αυτό το σύστημα και αυτή η αντιλαϊκή πολιτική δεν εξανθρωπίζονται, ότι το κίνημα είναι κάτι διαφορετικό και αντίπαλο από έναν βραχίονα «διόρθωσης» των πολιτικών των κυβερνήσεων, σε συνεργασία μαζί τους, όποιος αντιλαμβάνεται ότι η αντιλαϊκή καταιγίδα των τελευταίων χρόνων έχει περάσει επειδή ακριβώς έχει ξεδοντιαστεί το πραγματικό κίνημα και έχει αντικατασταθεί από σωματεία παροχής συμβουλών διόρθωσης της κυβερνητικής πολιτικής, όποιος τοποθετεί τον εαυτό του ΕΞΩ από το πλαίσιο αποδοχής και διόρθωσης του συστήματος και «δίκαιης» εφαρμογής της πολιτικής του, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΕΧΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΥΤΕΣ.
Για όλους τους παραπάνω λόγους ΑΠΕΧΟΥΜΕ και καλούμε τους εκπαιδευτικούς να απέχουν από τις εκλογές αιρετών για τα υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΠ-ΔΕ, ΑΠΥΣΠ-ΔΕ, ΚΥΣΠ-ΔΕ κλπ).

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών  
  Πορεία Αριστερή        Πορεία Εκπαιδευτικών

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

"Η ιστορία γράφεται από τους νικητές

"Η ιστορία γράφεται από τους νικητές"δήλωνε ο Ναπολέοντας .
Εδώ και χρόνια το αριστερό κίνημα και ο κομμουνισμός,έχουν περάσει τα δεινά της ήττας με ποικίλους τρόπους.Μπορεί να ακούγονται σοκαριστικές οι δηλώσεις του αντιπροέδρου της Ν.Δ.,αλλά δεν απέχουν σε τίποτα από όλη αυτή την κομμουνιστική υστερία του συστήματος που θέλει να διαγράψει από τη μνήμη των λαών τη νέα σελίδα που χάραξε στην ιστορία η ύπαρξη,κίνηση και δράση του κομμουνιστικού κινήματος.Μια σελίδα,που παρά την ήττα που ακολούθησε και που οδήγησε στο πλήρες ξεδίπλωμα της επίθεσης που βιώνουν οι λαοί στις μέρες μας.ακόμα είναι ο εφιάλτης του συστήματος.Για αυτό η αντικομμουνιστική υστερία δε λέει να καταλαγιάσει,παρά την φάση πλήρους αποδιοργάνωσης των παγκόσμιων κινημάτων που βιώνουμε.
Από την απόκρυψη των πραγματικών γεγονότων της ιστορίας μέχρι την παραποίηση της ιστορικής αλήθειας,το σύστημα χρησιμοποιώντας όλους τους μηχανισμούς του θεωρεί ότι μπορεί να διαγράψει από τη μνήμη των λαών,και ιδιαίτερα της εργατικής τάξης που κατάφερε αυτό που για αιώνες φαίνονταν ακατόρθωτο,να πάρει την εξουσία και τα μέσα παραγωγής στα χέρια της,
Η αλήθεια όμως είναι μια,Οσο και να βρισκόμαστε σε απόσταση από το να δοθούν οι απαντήσεις που χρειάζονται για την αποκατάσταση της ιστορίας,αλλά πολύ περισσότερο των δίκιων της τάξης που κινεί την ιστορία,η αριστερά απέδειξε ότι η ζωή μπορεί να προχωρήσει και αλλίως.Οι μάζες των ανθρώπων που ζούνε στο περιθώριο,μπορούν να δώσουν μια άλλη προοπτική στο να ζήσουν οι λαοί μια πραγματικά ποιοτική ζωή,μια ζωή σε ειρήνη και δημιουργία.
Κι αυτά όλα,όσο κι αν πολεμούνται,δεν έχουν εκλείψει.Για αυτό ακόμα χρειάζονται φασιστοειδή ανοιχτά σαν τον Αδωνι,ή συγκαλυμμένα σε χιλιες δυο εκφάνσεις τους να πολεμάνε αυτό που πάντα θα εμπνέει τους λαούς:τον κομμουνισμό!!

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ




Μαθητές,γονείς,εκπαιδευτικοί,φοιτητές,συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο διαμαρτυρίας στις 6μμ στα Προπύλαια.Οταν άλλοι σχεδιάζουν το μέλλον για εμάς,χωρίς εμάς,αντιστεκόμαστε και παλεύουμε να μην περάσει η αντι-εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης!

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Δεν είναι συνδικαλισμός! Είναι η διοίκησή ΤΟΥΣ και το κράτος ΤΟΥΣ…

Δεν είναι συνδικαλισμός! Είναι η διοίκησή ΤΟΥΣ και το κράτος ΤΟΥΣ…
Είναι το υπουργείο παιδείας, που κλείνει τα σχολεία στις 2 Νοέμβρη (εκβιάζοντας-εξαγοράζοντας με 1 μέρα άδεια) ώστε να ψηφίσουν όλοι οι εκπαιδευτικοί στις κάλπες των υπηρεσιακών συμβουλίων του(ΠΥΣΔΕ-ΚΥΣΔΕ κλπ).
Είναι ο υπουργός παιδείας που μοιράζει 5ημερες και 2ημερες άδειες στους υποψήφιους για προεκλογικό αγώνα, την ίδια στιγμή που ειρωνεύεται τα σωματεία, τις διαδικασίες τους, τις απεργίες τους, την ίδια στιγμή που ετοιμάζει νόμο απαγόρευσης της ελεύθερης και ανεξάρτητης απο το κράτος, συνδικαλιστικής δράσης.
Είναι το υπουργείο παιδείας που με τις φετεινές “χειρουργικές” επεμβάσεις του, απολύει χιλιάδες αναπληρωτές, “ξεζουμίζει” το υπάρχον προσωπικό στα σχολεία, ολοκληρώνει την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, επιτίθεται με “διαλόγους” και αντιδραστικά πορίσματα στο δικαίωμα της νεολαίας να σπουδάζει.
Είναι οι κυβερνήσεις -σημερινή και προηγούμενες- που σπρώχνουν το λαό στην εξαθλίωση και τον κοινωνικό μεσαίωνα, παραδίδοντας τον τόπο στους ιμπεριαλιστές, αρπακτικά του πλούτου μας και εμπρηστές των πολέμων.
Αυτοί που με αμέτρητα μέτρα κόβουν κάθε δικαίωμα στην παιδεία, περίθαλψη, σύνταξη, ασφάλιση, κατοικία, νερό, ρεύμα, στη ζωή μας, που καταστέλλουν και τρομοκρατούν όποιον τα διεκδικεί, παραχωρούν(;;!!) δύο θέσεις στους αιρετούς του κλάδου, στα 5μελή υπηρεσιακά τους συμβούλια.
Σ' αυτή την επιχείρηση απόκρυψης-συσκότισης του άθλιου ρόλου τους, σ' αυτό το προσκλητήριο συγκάλυψης και ενσωμάτωσης κάθε αμφισβήτισης και διαμαρτυρίας, -πρώτοι και καλύτεροι- οι παρατάξεις(ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ, παλιότερα ΠΑΣΚ) μακριά χέρια των αντίστοιχων κυβερνήσεων μέσα στο κίνημα των εκπαιδευτικών. Τα ρουσφέτια και οι κάθε είδους “εξυπηρετήσεις” τους, αποτελούν την “τροφή” τους για να υπάρχουν, ταυτόχρονα με την κοινή τους προσπάθεια να καθηλώνουν τα σωματεία και τις ομοσπονδίες σε αδράνεια, εμπεδώνοντας στον κλάδο την απογοήτευση, την ανημποριά.
Δυστυχώς όμως η συμμετοχή στα όργανα αυτά, δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα και την αριστερά έρχεται να πολλαπλασιάσει τη σύγχυση για το τι είναι συνδικαλισμός, να νομιμοποιήσει αυτά τα κρατικά φερέφωνα και την αντιδραστική πολιτική που εφαρμόζουν.
Δυνάμεις που ενώ δηλώνουν ότι το σύστημα και οι κυβερνήσεις του, έχουν κηρύξει ταξικό πόλεμο, κάθονται στο ίδιο τραπέζι με τους θύτες, ώστε τα θύματα να προκύψουν “δίκαια”, “νόμιμα” και με “διαφάνεια”(με αναρτημένα τα μόριά τους!!!). Ενώ δηλώνουν ότι δεν έχουν ψευδαισθήσεις για τα όργανα αυτά που είναι ιμάντες εφαρμογής της κυβερνητικής πολιτικής, “λιπαίνουν” τη λειτουργία τους, βάζοντας την υπογραφή τους σε όλες τις υπηρεσιακές μεταβολές που γίνονται με το υπάρχον αντιδραστικό νομικό πλαίσιο. Kάθε φορά που η κυβέρνηση εμφανίζει μια νέα αντιδραστική ρύθμιση, στήνεται παράσταση διαμαρτυρίας και αποχής από τα όργανα αυτά, για να επανέλθουν αργότερα για να “ελέγξουν” την εφαρμογή της. Καυχιένται οτι κατόπιν ενεργειών τους ακυρώθηκαν διαδικασίες εξπρές και έγιναν όλα σύμφωνα με τους (άδικους) νόμους. Αρνούνται λένε να αφήσουν “χώρο” στον κυβερνητικό συνδικαλισμό -αναδεικνύοντας τα τελευταία χρόνια πολλούς αιρετούς-, δεν ανοίγουν όμως δρόμο για την οικοδόμηση ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, χειραφετημένου απο το κράτος. Με τη συμμετοχή τους αρνούνται, αντιστρατεύονται αυτή την αναγκαιότητα.
Λύσεις στα προβλήματα των εκπαιδευτικών, διεξοδος απο τη βαρβαρότητα που σκεπάζει τη ζωή μας, δεν μπορεί να υπάρξει µέσα στα όρια του καθεστώτος, του κράτους και των των “θεσμών” του που την υλοποιούν. Δεν υπήρξε, ούτε πρόκειται να υπάρξει ποτέ.
Οποιος έχει τη λογική ότι αυτό το σύστημα και αυτή η αντιλαϊκή πολιτική δεν εξανθρωπίζονται, όποιος έχει τη λογική ότι το κίνημα είναι κάτι διαφορετικό και αντίπαλο από έναν βραχίονα “διόρθωσης” των πολιτικών των κυβερνήσεων, σε συνεργασία μαζί τους, όποιος αντιλαμβάνεται ότι η αντιλαϊκή καταιγίδα των τελευταίων χρόνων έχει περάσει επειδή ακριβώς έχει ξεδοντιαστεί το πραγματικό κίνημα και έχει αντικατασταθεί από σωματεία παροχής συμβουλών διόρθωσης της κυβερνητικής πολιτικής, όποιος τοποθετεί τον εαυτό του ΕΞΩ από το πλαίσιο αποδοχής και διόρθωσης του συστήματος και «δίκαιης» εφαρμογής της πολιτικής του, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΕΧΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΥΤΕΣ.
Να γυρίσει τις πλάτες του, σ' αυτές τις εκλογές της αποσυγκρότησης, ταξικής συνεργασίας και νομιμοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής, στις εκλογές του εκμαυλισμού συνειδήσεων, στις εκλογές που διοργανώνει το κράτος για τον εαυτό του!
Οχι μόνο για να μη γίνουμε συνένοχοι, αλλά για να αποτελέσει βήμα διάρρηξης των δεσμών του συνδικαλισμού με το κράτος, ξεκίνημα συγκρότησης κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης. Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της συνδιαχείρησης -συνδιαλλαγής, για να φωτιστεί - αποκαλυφθεί ότι αυτός δεν είναι συνδικαλισμός, είναι η διοίκησή ΤΟΥΣ και το κράτος ΤΟΥΣ…!
agkinekp.blogspot.gr
Οκτώβρης '16


Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

230.774 παιδιά ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανένα εισόδημα

ΕΛΣΤΑΤ: 230.774 παιδιά ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανένα εισόδημα
Διαπιστώσεις,στατιστικές.αριθμοι....Μας λέει τίποτα περισσότερο αυτή η είδηση;Μας λέει πως ήρθε προ πολλού ο καιρός να κάνουμε κάτι,απέναντι σε αυτό το σύστημα που εξαθλιώνει αθώα παιδιά;"Για να μην πεθάνει ο λαός από την πείνα",έλεγε το ΕΑΜ ,μια και πλησιάζει η επέτειος.Γιατί αυτά δεν είναι για να λέμε ποιηματάκια στα σχολεία και τον εθνικό ύμνο,αλλά για να συνεχίζεται η ιστορική μνήμη και να διδάσκει....

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Αντιδραστική τομή – άγρια ταξική επίθεση σε μαθητές και εκπαιδευτικούς



Για το πόρισμα για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Αντιδραστική τομή – άγρια ταξική επίθεση σε μαθητές και εκπαιδευτικούς
Δόθηκε στη δημοσιότητα το τελικό πόρισμα του λεγόμενου Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία. Πρόκειται για μια πρόταση που αποτελεί μια βαθιά αντιδραστική τομή, μια συνολική αντιμεταρρύθμιση με χαρακτηριστικά συνολικής επίθεσης σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Είναι τέτοιας ποιότητας, έκτασης και έντασης οι αλλαγές που επιχειρούνται, οι οποίες μόνο με τη γνωστή αντιμεταρρύθμιση Αρσένη στα τέλη της δεκαετίας του ’90 μπορούν να συγκριθούν.
Τι προτείνεται
  • Το Γυμνάσιο γίνεται τετραετές και, σε συνέχεια του διετούς νηπιαγωγείου και του εξατάξιου δημοτικού, ολοκληρώνει την «υποχρεωτική 12χρονη κοινή εκπαίδευση».
  • Τα Αναλυτικά Προγράμματα στο Γυμνάσιο «δεν προκαθορίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία αλλά δίνουν τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να τα συμπληρώσουν και να τα αναμορφώσουν».
  • Στο τετραετές Γυμνάσιο θα δίνονται γραπτές ανακεφαλαιωτικές εξετάσεις, οι οποίες θα συνυπολογίζονται με την προφορική επίδοση για να κριθεί η προαγωγή των μαθητών στην επόμενη τάξη.
  • Στο τέλος του Γυμνασίου «πιο δόκιμη λύση» (!) για να κριθεί η συνέχεια των σπουδών των μαθητών είναι οι εξετάσεις με χρήση τράπεζας θεμάτων. Το αποτέλεσμα σε αυτές σε συνδυασμό «με ένα πλέγμα κριτηρίων» και τη γνώμη «μέντορα καθηγητή» (!) θα καθορίζει αν ο μαθητής θα συνεχίσει σε Γενικό Λύκειο, σε ΕΠΑΛ ή σε Τεχνική Σχολή.
  • Το Διετές Γενικό Λύκειο αλλά και το διετές ΕΠΑΛ θα δίνουν είτε «Εθνικό Απολυτήριο» είτε όταν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για αυτό, τότε οι μαθητές θα παίρνουν «Πιστοποιητικό Σπουδών» που θα αντιστοιχεί σε αριθμό «Ακαδημαϊκών Πιστωτικών Μονάδων του Ευρωπαϊκού συστήματος Πιστοποίησης προσόντων».
  • Στο διετές Γενικό Λύκειο οι μαθητές θα παρακολουθούν 6 μαθήματα, ορισμένα από τα οποία θα παρέχονται σε δύο επίπεδα (κανονικό και υψηλό – θα αναφερθούμε μετά). Τα μαθήματα αυτά θα είναι δύο κοινά υποχρεωτικά τα Αγγλικά, η ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία και από ένα επιλογής από τις τέσσερις ομάδες Μαθηματικά και Πληροφορική, Πειραματικές Επιστήμες, Ανθρωπιστικές και Κοινωνικές Επιστήμες και Τέχνη και Πολιτισμός. Στο διετές ΕΠΑΛ τα δύο κοινά υποχρεωτικά μαθήματα θα είναι τα Αγγλικά και οι Σπουδές Πολιτισμού (δική μας σημείωση: τα ελληνικά είναι μάλλον άχρηστα στα ΕΠΑΛ!) και τα άλλα τέσσερα θα συνδέονται με τους τομείς των ΕΠΑΛ. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα και στους δύο τύπους λυκείων γίνεται 32 ώρες ενώ σήμερα είναι 35 ώρες εκτός από τη Γ’ Γενικού Λυκείου που είναι 32. Οι απουσίες θα απαγορεύονται (αν και έχουμε ερωτήματα τι ακριβώς σημαίνει αυτό).
  • Τα μαθήματα σε ΓΕΛ και ΕΠΑΛ «θα υπάρχει η δυνατότητα να έχουν πρόγραμμα και περιεχόμενο, το οποίο θα καθορίζεται από τους διδάσκοντες στο σχολείο… το ποιο βιβλίο θα διδαχτεί και το ακριβές αναλυτικό πρόγραμμα θα καθορίζεται τοπικά από τους εκπαιδευτικούς».
  • Επειδή «δεν μπορεί να προσφέρονται σε κάθε σχολική μονάδα όλα τα μαθήματα επιλογής, θα διδάσκονται σε συγκεκριμένες χρονικές ώρες σε κοντινά σχολεία» ενώ για απομονωμένες περιοχές «θα εφαρμοστούν διαδικασίες τηλε-εκπαίδευσης»!
  • Τα έξι αυτά μαθήματα θα δίνονται με χρήση Τράπεζας Θεμάτων (η οποία, όπως ισχυρίζονται οι συντάκτες του πορίσματος «δεν υπάρχει λόγος να δαιμονοποιείται»!).
  • Για να πάρει ένας μαθητής Εθνικό Απολυτήριο απαραίτητες προϋποθέσεις είναι: α) να έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία των έξι μαθημάτων, β) να έχει συντάξει διπλωματική εργασία και γ) να έχει συμμετάσχει σε πρόγραμμα… ΔΕΚΠ (Δημιουργικότητας, Εθελοντισμού και Κοινωνικής Προσφοράς) που μπορεί να αφορά «συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες, σε μαθητικούς διαγωνισμούς, σε δράσεις κοινωνικής προσφοράς, οικολογικών παρεμβάσεων, στήριξης δομών του τοπικού Δήμου κλπ»
  • Στον τελικό βαθμό του Εθνικού Απολυτηρίου συνυπολογίζονται με βάση έναν μαθηματικό τύπο ο γραπτός βαθμός της Β’ Λυκείου (θυμίζουμε αντιστοιχεί στη σημερινή Γ’), ο μέσος όρος των προφορικών βαθμών των τεσσάρων τετραμήνων, ο μέσος όρος των (τουλάχιστον) δύο γραπτών εργασιών ανά μάθημα, ο γραπτός βαθμός της Α’ Λυκείου (σημερινή Β’) και η επίδοση στη διπλωματική εργασία. Ο βαθμός των μαθημάτων που έχει παρακολουθήσει ο μαθητής σε υψηλό επίπεδο πριμοδοτείται, καθώς πολλαπλασιάζεται με έναν συντελεστή.
  • Τα ΕΠΑΛ θα δίνουν Πτυχίο Ειδικότητας μετά από τρίτο χρόνο σπουδών (σημερινό τέταρτο), ο οποίος όπως υπονοείται είναι αυτός που συνδέεται με τη μαθητεία.
  • Για την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα ορίζουν κριτήρια τα τριτοβάθμια Ιδρύματα. Το 80% των κριτηρίων θα σχετίζεται με το βαθμό του Εθνικού Απολυτηρίου και το άλλο 20% θα μπορεί να περιλαμβάνει κριτήρια όπως ειδικές εξετάσεις, συνέντευξη, portfolio κλπ. Μπορεί επίσης το τριτοβάθμιο Ίδρυμα να ορίζει απαίτηση για παρακολούθηση μαθημάτων σε υψηλό επίπεδο, ελάχιστο βαθμό Εθνικού Απολυτηρίου κα.
Οι βασικές επιδιώξεις πίσω από τις γραμμές
Καταρχήν πρέπει να σημειώσουμε ότι διάφορες από τις πτυχές του σχεδίου θα τεθούν υπό την κρίση των πραγματικών δυνατοτήτων της αστικής τάξης. Για παράδειγμα το τετρατάξιο γυμνάσιο απαιτεί λύση ζητημάτων υποδομής, τα οποία δεν είναι δεδομένο ότι είναι εύκολα διαχειρίσιμα. Το παραδέχεται άλλωστε και το ίδιο το πόρισμα, αλλά εμμέσως το έχει εκφράσει και ο Φίλης. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι το πόρισμα εκφράζει τις βασικές επιδιώξεις και κατευθύνσεις του συστήματος στη φάση αυτή και, από αυτήν την άποψη, είναι αποκαλυπτικό. Ας τις δούμε:
  1. Το κράτος δηλώνει ότι στην καλύτερη περίπτωση πιθανόν να παρέχει σπουδές μέχρι το τέλος του γυμνασίου (όποιο κι αν είναι αυτό). Και αν πάμε σε τετρατάξιο, επειδή θα πρέπει τα, κατά κανόνα μικρά, σχολικά κτίρια να στεγάσουν μαθητικό πληθυσμό κατά 33% αυξημένο (όπως παραδέχεται το πόρισμα) έρχονται νέα αυξημένα όρια στον αριθμό μαθητών ανά τμήμα, νέο ακόμα μεγαλύτερο στοίβαγμα μαθητών.
  2. Το Λύκειο θα αποτελεί μια πολυκατηγοριοποιημένη δομή που ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ. Η πολυκατηγοριοποίηση αυτή θα δημιουργεί για τους μαθητές μια εξατομικευμένη πορεία με προσωπικές διαδρομές και συλλογή πιστωτικών μονάδων. Με τον τρόπο αυτό ενιαιοποιείται η λογική σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση (στην κατεύθυνση της Μπολόνια πριν αρκετά χρόνια) και αντιστοιχεί απόλυτα το «εκπαιδευτικό σλάλομ» της νεολαίας στην πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων: Εξατομικευμένη εκπαιδευτική πορεία – ατομικές συμβάσεις, κατάρτιση σε αντικείμενα – προσωρινή δουλειά. Το πόρισμα, άλλωστε, προσπαθεί δια της επανάληψης να μας βάλει στο μυαλό ότι το Λύκειο (ΓΕΛ και ΕΠΑΛ) δεν είναι αναγκαίο να δίνει απολυτήριο.
Στο Λύκειο έρχεται ταξικός Αρμαγεδώνας:
Α) Εξετάσεις επί εξετάσεων από Τράπεζα Θεμάτων.
Β) Κατηγοριοποίηση σχολείων αλλά και εσωτερική κατηγοριοποίηση «κανονικού» - «υψηλού» επιπέδου μαθημάτων.
Γ) Παραπέρα εντατικοποίηση των σπουδών τόσο μέσω της Τράπεζας Θεμάτων όσο και μέσω των εργασιών ανά μάθημα αλλά και της διπλωματικής.
Δ) Κλείσιμο και συγχώνευση Λυκείων που θα βρεθούν με σοβαρά μειωμένο το μαθητικό τους δυναμικό. Όπως ωμά παραδέχεται το πόρισμα, δημιουργείται η δυνατότητα «ανά 3 Λύκεια να δημιουργούνται 2».
Ε) Το κράτος ουσιαστικά αποσύρεται από την υποχρέωση παροχής υποδομών στο επίπεδο του Λυκείου. Τα βιβλία και το εκπαιδευτικό υλικό επιλέγονται από τον καθηγητή, απομονωμένα Λύκεια δεν είναι απαραίτητο να έχουν εκπαιδευτικούς αφού υπάρχει η… τηλε-εκπαίδευση, τα μαθήματα επιλογής θα γίνονται (όπου γίνονται) σε κάποιο Λύκειο της ευρύτερης περιοχής 2.30 – 4.00 κοκ. Για αυτό και το πόρισμα λέει πονηρά ότι το τετραετές Γυμνάσιο θα παρέχει «το σώμα γνώσεων και δεξιοτήτων που θεωρούμε απαραίτητο να κατέχει κάθε πολίτης, θέματα και δεξιότητες που μέχρι τώρα έμεναν εκτός Γυμνασίου λόγω της μικρής ηλικίας των μαθητών». Θα τάχετε μάθει στο Γυμνάσιο, τι θέλετε από κει και πέρα, μοιάζει να λέει το πόρισμα.
ΣΤ) Αποφασιστική αντιμετώπιση του ζητήματος ροής προς την τεχνική εκπαίδευση. Ας πούμε εδώ δυο λόγια παραπάνω: Είναι γνωστός ο διακαής πόθος του συστήματος να σπρώξει τη μαθητική νεολαία προς την Τεχνική Εκπαίδευση. Το πόρισμα το λέει σαφώς όταν γκρινιάζει ότι ενώ στην Ελλάδα «το 75% των παιδιών κατευθύνονται στο Γενικό και 25% στο Τεχνικο-Επαγγελματικό ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες γίνεται το ακριβώς αντίθετο» και προσθέτει ότι «πρέπει να βελτιωθεί αυτή η αναλογία». Και επειδή η εξαρτημένη Ελλάδα της παραγωγικής αποσυγκρότησης δεν είναι Γερμανία, το πέταγμα στην ΤΕ εκπαίδευση δεν μπορεί να έχει κανένα ελκυστικό στοιχείο (ούτε καν της ανεύρεσης ενός μεροκάματου). Πρέπει να είναι κανονικό πέταγμα μέσω διαδικασίας απόρριψης. Εδώ κολλάνε και οι αντιφάσεις του πορίσματος, το οποίο στη σελ. 6 δηλώνει ότι για την επιλογή τύπου Λυκείου οι «εξετάσεις αποκλείονται κατηγορηματικά» για να μας εξηγήσουν τελικά οι συντάκτες (που, προφανώς, θέλουν να κρυφτούν αλλά η χαρά δεν τους αφήνει) ότι η επιλογή Λυκείου θα καθορίζεται από εξετάσεις με τράπεζα θεμάτων, από ένα… πλέγμα κριτηρίων, από την αξιολόγηση του θα έχει κάνει ο εκπαιδευτικός, από περιγραφική αξιολόγηση άλλων εκπαιδευτικών του σχολείου και από την άποψη του Μέντορα καθηγητή. Η χυδαιότητα χτυπάει κόκκινο. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να συμμετάσχουν στο έγκλημα του βίαιου σπρωξίματος των μαθητών στην ΤΕ…
Ζ) Αντίστοιχα, αποφασιστική αντιμετώπιση του ζητήματος ροής προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πέρα από την εντατικοποίηση που περιγράφηκε, σημαντικό ποιοτικό στοιχείο είναι η εισαγωγή κριτηρίων εισαγωγής από το κάθε πανεπιστήμιο.
Η) Μεγάλη εντατικοποίηση της δουλειάς των καθηγητών και πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Και, ταυτόχρονα, παραπέρα διαίρεση του κλάδου μέσω «κινήτρων» (τα οποία, αν υπάρξουν, εκτιμάμε ότι θα είναι απλώς φρένο στην παραπέρα χειροτέρευση των εργασιακών συνθηκών, μισθού κλπ.). Στο σημείο αυτό είναι τόσο ωμό το κείμενο, που θα αρκεστούμε να μεταφέρουμε αποσπάσματα:
«...η μεταρρύθμιση θα ταράξει λιμνάζοντα νερά στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και κατά συνέπεια αναμένεται να συναντήσει αντιστάσεις. Η θέσπιση κινήτρων θα έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα στην κάμψη των αντιστάσεων(!). Εναλλακτική λύση είναι η στρατολόγηση νέου δυναμικού αποφοίτων των πανεπιστημίων κατά την τελευταία πενταετία με φρέσκιες γνώσεις, όρεξη για δουλειά και δυνατότητα διαμόρφωσης νέων επαγγελματικών συνηθειών». Και ποιες είναι άραγε αυτές οι… νέες επαγγελματικές συνήθειες; Ας ανατρέξουμε στο πόρισμα:
«…μετακινήσεις από σχολείο σε σχολείο… εξοικείωση με νέα προγράμματα σπουδών σε αρκετά γνωστικά αντικείμενα… «απώλεια» του γνωστικού αντικειμένου… κατάρτιση και επιμόρφωση… παραγωγή υλικού… διαχείριση των 150 ειδικοτήτων που υπάρχουν… κοκ.»
Και βεβαίως η αξιολόγηση: «θα δοθεί η δυνατότητα σε όσους είτε δεν μπορούν είτε δεν επιθυμούν να ενταχθούν στο νέο πλαίσιο να μεταταγούν σε άλλες υπηρεσίες, εκτός σχολικής τάξης». Και βέβαια καθηγητής… «μέντορας», «επιβλέπων διπλωματικών εργασιών», «συντονιστής προγραμμάτων (σημείωση δική μας: υποχρεωτικού) εθελοντισμού» και άπειρα άλλα…
Τι άλλο να πούμε εμείς;

Μια μικρή παρένθεση για κάποια χρωστούμενα
Πριν περάσουμε στα συμπεράσματα που εμείς εξάγουμε, θα υποκύψουμε στον πειρασμό να αναφέρουμε το εξής: Το Υπουργείο Παιδείας επαίρεται ότι κινείται στην κατεύθυνση υλοποίησης πάγιων αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος. Η εξειδίκευση του προγράμματος σπουδών και επιλογής βιβλίου αλλά και η διαθεματικότητα απαντάνε, υποτίθεται, στο (για μας αταξικό και, άρα, ουσιαστικά ανυπόστατο) αίτημα της… παιδαγωγικής ελευθερίας. Θεσμοθετείται και «υποχρεωτική 12ετής κοινή εκπαίδευση» (άντε δύο χρόνια τραβηγμένη πιο νωρίς), ενώ η απόκτηση πτυχίου επαγγελματικής ειδίκευσης μεταφέρεται μετά το Λύκειο. Πάρτε και ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία μέσω της ευελιξίας στα προγράμματα σπουδών «τα οποία θα προσαρμόζονται δυναμικά στις επιταγές της εποχής», πασπαλίστε και με ολίγη από πολιτιστική επανάσταση μέσω της εθελοντικής εργασίας και κοινωνικής προσφοράς και πάρτε τελικά ένα αντιλαϊκό έκτρωμα που πατάει σε όλη τη ρεφορμιστική βεντάλια «αιτημάτων», των οποίων οι εμπνευστές νόμιζαν ότι σε συνθήκες πολιτικής εξουσίας της εξαρτημένης αστικής τάξης θα φτάσουν στην αταξική κοινωνία μέσω θεσμικών παιδαγωγικών και εκπαιδευτικών νομοθετικών ρυθμίσεων. Αυτοκριτικές βέβαια δε θα ακουστούν. Όπως δεν ακούστηκαν με τα αλήστου μνήμης «1400 ευρώ κατώτατος μισθός», αίτημα – προαπαιτούμενο πριν λίγα χρόνια για να φτιαχτεί οποιοδήποτε κοινό πλαίσιο. Θα μας πούνε ότι «δεν εννοούσαμε εμείς κάτι τέτοιο όταν μιλούσαμε για σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία», θα μας πούνε ότι «δεν εννοούσαμε εμείς αυτό το ενιαίο δωδεκάχρονο» κοκ. Και θα λένε βέβαια αλήθεια. Αυτό που αποδεικνύεται, όμως, είναι ότι, όταν κανείς διατυπώνει αιτήματα, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και να λαμβάνει υπόψη του τρεις βασικούς παράγοντες: α) να ενώνει σε στόχους μαζικής κίνησης και αγώνα, β) να μην παράγει συγχύσεις σε σχέση με τη φύση αυτής της κοινωνίας (η οποία δεν εξανθρωπίζεται αλλά ανατρέπεται) και των μηχανισμών της και γ) να λαμβάνει υπόψη του τον ταξικό και πολιτικό συσχετισμό. Αλλιώς θα συνεχίζονται οι εικονικές αντεπιθέσεις σε πραγματικές συνθήκες άτακτης υποχώρησης.
Για το «χτύπημα των φροντιστηρίων» και την «κατάργηση των εξετάσεων»
Αν το πόρισμα χαρακτηρίζεται από ωμότητα και κυνισμό απέναντι στους εκπαιδευτικούς (στάση που πατάει στη διάλυση του συνδικαλιστικού κινήματος και στην υπεροψία του συστήματος απέναντί τους), στο ζήτημα των φροντιστηρίων όπως άλλωστε και στο ζήτημα της… κατάργησης των εξετάσεων (τα ζητήματα δηλαδή που αφορούν άμεσα την –απρόβλεπτη- νεολαία), το ψέμα πάει σύννεφο. Σε αντίθεση με το προπαγανδιστικό θράσος της κυβέρνησης, όσοι μαθητές συνεχίζουν στο Λύκειο όχι μόνο δε θα είναι απελευθερωμένοι από τα φροντιστήρια, αλλά και τα ίδια τα λύκεια θα είναι προσαρμοσμένα στην ανάγκη των μαθητών να ανταποκριθούν στις απανωτές εξετάσεις στην τράπεζα θεμάτων. Οι δύο τάξεις του Λυκείου θα συμπληρώνουν τα φροντιστήρια, τα οποία θα συνεπικουρούν και μια επιπρόσθετη δουλειά: τη συγγραφή της διπλωματικής. Με δυο λόγια, το «νέο Λύκειο» αποτελεί ένα κέντρο εντατικοποίησης, εξετάσεων, ταξικών φραγμών και φροντιστηριακού τύπου εκπαίδευσης.
Συνόψιση και τα καθήκοντα του κινήματος
Συνοψίζοντας: Η τελική πρόταση που προέκυψε από τον λεγόμενο Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία αποτελεί μια απόλυτη ευθυγράμμιση στις εργαλειοθήκες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, μια συνολική αντιδραστική αναπροσαρμογή της αστικής εκπαίδευσης την εποχή της καπιταλιστικής κρίσης, των μνημονίων και του βαθέματος της εξάρτησης της χώρας. Ακουμπά κάθε πτυχή της εκπαιδευτικής ζωής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και βάζει στο στόχο με συνολικό τρόπο όλα τα κομμάτια του λαού που εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία: τους μαθητές, τους γονείς τους και τους εκπαιδευτικούς. Τρεις λέξεις συνοψίζουν την καταιγίδα. Περικοπές, φραγμοί, ξεζούμισμα. Πιο συγκεκριμένα:
  • Όλη η δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα είναι σε δίνη περικοπών: βιβλία, εκπαιδευτικοί, αίθουσες όλα με το σταγονόμετρο.
  • Το μαζικό Γυμνάσιο θα το διαδέχεται ένα Λύκειο για λίγους, άγρια ταξικό, εξεταστικό και διαφοροποιημένο. Νέοι φραγμοί θα τίθενται κατά το δοκούν από τα Πανεπιστήμια για την πρόσβαση σε αυτά. Το οικονομικό κόστος των οικογενειών στο δρόμο για την Τριτοβάθμια θα είναι ακόμα πιο δυσβάσταχτο.
  • Μετά το Γυμνάσιο θα ωθείται μεγάλο τμήμα του μαθητικού δυναμικού στην τεχνική εκπαίδευση.
  • Οι εκπαιδευτικοί όχι μόνο θα βρεθούν μπροστά σε ένα νέο απάνθρωπο εργασιακό περιβάλλον αλλά θα κληθούν να κάνουν διάφορες «βρωμοδουλειές» (εμπλοκή με μαθητεία, «εθελοντισμούς», σπρώξιμο μαθητών στην ΤΕ εκπαίδευση κλπ).
Η ίδια η ένταση και η ποιότητα της επίθεσης κάνει δυνατή τη δημιουργία μετώπου αντίστασης εκπαιδευτικών, μαθητών και γονιών που θα αναδείξει ως βασικούς στόχους τους αντίθετους από τις αντιδραστικές επιδιώξεις του συστήματος και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τις πλάτες της ΕΕ, του ΟΟΣΑ αλλά και όπως είναι φανερό και της ντόπιας αστικής τάξης.

  • Να αποτραπεί η αντιδραστική επέλαση στην εκπαίδευση.
  • Παλεύουμε για δωρεάν σπουδές για όλους κόντρα στους ταξικούς φραγμούς – ενάντια στην κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών, εκπαιδευτικών.
  • Παλεύουμε για κάλυψη όλων των αναγκαίων που διασφαλίζουν ανθρώπινες συνθήκες σπουδών – ενάντια στις περικοπές και τους κόφτες.
  • Παλεύουμε για μόνιμη σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα για όλους – για μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών – ενάντια στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και στο ξεζούμισμα των εκπαιδευτικών – ενάντια στη χρησιμοποίηση των εκπαιδευτικών στην εκστρατεία συντριβής των δικαιωμάτων της νεολαίας στις σπουδές και στη δουλειά.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

ΑΠΕΧΩ

ΑΠΕΧΩ (από τις εκλογές για τα ΠΥΣΔ(Π)Ε –ΚΥΣΔ(Π)Ε) ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ… ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ στην υπεράσπιση της ζωής μου !
ΑΠΕΧΩ από τις εκλογές για τα ΠΥΣΔ(Π)Ε-ΚΥΣΔ(Π)Ε
  • Γιατί η συμμετοχή σε αυτά τα όργανα δημιουργεί αυταπάτες ότι τάχα οι εκπαιδευτικοί δια αντιπροσώπων μπορούν να συνδιοικήσουν με την κυβέρνηση.
  • Γιατί τα λεγόμενα, ψευδώς, «συνδιοικητικά όργανα» έχουν φτιαχτεί (όχι μόνο στην εκπαίδευση και όχι μόνο στη χώρα μας) για να μπλοκάρουν τους αγώνες και τις διεκδικήσεις, να δίνουν μεγαλύτερη βάση στήριξης στις αντιλαϊκές εξουσίες.
  • Γιατί ο «θεσμός του αιρετού» που την υπηρετούν τόσο οι δυνάμεις του συστήματος και σχεδόν όλες -δυστυχώς- οι δυνάμεις που αναφέρονται στην αριστερά, έχει κατασκευαστεί για να υποκαθιστά τη συλλογική πάλη, τον συνδικαλισμό, την πραγματική συμμετοχή στα όργανα του κλάδου.
  • Γιατί καθιστά όμηρο κάθε συνάδελφο σε μία πελατειακή σχέση, γιατί αναθέτει σε τρίτους την υπεράσπιση συναδέλφων, εξατομικεύει τη σχέση με τη διοίκηση και την εξουσία, διασπά, υπονομεύει και διαλύει συνειδήσεις, θολώνει τα νερά για το τι είναι συνδικαλισμός και τι όχι.
  • Γιατί τέλος καμία επίθεση από τα διαδοχικά κύματα που δεχόμαστε ακόμα και το τελευταίο διάστημα δεν σταμάτησε ή μπλοκαρίστηκε από την αυξημένη συμμετοχή σε αυτά τα συνδιοικητικά όργανα, δυνάμεων που θέλουν να αναφέρονται στην αριστερά. Το αντίθετο…
Στην τελική δεν «τσιμπάω» με την εξαγορά μίας ακόμα μέρας αργίας μόνο για να… ψηφίσω (την ίδια στιγμή που σκυλιάζουν για τις «χαμένες ώρες» της απεργίας, της άδειας, της Γενικής Συνέλευσης).
Ούτε χάφτω το παραμύθι μιας πιο… συμπονετικής διοίκησης (σαν τη σημερινή κυβέρνηση τάχα μου) που δείχνει… κατανόηση την ίδια στιγμή που μου διαλύει τη ζωή (κατάργηση ολοημέρων, ειδικοτήτων, τεχνητά πλεονάζοντες και «μεταφερόμενοι» συνάδελφοι όμηροι των τοποθετήσεων, απολύσεις αναπληρωτών, συνολικό κλίμα ανασφάλειας).
ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ:
  • Σε δημοκρατική συζήτηση και κάθε διεργασία που μπορεί να φωτίσει και να αποκαλύψει τις αιτίες της σημερινής θλιβερής κατάστασης του συνδικαλιστικού κινήματος!
  • Σε πρωτοβουλίες δράσης για τη συγκρότηση αντιστάσεων ενάντια στην ένταση και τη γενίκευση της επίθεσης που θα ακολουθήσει (μεγαλύτερη μείωση μισθών, «αξιολόγηση», μεγαλύτεροι και πιο έντονοι ταξικοί φραγμοί για τους μαθητές)!
  • Στη συγκρότηση ενός μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης μέσα και έξω από τα σχολεία μαζί με το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία για την ανακοπή της βάρβαρης επίθεσης που διεξάγεται στη ζωή μας μέσα και έξω από το σχολείο!

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

Εφυγε από τη ζωή Ο Ντάριο Φο



"Εκείνο που πάντα προσπάθησα να κάνω αυτά τα χρόνια ήταν να επιδιώξω να δει ο κόσμος την πραγματική διάσταση της εξουσίας,να ανακαλύψει το πρόσωπό της.Με λίγα λόγια,θέλω να πω,ότι οι επαναστάσεις δε γεννιούνται επειδή κάποιος ξυπνάει ένα πρωί και λέει¨"τι ωραία μέρα!Ας κάνουμε μια επανάσταση"Πρόκειται για μια δουλειά που θέλει υπομονή,που μπορεί να κρατήσει πολύ ,δεκάδες και δεκάδες χρόνια.Πρόκειται στο να μάθεις να χειρίζεσαι την ορμή του λαού.Να αρχίσεις να προτείνεις στο
λαό ένα διαφορετικό όραμα,ακόμα και στο μορφωτικό επίπεδο. Μ' άλλα λόγια να δημιουργήσεις πριν από όλα στον κόσμο τη συνείδηση ότι είναι εκμεταλλευόμενος,να τον κάνεις να δει τη διάσταση της εκμετάλλευσης του,Να φτάσεις τον εργάτη να μη λέει μόνο"διάβολε.τ'αφεντικό μου κλέβει τα λεφτά",αλλά να του αποδείξεις ότι είναι εκμετάλλευση ακόμα και να σου κλέβουν τη γλώσσα σου,τις παροιμίες σου,τον τρόπο που τραγουδάς"Ότι σου κρύβουν την ιστορία σου,σου διηγούνται ψέμματα για το πώς γεννήθηκες,για το νόημα όλων των επαναστάσεων.Που σε κάνουν να χορεύεις με τον τρόπο που κουνιέσαι όταν είσαι στη φάμπρικα μπροστά στον πάγκο.Φτάνουν μέχρι να σε κάνουν να κάνεις έρωτα με τις λέξεις που αυτοί σου υπαγορεύουν"
Ντάριο Φο







































λαό ένα διαφορετικό όραμα,ακόμα και στο μορφωτικό επίπεδο. Μ' άλλα λόγια να δημιουργήσεις πριν από όλα στον κόσμο τη συνείδηση ότι είναι εκμεταλλευόμενος,να τον κάνεις να δει τη διάσταση της εκμετάλλευσης του,Να φτάσεις τον εργάτη να μη λέει μόνο"διάβολε.τ'αφεντικό μου κλέβει τα λεφτά",αλλά να του αποδείξεις ότι είναι εκμετάλλευση ακόμα και να σου κλέβουν τη γλώσσα σου,τις παροιμίες σου,τον τρόπο που τραγουδάς"Ότι σου κρύβουν την ιστορία σου,σου διηγούνται ψέμματα για το πώς γεννήθηκες,για το νόημα όλων των επαναστάσεων.Που σε κάνουν να χορεύεις με τον τρόπο που κουνιέσαι όταν είσαι στη φάμπρικα μπροστά στον πάγκο.Φτάνουν μέχρι να σε κάνουν να κάνεις έρωτα με τις λέξεις που αυτοί σου υπαγορεύουν"
Ντάριο Φο