Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Χρόνια πολλά!!

Χριστούγεννα 2014.
Εχουμε ένα καράβι που ξεκινάει ένα ταξίδι σε περίοδο αιχμής,μια και αυτές τις μέρες τα γκρουπ συνήθως γεμίζουν τις γραμμές αυτές.Προφανώς ακόμη κι αν είχε πέσει στην αντίληψη τους κάποιο πρόβλημα,σίγουρα με τον κατάλληλο άνθρωπο στο κατάλληλο πόστο, θα πήραν τα χαρτιά που χρειάστηκαν.Προφανώς οι εφοπλιστές με πρόσχημα την κρίση,ούτε τους απαραίτητους ελέγχους κάνουν ,ούτε το ειδικευμένο προσωπικό απασχολούν(ασε που κι αυτοί φαντάζομαι σε συνθήκες γαλέρας δουλεύουν Ούτε καν στην ίδια γλώσσα δε μιλούσαν !
Προφανώς τα εφοπλιστικά συμφέροντα,θα πρεπε να καλύψουν κάθε παρατυπία.Το καράβι δεν θα έφτανε στην Αλβανία,μα στην Ιταλία,που...φαντάζομαι μιλούν την ίδια "επιχειρηματική" γλώσσα!
Ποιος υπολόγιζε κόστος σε ανθρώπινες ζωές;Να συνεχιστεί το εφοπλιστικό συμφέρον!Άλλωστε,δινουν και ψωμί σε ανθρώπους!!
Οδηγοί φορτηγών που κοιμούνται στο φορτηγό,γιατί οι εταιρείες δεν πληρώνουν για κρεβάτι,για επισκευές οχημάτων ,για λάστιχα και φρένα.κι ας γίνονται κινητοί φονιάδες στους δρόμους.Πρέπει να κοιμηθούν για  να συνεχίσουν το εξαντλητικό τους ταξίδι,διασχίζοντας την Ευρώπη των λαών!Να μεταφέρουν στη Γερμανία,στην Ολλανδία,στην Αυστρία ελληνικά προϊόντα,που πια δε φτάνουν στα ελληνικά σπίτια,που δεν έχουν να τα αγοράσουν,γιατί τουους..."χρωστάμε"
Όσο για τους κλεισμένους μετανάστες στα βάθη του πλοίου,φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη των πράξεων τους,να έρθουν παράνομα σε μια χώρα,να προσπαθούν παράνομα να φύγουν!!Ποιος υπολογίζει τις ανθρώπινες ζωές,όταν έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο να τους φορτώνουν σε σαπιοκάραβα και να τους πνίγουν αφού πρώτα τους έχουν γδύσει οικονομικά;Ξεβρασμένα πτώματα,παγωμένα κορμάκια μικρών παιδιών,που άφησαν πίσω τους μια φλεγόμενη πατρίδα που οι ιμπεριαλιστές διέλυσαν με τους πολέμους τους!!Τα καραβάνια των μεταναστών δεν είναι παρά το αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων,στρατιωτικών ή πολιτικών!
Τα πορίσματα θα ρίχνουν την  ευθύνη σε κανένα φτωχό μετανάστη,στο πλήρωμα,στον καιρό και θα συγκαλύψουν κάθε ευθύνη,όπως έκαναν στο Σάμινα και τόσες άλλες φορές.
Άλλο ένα έγκλημα λοιπόν ενός ανάλγητου συστήματος που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμιά βαρύτητα!
Επειδή όμως για το λαό,η ζωή του έχει αξία,αργά ή γρήγορα θα την ξαναδιεκδικήσει .
Τα βλέπω όλα πολιτικά;Πως αλλιώς να τα δω;
Καλή αγωνιστική χρονιά!!

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

περι συνεπειών της ήττας και άλλων δεινών!!


Οταν οι συνάδελφοί μας έβγαιναν σε διαθεσιμότητα,λέγαμε ότι αν δεν απαντηθούν οι απολύσεις,όσοι θα απομείνουν στα σχολεία,θα βιώσουν καταστάσεις πλήρους αφοπλισμού,επίθεσης και πειθάρχησης,που το σχολείο πια δεν θα θυμίζει σε τίποτα το σχολείο προηγούμενων ετών.Ο εφιάλτης (και Εφιάλτης)είναι εδω!!Στην καθημερινότητα μας.είναι στο φόβο των συναδέλφων μου,είναι στην κυνική άρνηση της πραγματικότητας που βιώνουν γύρω τους.Ειναι στο σκύψιμο του κεφαλιού,μετά της μέσης και μετά έρχεται το γονάτισμα!
Αν δε μπορείς να υπερασπιστείς την αλήθεια,το δίκιο,την αντίσταση στην κατάχρηση εξουσίας,αν δεν μπορείς να αντιταχθείς στην προσπάθεια στοχοποίησης,μαθητών και συναδέλφων,αν δε μπορείς να αντισταθείς στην υποδούλωση,μόνο για να επιζήσεις εσύ,τότε έχεις χάσει ένα μεγάλο μέρος της αξιοπρέπειας σου και έχεις μειώσει ακόμα περισσότερο την πιθανότητα να μην είσαι ο επόμενος!Εχεις κονιορτοποιήσει τα πάντα.
Μπορεί να ερμηνεύεται πολιτικά και ψυχολογικά,αλλά δεν παύει να είναι δείγμα δειλίας,εγωισμού και φόβου!!
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν γίνει ανθεκτικοί στις επιθετικές συμπεριφορές,γιατί είναι ξεκαθαρισμένοι στις απόψεις τους,ξέρουν να αγωνίζονται και να επιβεβαιώνουν συνεχώς την αλήθεια των ιδεών τους.Αυτό εξοργίζει ακόμα περισσότερο την διαστροφή της εξουσίας,Ανθρωποι που δεν δίστασαν , έβαλαν και θα βάλουν πολλές φορές το κεφάλι τους στο ντορβά,δεν επηρεάζονται παρά μόνο πρόσκαιρα απο τέτοια φαινόμενα.
Η απογοήτευση είναι αναμενόμενη.Το ίδιο όμως και η ελπίδα,πως την επόμενη μέρα,άλλος ένας στο διπλανό γραφείο θα βρει το θάρρος να αντισταθεί!!
anthroposx

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Αλληλεγγύη στον Νίκο Ρωμανό.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Αλληλεγγύη στον Νίκο Ρωμανό.

Δεν έχω καμιά σχέση, πολιτικά και ιδεολογικά, με τον Νίκο Ρωμανό. Θεωρώ την αναρχία σα μια ιδεολογία απελπισίας και αναχώρησης μπροστά στη δυσκολία της πραγματικής σύγκρουσης με το σύστημα. Οι πρακτικές της και οι απόψεις της δεν διαφέρουν στην ουσία από κάθε άλλη ρεφορμιστική πρακτική, δεν αμφισβητούν το σύστημα, δεν οδηγούν στην ανατροπή του. Προφανώς και δεν θεωρώ επαναστατική πράξη τη ληστεία τραπεζών, όπως δε θεωρώ επαναστατική πράξη το σπάσιμο ΑΤΜ, το κάψιμο αυτοκινήτων και κάδων, το πετροβόλημα με τους μπάτσους, την ανεξέλεγκτη ρίψη μολότοφ και τη διαλυτική τρεχάλα (δεν αφορά μόνο την αναρχία αυτό) μπροστά στη θέα τους που το μόνο που καταφέρνει είναι όχι την αντιμετώπισή τους αλλά τη σύλληψη δεκάδων και εκατοντάδων διαδηλωτών. Θεωρούσα και θεωρώ ότι η στάση, αν όχι όλης, αλλά του μεγαλύτερου μέρους της αναρχίας λειτουργεί διαλυτικά σε σχέση με το κίνημα. Αλλά και τα άλλα κομμάτια του χώρου, τα πιο πολιτικά, αυτά των καταλήψεων και του αναρχοσυνδικαλισμού στη τελική το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν αυταπάτες και αναχώρηση από το πραγματικό επίδικο που δεν είναι άλλο από την ανατροπή του συστήματος. Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα περί των διαφορών με την αναρχία αλλά δεν είναι της ώρας.
Μπροστά μας έχουμε έναν νέο άνθρωπο (και όχι ένα "παιδί" όπως μας ζαλίζουν πολύ για να συγκινηθούμε)που πιστός στις απόψεις του παλεύει θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του. Έναν άνθρωπο που μισεί το σύστημα που σκότωσε το φίλο του, που καταστρέφει και σκοτώνει τη νεολαία και όλο το λαό έχοντας πλήρη συνείδηση για το τι κάνει, και όχι γιατί του δημιουργήθηκαν ψυχολογικά προβλήματα και στράφηκε στην αναρχία, όπως προσπαθούν μας πουν και πάλι κάποιοι χαζοχαρούμενοι που παριστάνουν τους αριστερούς όταν είδε σκοτωμένο το φίλο του, από τον αποφυλακισμένο σε κατ' οίκον περιορισμό πλέον Κορκωνέα και τον συνεργό του.
Έναν αγωνιστή.
Που παλεύει όχι για την "εφαρμογή του νόμου" όπως ειρωνεύονται διάφοροι λακέδες του συστήματος αλλά για την υπεράσπιση του δικαιώματός του, όπως και των άλλων κρατούμενων, στη μόρφωση. Μια μόρφωση που του τη στερεί το κράτος όχι γιατί απέδρασε ο Ξηρός, αλλά γιατί δε γούσταρε να τη "δίνει". Γιατί το σύστημα που διώκει, δικάζει και φυλακίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους, τους πολιτικούς πρόσφυγες, τους μετανάστες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ακόμη και τα πρεζόνια και τα κλεφτρόνια, ενώ σε χρόνο ντε -τε ψηφίζει νόμους και διατάξεις που αποφυλακίζουν τους δικούς του ανθρώπους κι ας έχουν κάνει χειρότερα, δεν θέλει να τους βλέπει να ξεφεύγουν από αυτό που τους προορίζει. Το περιθώριο της ζωής και στην υποταγή.
Παλεύει λάθος; Ναι παλεύει λάθος! Όπως λάθος είναι όλος ο χώρος του! Αλλά παλεύει!
Και αυτό δεν θα του συγχωρέσει το σύστημα. Δεν θα του συγχωρέσει το σύστημα που δεν δέχτηκε τους επαίνους του, που αρνείται κάθε ελιγμό, που αντιτάχθηκε ακόμη και στη κίνηση των γονιών του να δουν τον Σαμαρά χαλώντας του το σώου του ...φιλάνθρωπου και φιλεύσπλαχνου ηγέτη που δίνει άφεση αμαρτιών (για να μην παρεξηγηθώ δεν συνιστά αυτό που γράφω καμιά μορφή κριτικής στους γονιούς του που έχουν κερδίσει το σεβασμό μου με τη στάση τους), που πιθανόν θα συνεχίσει και με απεργία δίψας για να μην γίνει ο αγώνας του αφορμή για πλήρη κατάργηση του δικαιώματος των κρατούμενων στη μόρφωση, γιατί αυτός είναι ο σκοπός της κυβέρνησης με τη λεγόμενη τροπολογία για ..εξ αποστάσεως παρακολούθηση των μαθημάτων στο ΤΕΙ! Νοιάστηκε η κυβέρνηση των χιλιάδων διαγραφών φοιτητών από τις σχολές για τη φοίτηση των φυλακισμένων! Να την καταργήσει τελείως θέλει!
Να καταργήσει τα πάντα που αφορούν δικαιώματα και κατακτήσεις του εργαζόμενου λαού και για να τα καταργήσει πρέπει να δείξει πυγμή, να φοβίσει, να τρομάξει όλους όσους σκέφτονται έστω να σηκώσουν κεφάλι. Γι΄ αυτό δεν την παίρνει να κάνει πίσω, γι' αυτό είναι αποφασισμένη να το φτάσει στα άκρα και μακάρι να κάνω λάθος! Φαίνεται να προτιμάει το ενδεχόμενο ενός μπάχαλου έστω και διαρκείας, δείχνει όμως και μια σιγουριά που θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους!
Έχει το σεβασμό μου και με συγκινεί ο Νίκος Ρωμανός, προκαλεί την οργή μου η στάση της κυβέρνησης αλλά και τσαντίζομαι γιατί έχουμε ένα κίνημα που δεν μπορεί να τον υπερασπιστεί πραγματικά, που δεν μπορεί να αποτρέψει τον θάνατό του επιβάλλοντας την εφαρμογή του δικαιώματός του. Είτε λαϊκό, είτε εργατικό, λέγεται, είτε αριστερά (που έχει ξεχάσει, ή φροντίζει να μη θυμάται ο εργαζόμενος λαός τι σημαίνει αγώνας για δικαιώματα και κακτήσεις και επικαλείται τον διαφωτισμό, την Ευρώπη, το 2014, τη νομιμότητα, ψάχνει για ερωτηματικά για τη στάση της κυβέρνησης και καλεί εμμέσως πλην σαφώς σε εκλογές δια της συντριβής της συγκυβέρνησης) είτε αναρχία (που θεωρεί ότι σύγκρουση και αγώνας είναι ο κλεφτοπόλεμος με τους μπάτσους, η ιδεολιγική περιχαράκωση και ο σεχταρισμός και από εκεί και πέρα ουδέν). Το γιατί είναι άλλη κουβέντα. Το γιατί νέοι άνθρωποι διαλέγουν τέτοιους δρόμους είναι επίσης άλλη κουβέντα. 
Τώρα σημασία έχει η αλληλεγγύη και ο αγώνας για να νικήσει!

Δημήτρης Ν. 

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ


Οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ εκφράζουν την αμέριστη αλληλεγγύη τους
στον απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό, ο οποίος από τις 10/11 πραγματοποιεί απεργία πείνας διεκδικώντας τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούται προκειμένου να παρακολουθήσει τα μαθήματα στη σχολή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που έχει περάσει.
Πριν 6 χρόνια, τις ίδιες μέρες, ο συμμαθητής και φίλος του Αλέξης Γρηγορόπουλος ξεψυχούσε στα
χέρια του Νίκου Ρωμανού δολοφονημένος από το κράτος της καταστολής. Οι μέρες που ακολούθησαν τη δολοφονία ήταν μέρες πρωτοφανούς εξέγερσης της νεολαίας με παγκόσμιο αντίκτυπο. Οι φωνές και η οργή των «Αθλίων» του 21ου αιώνα δόνησαν τις πρωτεύουσες όλου του κόσμου. Οι φωνές αυτές έρχονταν από το μέλλον…
6 χρόνια μετά, οι ίδιοι επικυρίαρχοι, η κυβέρνηση, ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,η διοίκηση των φυλακών, οι λοιποί
θεσμικοί παρατρεχάμενοι, σε συνεργασία με την ίδια «ανεξάρτητη δικαιοσύνη», που βγάζει παράνομο κάθε απεργιακό αγώνα, αρνούνται να δώσουν εκπαιδευτική άδεια στο Νίκο Ρωμανό. Ακολουθώντας, έτσι,μια πολιτική ρεβανσισμού, αδιαφορώντας ακόμα και για τους δικούς τους νόμους, διαλύοντας κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας και καταπατώντας ακόμα και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Γιατί το δικαίωμα στις σπουδές είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου, κατ’ επέκταση και του Νίκου Ρωμανού.
Η αφαίρεση του δικαιώματος των εκπαιδευτικών αδειών δεν είναι ένα μεμονωμένο και ιδιαίτερο
περιστατικό. Εντάσσεται μαζί με τόσα άλλα στην κυβερνητική γραμμή της «μηδενικής ανοχής» σε
όποια φωνή αντιστέκεται και διεκδικεί. Ο νέος αντισυνδικαλιστικός νόμος, οι επιστρατεύσεις, η βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, οι διώξεις αγωνιστών, η καταπάτηση του ασύλου είναι ορισμένες πλευρές αυτής της πολιτικής.Δεν απέμεινε άλλος τρόπος επιβολής της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης πέρα από την τρομοκράτηση και την καταστολή. Γι’ αυτό, στους χιλιάδες του λαού και της νεολαίας που σε δεκάδες πόλεις της χώρας τίμησαν στο δρόμο τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, συμπαραστάθηκαν στον αγώνα του Νίκου Ρωμανού και κατήγγειλαν την πολιτική της φασιστικοποιήσης και της κρατικής τρομοκρατίας, η αστυνομία επιτέθηκε χωρίς αφορμή με χημικά και κλομπ, τραυματίζοντας και συλλαμβάνοντας διαδηλωτές.
Γιατί μόνο έτσι μπορεί να αντιμετωπιστεί ο «εχθρόςνλαός» και η οργή του. Το δόγμα του
εσωτερικού «εχθρού – λαού» είναι δόγμα που ιστορικά έχει χρησιμοποιηθεί για την ολοκληρωτική
καταστολή του λαού μας και των αγώνων του.
Δεν πρόκειται να το δεχθούμε θα αντισταθούμε!
Το δικαίωμα εκπαιδευτικής άδειας του Νίκου Ρωμανού, όπως και το δικαίωμα όλων των
μαθητών και των νέων στη μόρφωση, αμφισβητούνται από μια πολιτική που έχει διαλύσει κάθε έννοια κοινωνικού και συλλογικού δικαιώματος, μετατρέποντας τη γνώση σε απόγνωση κάποιων ευκαιριακών δεξιοτήτων και πιστοποιήσεων, που κάθε φορά ζητάει ο «κόσμος της αγοράς»…
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των εκπαιδευτικών αδειών που δικαιούται ο κρατούμενος Νίκος
Ρωμανός καθώς και το σύνολο των δικαιωμάτων του ως κρατούμενος.
Απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του! Για ο,τιδήποτε του συμβεί αποκλειστικός
υπεύθυνος είναι η κυβέρνηση και το σύστημα της εκμετάλλευσης που υπηρετεί.
                                                                                                                                 8-12-2014
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματα και τις ελευθερίες! Να ικανοποιηθούν άμεσα τα αιτήματα του απεργού πείνας Νίκου Ρωμανού

Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματα και τις ελευθερίες! Να ικανοποιηθούν άμεσα τα αιτήματα του απεργού πείνας Νίκου Ρωμανού

Από τις αρχές του προηγούμενου μήνα ο Νίκος Ρωμανός και ο Ηρακλής Κωστάρης, κρατούμενοι στις φυλακές Κορυδαλλού, προχώρησαν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο, να μπορούν δηλαδή να πάρουν τις εκπαιδευτικές άδειες, που δικαιούνται, για να μπορέσουν να φοιτήσουν στη σχολή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που έχουν περάσει.
Φαίνεται λοιπόν πως η κυβέρνηση, αν μια φορά προσπαθεί να επιβάλει στην κοινωνία το δόγμα «νόμος και τάξη», τότε η κατάσταση στις φυλακές θα είναι δέκα φορές χειρότερη. Έτσι η διοίκηση των φυλακών Κορυδαλλού σε συνεργασία με την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη και την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αδιαφορώντας ακόμα και για τους δικούς τους νόμους, κουρελιάζοντας κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας και καταπατώντας ακόμα και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, κρατώντας εκδικητική στάση απέναντι στους δύο κρατούμενους, που καμία σχέση δεν έχει με σωφρονισμό, όπως ευαγγελίζονται διάφοροι παρατρεχάμενοι, αρνείται από τη μία να τους δώσει κάτι που δικαιούνται και από την άλλη αδιαφορεί πλήρως ακόμα και για τη ζωή τους. Αφού πρώτα με τη στάση της, τους ανάγκασε να προχωρήσουν σε απεργία πείνας για να μπορέσουν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. Η αλληλεγγύη μας απέναντι στους δύο απεργούς πείνας και στα δίκαια αιτήματα τους πρέπει να είναι αυτονόητη.
Η στάση της κυβέρνησης στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι ξεκομμένη από το συνολικότερο πλαίσιο λειτουργίας της. Όπως είναι γνωστό εξάλλου, ο μόνος τρόπος για να συνεχίζει να περνάει την αντιλαϊκή της πολιτική είναι μέσω του βούρδουλα και της τρομοκρατίας. Έτσι όλα τα παραπάνω εντάσσονται στο πλαίσιο της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, πού μέρα με την μέρα όλο και εντείνεται. Προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία, πως όποια φωνή έρχεται σε αντίθεση με την κυρίαρχη πολιτική, θα τσακίζεται εν τη γενέσει της.
Τέλος, η όλη στάση των διαφόρων υπευθύνων δεν είναι ξεκομμένη από την προσπάθεια της κυβέρνησης να προωθήσει το σχέδιο για τη δημιουργία φυλακών υψίστης ασφαλείας ή αλλιώς τύπου Γ. Φαίνεται πως έχουν ζηλέψει από τη λειτουργία και τα επιτεύγματα του Γκουαντάναμο ή των φυλακών με λευκά κελιά στην Τουρκία και βιάζονται να εφαρμόσουν και εδώ κάτι παρόμοιο. Επίσης, όπως θα μπορούσε να φανταστεί ο καθένας, αν οι φυλακές αυτές υπάρχουν, για να περιορίζουν μέχρι εξαφανίσεων τους έγκλειστους, θα έχουν και άλλη μία χρησιμότητα για τους υπόλοιπους, που ζουν εκτός των τειχών. Η λειτουργία τους θα χρησιμοποιείται σαν μόνιμο φόβητρο και παράδειγμα προς αποφυγή για τον εχθρό λαό στην περίπτωση που φανταστεί ακόμα να αντιπαλέψει την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Εξάλλου δεν είναι και λίγες οι φορές που γνήσιες λαϊκές κινητοποιήσεις (πχ. ο αγώνας των κατοίκων της Χαλκιδικής) χαρακτηρίστηκαν σαν τρομοκρατία, «διεκδικώντας» μάλλον μία θέση στις νέες συνθήκες κράτησης που δημιουργούντα

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΝΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΣΤΑΡΗ Η πρόσβαση στην εκπαίδευση, αυτονόητο δικαίωμα όλων


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ  ΝΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΣΤΑΡΗ
                        Η πρόσβαση στην εκπαίδευση, αυτονόητο δικαίωμα όλων
 Οι κρατούμενοι Νίκος Ρωμανός και Ηρακλής Κωστάρης βρίσκονται σε απεργία πείνας από 10/11 και 29/10 αντίστοιχα, διεκδικώντας εκπαιδευτική άδεια για να παρακολουθήσουν τη σχολή στην οποία πέρασε φέτος με πανελλαδικές εξετάσεις ο πρώτος και φοιτά ήδη εδώ και τρία χρόνια ο δεύτερος. Το συμβούλιο των φυλακών Κορυδαλλού όπου κρατούνται απέρριψε το καθ’ όλα νόμιμο αίτημά τους, εφαρμόζοντας στην περίπτωσή τους ένα απαράδεκτο καθεστώς εξαίρεσης και διακρίσεων. Oσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο, δάσκαλοι από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, επισημαίνουμε κατ’ αρχάς τον κίνδυνο να απαξιωθεί και να ακυρωθεί στην πράξη ο πολύτιμος όσο και πολύπαθος θεσμός του σχολείου εντός της φυλακής. Πάνω απ’ όλα όμως, θεωρούμε απαράδεκτο να φτάνουν δυο άνθρωποι να διεκδικούν ένα τόσο βασικό και αυτονόητο δικαίωμα, όπως η πρόσβαση στην παιδεία, χρησιμοποιώντας ως έσχατο μέσο το σώμα τους και βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή και την υγεία τους. Ζητούμε να δοθεί στους δύο απεργούς πείνας άμεσα, πριν να είναι αργά, η εκπαιδευτική άδεια την οποία δικαιούνται και να εξασφαλισθεί η απρόσκοπτη παρακολούθηση των μαθημάτων τους. 
Το κείμενο υπογράφουν εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων

Προώθηση απο συνάδελφο Α,Μ,