Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Δηλώσεις πάνω στο φόντο άλλων δηλώσεων

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες δηλώσεων που αφορούν τη στάση της κυβέρνησης σε σχέση με τη διαπραγμάτευση.Τόσο στα κλασσικά ΜΜΕ ,που παρεμπιπτόντως έχουν μεταβάλει ολοσχερώς τη στάση τους απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ εμπρός στην "Εθνική προσπαθεια",όσο και στα διαδικτυακά μέσα κοινωνικής δικτύωση.
Ερχονται λοιπόν οι δηλώσεις Γλέζου,που ζητά συγνώμη από τον Ελληνικό λαό γιατί συνέβαλε στην εξαπάτηση του,στηρίζοντας το ΣΥΡΙΖΑ εν τέλει,να απαντηθούν από αναρτήσεις των απόψεων του Χάρη Κλυν και του Ζουγανέλη,για τη στάση του Γλέζου. Ετσι κι αλλιώς τον τελευταίο καιρό όποιος τολμήσει να εκφράσει διαφορετική άποψη από την επικρατούσα,δέχεται τα πυρά των" ευχαριστημένων ψηφοφόρων".Αλλά ως ποιό σημείο μπορεί να φτάνει όλο αυτο;
Ζούμε μέρες ευτελισμού κάθε έννοιας!Για να δικαιολογήσει κάποιος κόσμος το πολιτικό του λάθος να στηρίξει τις ελπίδες στο ΣΥΡΙΖΑ και στις αυταπάτες που έσπειρε,φέρνει ως μαρτυρίες τις απόψεις κάθε τυχάρπαστου!Το πολιτικό κριτήριο δεν οξύνεται με το να επικαλούμαστε τις απόψεις ανθρώπων του θεάματος να απαντούν στο Μανώλη Γλέζο γιατί έκανε τη συγκεκριμένη δήλωση!Δεν θα συμφωνήσω με τη λογική της δήλωσης,ως προς την κατάληξη,αλλά ο Γλέζος έχει διαμορφώσει μια πολιτική άποψη μέσα από την πολιτική πάλη.Ασχετα με τις πολιτικές μου διαφωνίες,θεωρώ ότι θα πρέπει μάλλον να ερευνηθούν περισσότερο τα αίτια που έφθασε σε αδιέξοδο αυτός ο πολιτικός δρόμος και όχι να ξορκίζουμε το κακό με ανεύθυνες μαρτυρίες που απλά σκεπάζουν τους φόβους μας να δούμε την πραγματικότητα.Δεν είναι κάποια τάση "εγώ κατέχω την απόλυτη αλήθεια".αλλά είναι η ουσιαστική πολιτική ανάλυση,που δεν προσπαθεί να εφεύρει ολοκληρώσεις καπιταλισμού μέσα απο την Ευρώπη των λαών,παγκοσμιοποιήσεις,νεοφιλελευθερες πολιτικές κλπ,για να μην παραδεχτεί ότι οι πολιτικές του αναλύσεις ήταν λάθος!!Ξεκινώντας από λάθος υπόθεση ,καταλήγεις σε λάθος συμπέρασμα και το λάθος οδηγεί σε λάθος.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Γιατί τα αιτήματα του λαού δεν μπορούν να περιμένουν;





Μεσημέρι Τετάρτης.Στο δελτίο ειδήσεων προστίθεται άλλο ένα θύμα στον κατάλογο των θυμάτων της οικονομικής κρίσης που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη.
Αστεγος στους Αμπελόκηπους,στο κέντρο της καρδιάς της χώρας,βρίσκει τραγικό θάνατο στην προσπάθεια του να ζεσταθεί.Εκεί που χιλιάδες κόσμος περνά κάθε μέρα.Ανθρωποι που άλλοτε παλεύουν με την καθημερινότητα τους ,αλλοτε στηρίζουν τις προσπάθειες της κυβέρνησης για διαπραγμάτευση,αλλοτε γυρίζουν το κεφάλι μην αντέχοντας τόσο ρεαλισμό,σα να ξορκίζουν το κακό.
Ολα τα χρόνια πιστεύαμε ότι οι άστεγοι αφορούσαν κάποιους άλλους,άλλες χώρες,απρόσωπες,με πολίτες αδιάφορους για τον πόνο του διπλανού.Αλλοτε πάλι νομίζαμε ότι αφορά κάποιους ανθρώπους του περιθωρίου,που δεν είχαν για μας ταυτότητα,δεν είχαν όνομα.
Οι άστεγοι όμως είναι πια οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας,Είναι γονείς των μαθητών μας.Είναι γείτονες. Άνθρωποι που είχαμε μπει πελάτες κάποια μέρα στο μαγαζί τους.
Αυτοί οι άνθρωποι,χτυπήθηκαν από ένα σύστημα αδίστακτο ,που η ανθρώπινη ζωή δε μετράει,παρά μόνο σαν αντικείμενο εκμετάλλευσης της εργασίας τους, από την  οποία θα κερδίσουν όλο και πιο μεγάλη υπεραξία,για να αυξάνουν όλο και πιο πολύ τον πλούτο τους.
Χτυπήθηκαν από μια πολιτική αντιλαϊκή,που δεν διστάζει να διαλύσει κάθε παραγωγικό ιστό αυτής της χώρας ,απογυμνώνοντάς την από κάθε δυνατότητα επιβίωσης.
Χτυπήθηκαν από όλους αυτούς που στήριξαν αυτή τη βαρβαρότητα,όλους αυτούς που κάθε φορά που ο λαός προσπάθησε να απαντήσει στη βαρβαρότητα,του έβαζαν τρικλοποδιές,όχι μόνο με καταστολή ,μα και με συνειδησιακή καταστολή,πως είναι ανίκητοι και όσους αγώνες κι αν κάνουμε,δε μπορούμε να νικήσουμε,Γιατί ο καπιταλισμός είναι αήττητος,μονοκράτορας και μονόδρομος.
Και τώρα,ο λαός πρέπει να στηρίζει και να περιμένει. Αναθέτοντας τη ζωή του στα χέρια των διαπραγματευτών,δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να κάνει καλύτερες συμφωνίες.Χθες ήταν οι καρκινοπαθείς που βγήκαν από τις ιδιωτικές κλινικές,Σήμερα άλλος ένας νεκρός άστεγος.Πριν λίγες μέρες έγκλειστοι νεκροί  μετανάστες στα κέντρα κράτησης.Μια απόπειρα αυτοκτονίας,άλλοι 100 άνεργοι στην λίστα,άλλοι χιλιάδες απλήρωτοι ,ανασφάλιστοι εργαζόμενοι. Άλλοι τόσοι συνταξιούχοι χωρίς πρόσβαση στην υγεία και χωρίς θέρμανση.
Κάθε μέρα που οι διεκδικήσεις του λαού περιμένουν,κάθε μέρα προστίθεται κι ένα λιθαράκι στην επίθεση.Η ζωή δεν περιμένει επειδή η κυβέρνηση άλλαξε.Οι ανάγκες δεν έπαψαν γιατί κάποιοι θα βαφτίσουν  με άλλες λέξεις την επίθεση.Η ζωή κερδίζεται εδώ και τώρα σε ένα λαό που διεκδικεί,παλεύει,βάζει αιτήματα και αντιπαρατίθεται με την πολιτική της βαρβαρότητας του συστήματος.Που οργανώνει την πάλη του και δεν την αφήνει στα χέρια κανενός και κυρίως στους αντιπάλους του.
Ας σταματήσουμε πια να αντικρίζουμε με κυνισμό τα θύματα του συστήματος που μας εξαθλιώνει,σα να είναι ταινία στην τηλεόραση,Ας αντικρίσουμε κατάματα την πραγματικότητα κι ας δείξουμε πια χωρίς αυταπάτες το φταίχτη.Η "εθνική προσπάθεια " προσθέτει κι άλλα θύματα στον κατάλογο και δυσκολεύει όλο και πιο πολύ τη ρήξη και την οριστική αναμέτρηση.Δεν είμαστε όλοι ένα!Δεν έχουμε κοινά συμφέροντα!Δεν είμαστε στην ίδια μεριά.Οσους Παυλόπουλους κι αν παντρέψουμε με Γλέζους. Όσες παρερμηνείες σε μηχανισμούς και να δώσουμε και να τους βαφτίσουμε κοινωφελή ευαγή ιδρύματα .Οσους  ιμπεριαλιστες και να βαφτίσουμε φίλους.

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Συγκεντρώσεις στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής;;;


Μέρες παράξενες,μέρες ρευστές.

Η κυβέρνηση έπεσε,Το πολυπόθητο σύνθημα που έθεταν σχεδόν όλες οι πλευρές της αριστεράς(πλην Λακεδαιμονίων),έγινε πραγματικότητα.Δεν έπεσε κάτω από τη λαϊκή πίεση,που όλοι αυτοί που τόσο ποθούσαν να πέσει,έκαναν ό,τι ήταν δυνατό για να εκτονωθεί αυτή η πίεση και να μετατραπεί σε συγκεκριμένη εκλογική κατεύθυνση. Έπεσε από τη δυσκολία του συστήματος να βρει λύση για τη διαχείριση της βαρβαρότητας,
Και σήμερα ,μια μερίδα του λαού,να έχει εμπλακεί μέσα στις διαπραγματεύσεις που προετοιμάζουν τη συνέχιση της επίθεσης και να τις θεωρεί ένδειξη αξιοπρέπειας!Να συγκεντρώνεται στις πλατείες για να στηρίξει ,χωρίς κανένα αίτημα,χωρίς διεκδίκηση,ακολουθώντας ρυθμούς Εurogroup.
Χανουν όλες οι έννοιες το νόημα τους.
Τι είναι το Eurogroup;Τι ακριβώς σημαίνει για τους λαούς;Πότε λαός κέρδισε κάτι στις διαδικασίες των Eurogroup;Τι θα σημαίνει παράταση,γέφυρα,χρόνος για το λαό που στενάζει από την ανεργία,τη φτώχεια,την εξαθλίωση,την πείνα,τη διάλυση της υγείας,της παιδείας,της άρσης της μονιμότητας,των δικαιωμάτων του;;
Οι δυσκολίες του συστήματος να βρει πολιτικές λύσεις,γίνανε πρόβλημα του λαού.Οι Αμερικάνοι φίλοι μας,οι Ευρωπαίοι συμμαχία καλοπροαίρετων,λέει, κι ο λαός χειροκροτητής των κινήσεων τους....Στοίχιση των πάντων στην "εθνική ανάθεση'
Γινόμαστε δυσάρεστοι γιατί μιλάμε αντι=ΕΕ και αντιαμερικανικά,και αντιδιαπραγματευτικά!!Απαιτείται η ευθυγράμμιση των πάντων ,γιατί είμαστε όλοι ένα!!
Μαζική παράκρουση με αριστερή επικάλυψη!
Είμαστε εν μέσω μιας θύελλας,εν μέσω ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και αν δεν δούμε τι πραγματικά διακυβεύεται,θα χάσουμε κι άλλες έννοιες που χαρακτήριζαν την αριστερά.Και ο αριστερός κόσμος υπογράφει κείμενα ανάθεσης στην κυβέρνηση ,ούτε καν των διεκδικήσεων του,αλλά της διαπραγμάτευσης στον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό της Ε.Ε.Πάλι οι φαντασιώσεις της Ευρώπης των λαών,συσκοτίζουν όλο αυτο που τόσον καιρό ο κόσμος έβλεπε πιο καθαρά από ότι έβλεπαν οργανωμένες δυνάμεις.Οτι η ΕΕ είναι απέναντι στους λαούς κι όχι δίπλα,δεν μπορεί ποτέ να δουλέψει προς το συμφέρον τους.Οτι ήταν αυτοί που διέλυσαν την παραγωγική βάση της χώρας και κάθε δυνατότητα της να σταθεί στα πόδια της(όπως κάνουν πάντοτε οι ιμπεριαλιστές στις εξαρτημένες χώρες,)

Καθαρό είναι ακόμη ,πως η επίθεση είναι εδώ.Και αυτό που θα τη σταματήσει είναι οι δικές μας διεκδικήσεις,οι δικοί μας αγώνες,Καμιά διαπραγματευση δεν θα ανατρέψει την επίθεση του συστήματος,που ανεξάρτητα με το ποιος το διαχειρίζεται είναι αυτό που εξουσιάζει.
Μέσα στους αγώνες είναι λοιπόν η προοπτική.Κι αυτή την προοπτική συνεχίζουμε να στηρίζουμε !

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Διαπραγμάτευση = Υποταγή


Η χώρα στη θηλιά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης – στη δίνη των ανταγωνισμών
Αν μη τι άλλο, η πραγματικότητα είναι, στην εποχή μας, πολύ αποκαλυπτική:
  • Αποκαλυπτική για την πραγματική φύση της ΕΕ, που ενώ κάποιοι τη λένε «σπίτι των λαών», δεν είναι παρά μια λυκοσυμμαχία ιμπεριαλιστών, με στόχο την καθυπόταξη χωρών και τη ληστεία του κόπου των λαών της – και πάνω από όλα των λαών των εξαρτημένων χωρών.
  • Αποκαλυπτική για τα «ευρωπαϊκά δημοκρατικά κεκτημένα» και την «αντικειμενικότητα των ευρωπαϊκών θεσμών», χαρίσματα όπως αυτά που… επέδειξε η υποτιθέμενη ανεξάρτητη ΕΚΤ, μέσω της ωμής παρέμβασής της. Μια παρέμβαση που αποφασίστηκε αφού αποκλείστηκαν από την ψηφοφορία επιλεκτικά κάποιες χώρες!
  • Αποκαλυπτική για τη δήθεν ύπαρξη εναλλακτικού, φιλολαϊκού, καπιταλιστικού δρόμου, όταν οι υποτιθέμενοι φορείς του (Γιούνκερ, Ρέντσι, Σουλτς και άλλοι εοκάνθρωποι, όπως τους έλεγε ο λαός μας), δε διστάζουν να επιδείξουν κυνικά πόσο πιστά εκφράζουν το βάρβαρο κόσμο της ιμπεριαλιστικής – καπιταλιστικής κυριαρχίας.
  • Αποκαλυπτική, τέλος, για το μάταιο της γραμμής «ούτε ρήξη ούτε υποταγή», γραμμή που παρουσιάζει η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας υποταγής
Ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα, γνωρίζοντας ότι μπορεί να διεκδικήσει την κυβέρνηση μόνο εάν είχε την υποστήριξη ή έστω την ανοχή των διάφορων κέντρων εξουσίας, επιδόθηκε σε ένα ράλι προσαρμογής στις απαιτήσεις των κέντρων αυτών. Περιδιάβηκε στα διάφορα φόρα, ορκίστηκε πίστη στο «ανήκομεν στη δύση», βεβαίωσε την προσήλωσή του στο καπιταλιστικό κέρδος, μετατοπίστηκε από το σκίσιμο των μνημονίων στην αξιοπρεπή διαπραγμάτευση. Πάτησε πάνω στην απέχθεια του λαού για το παραδοσιακό αστικό πολιτικό προσωπικό που εξυπηρέτησε την αντιλαϊκή καταιγίδα όλο το προηγούμενο διάστημα αλλά και στο μπούκωμα που έφεραν οι ανταγωνισμοί αμερικάνων – γερμανών στη χώρα, μπούκωμα που εκφράστηκε με την εμπλοκή του «διωξίματος του ΔΝΤ» τον Οκτώβρη που πέρασε. Και, ασφαλώς εκμεταλλεύτηκε τις κινηματικές δυσκολίες της τελευταίας διετίας (στις οποίες έβαλε το χεράκι του) για να παρουσιάσει ως μόνη δυνατή προοπτική για το λαό, την κατάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από αυτόν.
Το κακό για το ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η γραμμή της διαπραγμάτευσης με τα τσακάλια του ιμπεριαλισμού είναι γραμμή που απλώς… δεν υπάρχει. Η διαπραγμάτευση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη νέα υποταγή, στη συνέχιση των μνημονίων με άλλα ίσως λόγια, στη διαιώνιση και το βάθεμα της αντιλαϊκής πολιτικής. Η άρνηση των Γερμανών να αλλάξουν ακόμα και το όνομα της τρόικα και να δώσουν την οποιαδήποτε εικόνα υποχώρησης έστω στο συμβολικό επίπεδο, ακόμα και αν έχει επικοινωνιακά στοιχεία, δείχνει εντελώς ανάγλυφα σε ποιο σημείο βρίσκονται οι απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών, οι επιταγές του κεφαλαίου. Απαιτήσεις που ούτε ο προσαρμοσμένος ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σε άνετη θέση να αποδεχτεί. Απαιτήσεις που δεν αποκλείεται να φέρουν και σοβαρές εξελίξεις.
Απόρροια των παραπάνω είναι οι νέες ταχύτατες υποχωρήσεις της νέας κυβέρνησης (ΤΑΙΠΕΔ, ιδιωτικοποιήσεις, 751 € και πολλά άλλα), οι δηλώσεις Βαρουφάκη για το αναγκαίο της πλειοψηφίας των μεταρρυθμίσεων καθώς και η διαφαινόμενη «προσαρμογή» των προγραμματικών δηλώσεων στις απαιτήσεις της ΕΕ. Και είμαστε μόνο είκοσι μέρες από τις εκλογές!
Ενώ, αποτελεί επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό η φιλοδοξία να παίξει η κυβέρνηση με την αντίθεση αμερικάνων – γερμανών και ταυτόχρονα αποτελεί μεγάλη προσβολή στις αντιιμπεριαλιστικές παραδόσεις του λαού μας το παραμύθι του καλού Ομπάμα που είναι… «ενάντια στη λιτότητα»!
Και στην εκπαίδευση: Ανάσα αξιοπρέπειας ή… γλυκιά παραίτηση;
Ο κλάδος μας (όπως και όλος ο λαός) νιώθει ταλαιπωρημένος από την βάρβαρη επίθεση στην οποίας έχει βρεθεί στο στόχαστρο τα τελευταία χρόνια: Διαθεσιμότητες – απολύσεις, τσεκούρωμα μισθών, αύξηση ωραρίου, αξιολόγηση, διάλυση των εργασιακών σχέσεων, νέο πειθαρχικό πλαίσιο, τράπεζα θεμάτων. Μια πραγματική καταιγίδα. Και ταυτόχρονα με “περιορισμένα τα καύσιμα” εξαιτίας της άπνοιας-εκλογικής αναμονής, στα 2 τελευταία χρόνια που επιβλήθηκε από την Αριστερά, μετά την υπονόμευση-πούλημα του απεργιακού ξεσπάσματος τον Μάη και τον Σεπτέμβρη του 2013.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι και το κλίμα που υπάρχει στα σχολεία μετά τις εκλογές. Ένα κλίμα ανακούφισης, που όμως εύκολα μεταφράζεται σε κλίμα μιας «γλυκιάς παραίτησης» από το καθήκον οργάνωσης αγώνων. Ο κλάδος δεν πρέπει να πετάξει «λευκή πετσέτα» στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δεν πρέπει να της δώσει τη δικαιοδοσία να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της όπως, όποτε και εάν αυτή κρίνει. Αν παγιωθεί ένα τέτοιο κλίμα, (πέρα από τις εξελίξεις στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο) θα αποτελεί τη μεγαλύτερη εγγύηση για την παραπέρα επιδείνωση των συνθηκών ζωής και δουλειάς για τους εκπαιδευτικούς.
Πέρα από αυτά, έχει μια σημασία να δούμε πιο συγκεκριμένα κάποια ζητήματα στους χώρους της εκπαίδευσης:
Διαθεσιμότητες – απολύσεις: Οι δηλώσεις για επιστροφή των συναδέλφων στη δουλειά αποτελούν μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία των ανθρώπων που αγωνίστηκαν το προηγούμενο διάστημα (όπως και όσο μπόρεσαν). Θα ήταν όμως επικίνδυνο λάθος οι κυβερνητικές δεσμεύσεις να ερμηνευτούν σα μια χάρη, σαν ένα ρουσφέτι. Οι δεσμεύσεις για επιστροφή στη δουλειά αφορούν ΜΟΝΟ χώρους (καθαρίστριες, ΕΡΤ, εκπαιδευτικοί) που με τον ένα ή άλλο τρόπο (διάφορων ειδών κινητοποιήσεις) δημιούργησαν πιέσεις δεσμεύσεων στο ΣΥΡΙΖΑ τις οποίες δυσκολεύεται να αθετήσει. Αυτοί οι χώροι εργαζομένων δεν πρέπει να μεταβληθούν το επόμενο διάστημα σε προκεχωρημένο φυλάκιο της κυβέρνησης μέσα στους χώρους των εργαζομένων. Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ και δεν είναι ψίχουλο που μας παραχωρείται.
Εργασιακές Σχέσεις: Η πλήρης ανατροπή της μόνιμης και σταθερής δουλειάς (παρά τις δηλώσεις Κατρούγκαλου ότι είναι ορκισμένος εχθρός της άρσης της μονιμότητας) καθώς και η πολιτική της αδιοριστίας, αποτελούν κεντρικές επιλογές για το σύστημα, κεντρικές πλευρές της καπιταλιστικής επίθεσης. Από αυτές δε θα παραιτηθεί ούτε η νέα κυβέρνηση, η οποία ορκίζεται στις αξίες της ΕΕ και της “υγιούς επιχειρηματικότητας”. Αυτό θα φανεί στο μέλλον. Άλλωστε, η κινητικότητα όπως και οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις είναι εδώ και με τη νέα κυβέρνηση (δηλώσεις Κατρούγκαλου). Με την έννοια αυτή αν από τη μία έχουμε όλα τα δίκια να πανηγυρίσουμε για την επιστροφή των συναδέλφων στη δουλειά (αν αυτή τελικά πραγματοποιηθεί), από την άλλη πρέπει να διαχωριστούμε από την κυβερνητική λογική “παίρνω τους 3.500, μειώνοντας τις 15.000 προσλήψεις για το 2015”.
Αξιολόγηση: Η αυταπάτη για μια άλλη δήθεν καλή αξιολόγηση επιστρέφει με τη νέα κυβέρνηση. Επιστρέφει μαζί και ο κίνδυνος της αποχώρησης του κλάδου από αυτό που είχε κατακτήσει στις συνειδήσεις του την προηγούμενη περίοδο σε σχέση με τις πραγματικές επιδιώξεις του συστήματος όταν μιλάει για αξιολόγηση. Αλήθεια τι θα είναι η «μη τιμωρητική»(!) αξιολόγηση που θα ανταμείβει βέβαια τους άξιους (δηλώσεις Κατρούγκαλου) δηλαδή κάποιους θα ανταμείβει και κάποιος δεν θα ανταμείβει (δηλαδή θα τιμωρεί με μη… ανταμοιβή). Και ποιο είναι το κριτήριο της τιμιότητας σε ένα τέτοιο κοινωνικό σύστημα; Στο σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης άξιος εκπαιδευτικός είναι αυτός που βοηθάει πιο αποτελεσματικά την αναπαραγωγή αυτών ακριβώς των αξιών.

Συμπερασματικά
Το πλαίσιο της αποδοχής της ΕΕ αποτελεί εγγύηση ότι οι βασικοί πυλώνες της αντιλαϊκής πολιτικής είναι και θα παραμείνουν εδώ. Ακόμα και στα ζητήματα που υπάρχουν υποτίθεται θετικές δεσμεύσεις (διαθεσιμότητες – απολύσεις- τράπεζα θεμάτων) δεν πρέπει να εφησυχάζουμε. Η κωλοτούμπα που έγινε στο ζήτημα των 751 €, οι δηλώσεις για επιστροφή των διαθέσιμων από Σεπτέμβρη και οι αντιφάσεις για την κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων δεν είναι καλά σημάδια. Το σίγουρο είναι ότι ο χρόνος μετράει εναντίον των… δεσμεύσεων. Κάθε μέρα που περνάει θα ισχυροποιείται η επίκληση πιέσεων από ΕΕ-ΔΝΤ και θα ψάχνει η νέα κυβέρνηση εξόδους διαφυγής.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η επιστροφή στη γνωστή συνήθεια των λιστών εκατοντάδων αιτημάτων χωρίς αιχμές και ιεράρχηση που θυμίζουν κυβερνητικό πρόγραμμα και όχι οργάνωση αγώνα είναι διαλυτική. Το πλαίσιο διεκδίκησης των βασικών δικαιωμάτων στις σπουδές, στη δουλειά και στις ελευθερίες δεν μπορεί παρά να παραμείνει όπως έχει. Αυτό το κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης θα γίνει πιο αποτελεσματικό όσο ενισχύεται η αντι-ιμπεριαλιστική, αντι-καπιταλιστική και αντι-συνδιαχειριστική κατεύθυνση.

ΟΧΙ στην αυταπάτη της διαπραγμάτευσης! Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες! Έξω η τρόικα - Εμπρός λαέ – Έξω από το ΝΑΤΟ, έξω απ΄ την Ε.Ε.!
Στο δρόμο της αντίστασης και της διεκδίκησης, ο λαός να πάρει την υπόθεση στα δικά του χέρια! Κίνημα στηριγμένο στους εργαζομένους και στο λαό και όχι στους κυβερνητικούς ελιγμούς!
  • ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥΣ
  • ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ - ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ – ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
  • ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ αποδοχή νέου πλαισίου ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ.
  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧOΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
  • ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ – ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ
  • ΌΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΛΥΚΕΙΟ - ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ.