Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

27 Νοέμβρη: ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ, ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!



Η αγωνιώδης προσπάθεια της κυβέρνησης να μας πείσει ότι τα μνημόνια τελείωσαν, ότι οδεύουμε ολοταχώς προς την ανάπτυξη συγκρούεται με τη σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας κοντά στο 30%, των χιλιάδων απολύσεων κάθε μήνα στον ιδιωτικό τομέα, των δραματικών μειώσεων μισθών, του κλεισίματος νοσοκομείων και της κατάργηση της δωρεάν περίθαλψης, των αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις, των αβάσταχτων φόρων, των επιστρατεύσεων, των απαγορεύσεων διαδηλώσεων- απεργιών, της φασιστικοποίησης, της άγριας καταστολής των λαϊκών αγώνων. Και η επίθεση δεν έχει τέλος…
4Το τρίτο μνημόνιο ή όπως κι αν ονομάσουν το νέο μηχανισμό που ετοιμάζουν δεν μπορεί να κρύψει το ζοφερό μέλλον που επιφυλάσσουν τρόικα, ΔΝΤ, ΕΕ και κυβέρνηση για τον λαό μας.
4Το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό με την ενοποίηση των Ταμείων θα ισοπεδώσει τα όποια ασφαλιστικά δικαιώματα έχουν απομείνει.
4Το νέο μισθολόγιο θα εξισώσει το μισθό του δημοσίου με αυτόν στον ιδιωτικό τομέα και θα τον συνδέσει με την αξιολόγηση.
4Οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί ακόμα και για την πρώτη κατοικία είναι προ των πυλών.
4Ο νέος συνδικαλιστικός νόμος θα σημάνει περιορισμούς στο δικαίωμα στην απεργία και ασφυκτικό κρατικό έλεγχο στα σωματεία.

Στο χώρο της εκπαίδευσης:
• Οι πρώτες διαθεσιμότητες - απολύσεις αποτελούν πια γεγονός (δεκάδες συνάδελφοι έχουν σταματήσει να πληρώνονται)- ευθύ χτύπημα του δικαιώματος στην μόνιμη και σταθερή δουλειά.
• Η αυτοαξιολόγηση έχει προχωρήσει και η αξιολόγηση μάς «χτυπά την πόρτα». Η εφαρμογή της θα σημάνει κατηγοριοποίηση σχολείων, παραγωγή νέων διαθέσιμων- προς απόλυση συναδέλφων, ισόβια τρομοκρατία και πειθάρχηση, μισθούς πείνας.
• Το Νέο Λύκειο με την κακόφημη τράπεζα θεμάτων έχει μπει από πέρσι σε εφαρμογή χτυπώντας τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, ενισχύοντας τους ταξικούς φραγμούς στο σχολείο, στέλνοντας χιλιάδες μαθητές στη μαθητεία, στην απλήρωτη εργασία.
• Οι πρόσφατες δηλώσεις Λοβέρδου περί «εθελοντών» που θα καλύψουν τα χιλιάδες κενά στα σχολεία, οι νέες συγχωνεύσεις τμημάτων που ετοιμάζονται, οι δηλώσεις Σαμαρά για σύνδεση της αξιολόγησης με τις επιδόσεις των μαθητών δείχνουν ότι κατήφορος δεν έχει τέρμα.

Συνάδερφοι, ΔΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το δρόμο του μαζικού, παρατεταμένου και καλά οργανωμένου απεργιακού αγώνα. Όλοι μαζί, μέσα στα σωματεία μας, να παλέψουμε για εργασία - σπουδές – δημοκρατικά δικαιώματα. Κόντρα σε λογικές ανάθεσης. Μακριά από εκλογικές αυταπάτες που καλλιεργούν όσοι ευελπιστούν σε κυβερνητικούς θώκους και γι’ αυτό θέλουν να απομακρύνουν τους εργαζόμενους από το δρόμο του αγώνα. Ενάντια σε λογικές που θεωρούν τις απεργίες αναποτελεσματικές, που διαδίδουν πως «ο κλάδος δεν αντέχει», πως «δεν είναι καιρός για κλαδικούς αγώνες».

Να διαψεύσουμε και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ που προσπαθούν να κρύψουν πίσω από το “ο κόσμος δεν τραβάει” τη δικιά τους παραίτηση, στοιχίζονται πίσω από την ΑΔΕΔΥ και αρνούνται να κατεβάσουν εισήγηση που να καλεί τον κλάδο σε συνελεύσεις.

Η ΑΠΕΡΓΙΑ της 27ης Νοέμβρη ας αποτελέσει την πιο αποστομωτική απάντηση! Ας σημάνει το άνοιγμα ενός νέου κύκλου κινητοποιήσεων. Φυσικά, μια 24ωρη απεργία δεν αρκεί για να αναστρέψει το αρνητικό κλίμα, μπορεί ωστόσο να γίνει το έναυσμα για να έρθουν ξανά στο προσκήνιο οι απαιτήσεις και οι ανάγκες μας. Να σπάσει ο φαύλος κύκλος της υποταγής και της συνεχούς υποχώρησης.
Όχι στις διαθεσιμότητες - απολύσεις. Να γυρίσουν όλοι οι συνάδελφοι που είναι σε διαθεσιμότητα πίσω στις δουλειές τους
Μόνιμη και σταθερή δουλειά – ασφάλιση περίθαλψη για όλους.
Όχι στη αξιολόγηση – υποταγή
Αυξήσεις σε μισθούς - συντάξεις
Όχι στο νέο Λύκειο - Πάλη ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.
Να μην περάσει ο νέος αντισυνδικαλιστικός νόμος
 
 











Νοέμβρης2014
http://deltioake.blogspot.gr/                                     Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών                              

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Οι εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια τελείωσαν ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ;;;


            Δυο βδομάδες μετά τις εκλογές για τα ΠΥΣΔ(Π)Ε-ΚΥΣΔ(Π)Ε και οι πρωτιές και «ανατροπές» που κατέγραψαν οι παρατάξεις της αριστεράς, καθόλου δεν πτόησαν την κυβέρνηση που «πρόλαβε» στο διάστημα αυτό να ξεδιπλώσει νέα μέτρα ενάντια στους εκπαιδευτικούς και να εκδηλώσει τις προθέσεις της και γι’ άλλα. Γιατί συναδέλφισσες και συνάδελφοι δεν έχουν «τελειώσει» μαζί μας. Αποτελεί αυταπάτη να θεωρούμε ότι πάθαμε- πάθαμε, οπότε να προσαρμόσουμε τη ζωή μας -σχολική και εξωσχολική- σ’αυτά τα δεδομένα.
Στο καθημερινό αγκομαχητό, στη πίεση και το φόβο, στην αποξένωση από τη δουλειά μας και σε τόσα άλλα, έρχονται να προστεθούν ο «εθελοντισμός» του Λοβέρδου και η «αξιολόγηση» (οι επιδόσεις των μαθητών) του Σαμαρά. Για να ορίσουν και να καθορίσουν προς το χειρότερο, τους όρους εργασίας μας, την ίδια την εργασία, την αμοιβή μας, την ύπαρξη ή το κλείσιμο του σχολείου μας. Η νέα συμφωνία με τη τρόικα (όπως και να τη βαφτίσουν) με το νέο μισθολόγιο, μας φέρνουν πιο κοντά στον ιδιωτικό τομέα και με το νέο ασφαλιστικό, πάνε πιο μακριά τη δυνατότητα συνταξιοδότησης, υγείας και περίθαλψης. ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.
          Μόνο που το παραπάνω ορθό σύνθημα συνεχίζει: ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ. Αντ’ αυτού σε κάθε νέο κυβερνητικό μέτρο έχουμε την …υπόσχεση της κατάργησης του από τη μελλοντική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τις κοινοβουλευτικές επερωτήσεις και τροπολογίες. Τα εξώδικα των συνδικαλιστικών ηγεσιών με «αγωνιστικές» δόσεις απογευματινών και σαββατιάτικων συλλαλητηρίων και 24ωρων απεργιών χωρίς σχέδιο και προοπτική. Οτιδήποτε δηλαδή θα συντελεί, στην ανάθεση της υπόθεσης, στη διατήρηση της ηττοπάθειας και στην απόσυρση του κόσμου από το πεδίο της πάλης. Στην αποφυγή να ανοίξει αγωνιστική χαραμάδα μη τυχόν ξεφύγει το πράγμα. Αυτό επέβαλε και η τελευταία εισήγηση της ΟΛΜΕ με τη συμφωνία ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ και τη στήριξη του ΠΑΜΕ, που είχε τέσσερις άξονες παρέμβασης για να καταλήξει στον άξονα της ακινησίας. Και συνέχισαν, εκχωρώντας μαζί με την ΔΟΕ την αρμοδιότητα της αδράνειας σε ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ(!!).
          Και βέβαια δεν παραλείπουν να κατηγορήσουν τους εκπαιδευτικούς ως υπεύθυνους της κατάστασης. Οι ίδιοι που αδιάλειπτα μας ψεκάζουν με εκλογικές αυταπάτες και αναχωρήσεις για «λαϊκές εξουσίες», για ανύπαρκτες ανώδυνες και εύκολες λύσεις διαπιστώνουν ότι ο «κόσμος δεν τραβάει». Οι ίδιοι «τραβάνε»; Η μάλλον τραβάνε για τη μάχη… της κάλπης!! 
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι είναι ανάγκη να σπάσει ο φαύλος κύκλος της υποταγής και της συνεχούς υποχώρησης για να ανοίξει ένας νέος γύρος αγώνων με αφετηρία και την απεργία της 27/11. Το απαιτούν οι συνάδελφοι μας σε διαθεσιμότητα που τους ετοιμάζουν για να συμπληρώσουν τις 5500 απολύσεις ως το τέλος του 2014. Το έχουμε ανάγκη όλοι μας, γιατί η σταθερή και μόνιμη δουλειά έχει ως προαπαιτούμενο την ανατροπή των απολύσεων και όλου του πλαισίου (αυτό)αξιολόγησης που έχει στηθεί. Για να είμαστε ενωμένοι και όχι διαιρεμένοι και ανταγωνιζόμενοι μεταξύ μας και σε κάθε περίπτωση όχι σκυφτοί. Για να στεκόμαστε δίπλα στους μαθητές μας υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα στις σπουδές, στη δουλειά, στον αγώνα.
Αυτά είναι και τα βασικά μέτωπα πάλης που έχουν αναδειχτεί, αυτά πρέπει να είναι στη προμετωπίδα του αγώνα που πρέπει  να ξεκινήσουμε. Μ’ αυτά συναντιόμαστε και συμπορευόμαστε με τους μαθητές μας, τους φοιτητές, τους γονείς, τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, με όλο το λαό.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί κάθε δύναμη, παράταξη, σχήμα, κάθε εκπαιδευτικός που αντιλαμβάνεται τη κρισιμότητα των στιγμών, συμβάλλοντας στην οικοδόμηση των όρων και προϋποθέσεων για ένα νέο ξεκίνημα αντίστασης διεκδίκησης και πάλης. Για να γίνουν Γενικές Συνελεύσεις σε κάθε ΕΛΜΕ και Διδασκαλικό σύλλογο για να είναι αυτές μαζικές, ώστε να αποφασίσουν παρατεταμένο απεργιακό αγώνα. Για να συγκροτηθούν επιτροπές αγώνα, για να τον πάρουμε στα χέρια μας  οι εκπαιδευτικοί.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι το δίκιο μας δεν θα κριθεί από το αν θα βρεθούν ή όχι οι 180, αν θα γίνουν ή όχι εκλογές τους επόμενους μήνες. Το παρόν και το μέλλον μας δεν το κατακτάμε με τη ψήφο μας αλλά με τους αγώνες μας. Έτσι προκύπτει η ΑΝΑΤΡΟΠΗ των συσχετισμών έτσι γράφεται η ιστορία. ΕΜΠΡΟΣ  λοιπόν ΝΑ (ΞΑΝΑ)ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ.
 



Νοέμβρης2014
http://deltioake.blogspot.gr/                                       Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών                              

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Φτάνει ο εξευτελισμός, ο διασυρμός και η καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων»

«Φτάνει ο εξευτελισμός, ο διασυρμός
και η καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων»

Της Χριστίνας Σμαροπούλου*

Κάθε χρόνο οι ίδιες σκέψεις, η ίδια απογοήτευση, το ίδιο «περίμενε»!

Το «περίμενε» του αναπληρωτή, το «κάνε υπομονή γιατί έβαλες λίγες περιοχές»…

 

Και με ποιο δικαίωμα εσύ κύριε Υπουργείο Παιδείας έρχεσαι να πάρεις τις αποφάσεις για τη δικιά μου τη ζωή;

Να διαλέξεις αν θα κάνω μεταπτυχιακό, αν θα αλλάζω σπίτι ανά εξάμηνο και αν θα κάνω σχέση βρε αδερφέ με την οποία θα θέλω ΕΓΩ να ζήσω!

Δικιά μου είναι η ζωή και δικές μου επιλογές! Δε με τρομάζουν πια οι απείρου ουσίας κατηγορίες «είστε τυχεροί που δουλεύετε» ή «το καλοκαίρι κάνετε διακοπές»….

Όποιος είναι νοήμων καλά γνωρίζει πως τυχερός είναι κάποιος  που δουλεύει σπίτι του, οι υπόλοιποι είμαστε μετανάστες, πέντε και έξι χρόνια με μια βαλίτσα στο χέρι να τρέχουμε «όπου υπάρχει ανάγκη»!

Α! Και το καλοκαίρι που λέγαμε όλοι εμείς οι αναπληρωτές είμαστε άνεργοι και όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά μέχρις ότου αισθάνεται έτοιμος ο κάθε αξιότιμος υπουργός να ξεκινήσει φάσεις…

Αυτά όμως ήταν απλά, ανεπαίσθητα, οπότε είπαν να βάλουν και λίγη σαντιγί στην τουρίστα μας με την περιβόητη αξιολόγηση…

Και πραγματικά ομολογώ το πόσο διεξοδικά ερευνήθηκαν και δημοκρατικότατα θεσμοθετήθηκαν τα κριτήρια της  καθώς βέβαια ο αποκλειστικός λόγος για τον οποίο γίνεται είναι να επιλεγούν οι καλύτεροι -εντάξει τώρα αν έχουν τελειώσει μια σχολή, αν έχουν δώσει έναν ΑΣΕΠ και έχουν πάρει και κάνα μεταπτυχιακό δεν είναι βαρύνουσας σημασίας- και επουδενί για να κάνουν απολύσεις!

Και άντε να αξιολογείσαι απ” τα παιδιά το κατανοώ καθώς πιο ειλικρινής και αξιοκρατικός κριτής εξ αυτών δεν υπάρχει αλλά απ’ τους συμβούλους και απ” τους γονείς;;;

Αφενός να σκύψω το κεφάλι στα βύσματα και να φιλήσω κατουρημένες ποδιές δεν το δέχτηκα ποτέ! Αφετέρου θα πάω εγώ στο γεωργό να του πω πώς θα σπείρει; Θα πάω στην κομμώτρια να της πω πώς να κουρέψει; Μ” αυτήν τη λογική θα έχουμε μια παιδεία νηστική και γουλί!!!

Δεν ήταν όμως όλα αυτά αρκετά;

Όχι…

Ήρθε η υπουργάρα μας να βάλει το κερασάκι στην τούρτα!!!

Εθελοντισμός κύριοι!!!

Τι κι αν σπούδασες, τι κι αν σπουδάζεις ακόμα- κατά βάση επί πληρωμής- τι κι αν ήδη ρίχνεις την αξιοπρέπειά σου με τα περιβόητα voucher, τρέχοντας από ιδιωτικό σε ιδιωτικό για να γίνεις ο χαμάλης τους μπας και μαζέψεις λίγη προϋπηρεσία, τώρα θα δουλέψεις και εθελοντικά!!!

Εθελοντικά μάλιστα για να συλλέξεις μόρια για τότε που -θα- διοριστείς, πώς άρχισες να διαβάζεις για τότε που -θα- γίνει ο ΑΣΕΠ, ένα τέτοιο πράγμα!

Όχι κύριοι! Φτάνει πια! Φτάνει ο εξευτελισμός, ο διασυρμός και η καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων!!!

Το επάγγελμά μου το αγαπάω, το λατρεύω και το επέλεξα με όλη μου την καρδιά ανάμεσα σε όλα τα άλλα!

Δούλος όμως δε θα γίνω κανενός!

Προτιμώ να αλλάξω καριέρα, να εγκαταλείψω αυτό που κάνω κι ας τελειώνω το μεταπτυχιακό μου, παρά να χάσω κάθε ρανίδα αξιοπρέπειας!

Και ξέρετε κάτι κύριοι (μη χέσω) υπουργέ και τα τσιράκια σας (αιρετοί και τα τοιαύτα) η δικιά μου αξιολόγηση είναι τα παιδιά που με παίρνουν ακόμα τηλέφωνα και μου λένε να γυρίσω πίσω στο σχολείο, ενώ εγώ είμαι ακόμη άνεργη και «περιμένω»!!!

Περιμένω κυρίως ως που θα φτάσει η κατρακύλα της παιδείας…

 

*          Η Σμαροπούλου Χριστίνα είναι (άνεργη) Εκπαιδευτικός ΠΕ70

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

«Εθελοντισμός» και τζάμπα εργασία: Όταν το βαρέλι δεν έχει πάτο


Η αλήθεια είναι, ότι η είδηση που διαβάσαμε στον φιλοκυβερνητικό τύπο δε μας προξένησε ιδιαίτερη έκπληξη: «Ο υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος μελετά να ζητήσει εθελούσια συνεισφορά από εκπαιδευτικούς, οι οποίοι δεν εργάζονται ήδη ως αναπληρωτές και ωρομίσθιοι, με αντάλλαγμα μια μοριοδότηση που θα τους βοηθήσει να ανέβουν θέσεις στους πίνακες κατάταξης όταν γίνουν προσλήψεις»!
Και δε μας προξένησε ιδιαίτερη έκπληξη, γιατί έχουμε πλήρη συνείδηση της ορθότητας του συνθήματος «δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε». Θέλουμε ωστόσο να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις:
  • Αποδεικνύεται περίτρανα, ότι η άποψη, πως η φάση της επίθεσης στον κλάδο (αλλά και συνολικότερα στους εργαζόμενους) έχει τελειώσει και ότι διανύουμε μια φάση μιας νέας ισορροπίας είναι λάθος και αποτελεί αυταπάτη.
  • Η καταβύθιση των μισθών (οι νεοδιόριστοι παίρνουν 570 € ενώ το νέο μισθολόγιο που έρχεται θα οδηγήσει σε παραπέρα μείωση όλων των μισθών) αλλά και ο πλήρης κατακερματισμός των εργασιακών σχέσεων με διάφορες ταχύτητες αναπληρωτών έχει ήδη ανοίξει το δρόμο στην τζάμπα εργασία. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα η ύπαρξη των λεγόμενων «ωφελούμενων» εργαζομένων, δηλαδή εργαζόμενων που δε θεωρούνται εργαζόμενοι και «αποζημιώνονται» με 490 €.
  • Ο «εθελοντισμός» με όλα τα «συνοδευτικά» (ΜΚΟ επιδοτούμενες από το κράτος και την ΕΕ – «κοινωνία των πολιτών») αποτέλεσε συγκεκριμένη επιλογή του συστήματος για να αποσυγκροτήσει τους εργαζομένους, αλλά και για να προετοιμάσει το έδαφος για την απόσυρση του κράτους από την υποχρέωση να παρέχει μια σειρά υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα (παιδεία – υγεία – δημοτικές υπηρεσίες).
  • Από την ίδια άποψη, θεωρούμε ότι και στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος, η αντικατάσταση του κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης από δημιουργία πρωτοβουλιών κοινωνικού εθελοντισμού (δωρεάν μαθήματα, κοινωνικά ιατρεία κλπ ) συνέβαλε και αυτή στην αποπολιτικοποίηση του ζητήματος και δημιούργησε έδαφος για τις νέες φαεινές του υπουργείου. Και το λέμε αυτό, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι αυτές οι πρωτοβουλίες σε μεγάλο βαθμό βασίστηκαν στην ειλικρινή αγωνία κάποιων ανθρώπων να προσφέρουν κοινωνικά.


Με βάση τα παραπάνω, γίνεται φανερό ότι καθήκον του κινήματος είναι η διεκδίκηση μόνιμης, σταθερής και με πλήρη δικαιώματα δουλειάς για όλους ταυτόχρονα με την πάλη για την ανατροπή των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων. Όσο ένα τέτοιο κίνημα δεν αναπτύσσεται και δε δυναμώνει, τόσο ο αντίπαλος θα γίνεται όλο και πιο επιθετικός, αλλά και κάθε πρωτοβουλία κοινωνικής αλληλεγγύης (δωρεάν μαθήματα, κοινωνικά ιατρεία) θα ενσωματώνεται εύκολα στις αντιδραστικές βλέψεις του συστήματος. Η κοινωνική αλληλεγγύη είναι αποτελεσματική όταν αποτελεί μέρος του αγώνα. Αλλιώς, ξεπέφτει σε φιλανθρωπία σε όπλο δηλαδή του συστήματος.





Ανακοίνωση Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών




Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους συναδέλφους που με την ψήφο τους στήριξαν τον αγώνα που δίνουμε στην ΕΛΜΕ και ελπίζουμε να βρεθούμε στους κοινούς αγώνες που θα δώσει ο κλάδος μας,Εμείς απο τη μεριά μας θα κάνουμε ότι περνάει απο το χέρι μας για να τιμήσουμε τη στήριξή σας και να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη μαζικού εκπαιδευτικού κινήματος στην περιοχή μας.

Να παλέψουμε ενάντια στις απολύσεις για σταθερή και μόνιμη εργασία.
Ενάντια στην αξιολόγηση-χειραγώγηση
Ενάντια στο Νέο Λύκειο που πετάει τους μαθητές μας έξω απο τα σχολεία ορθώνοντας όλο και μεγαλύτερους ταξικούς φραγμούς

Καλούς αγώνες συνάδελφοι

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ Α' ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΘΡΙΑΣΙΟ-ΜΕΓΑΡΙΔΑ-ΕΙΔΥΛΛΙΑ) 2014


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ Α' ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΘΡΙΑΣΙΟ-ΜΕΓΑΡΙΔΑ-ΕΙΔΥΛΛΙΑ) 2014
















ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝΕΔΡΕΣ ΣΤΟ ΔΣ2013





ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ1644173/5




ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ97365/2




ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε.--33/1





ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ(ΠΑΜΕ)28123/0





ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ19026/1





ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ26117/0





ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ(ΠΑΣΚ)



ΑΚΥΡΑ


11


3
--

5






ΛΕΥΚΑ15
17





ΕΓΚΥΡΑ-ΣΥΝΟΛΟ345
350





ΨΗΦΙΣΑΝ-ΣΥΝΟΛΟ363

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Στα σχολεία της ύπνωσης τα όνειρα μας κρατάνε ξύπνιους!



Βγήκαν οι μαθητές στους δρόμους των πόλεων χθες. Σε Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη και αλλού εκατοντάδες και χιλιάδες μαθητές βγήκαν να φωνάξουν την αντίθεσή τους στο σχολείο όχι μόνο της αμορφωσιάς αλλά και του διωγμού τους από την εκπαίδευση.
Το "νέο λύκειο" το έζησαν από την καλή για πρώτη φορά οι μαθητές της περσινής πρώτης Λυκείου, με τους πολλούς μετεξεταστέους και επίσης πολλούς που έμειναν στην ίδια τάξη.
Φέτος το ζουν κι άλλοι και δεν θα μπορούσε παρά να τους ξεσηκώσει. Με καταλήψεις, αποχές και διαδηλώσεις το μαθητικό κίνημα δείχνει να φουντώνει.
Αίτημα των μαθητών η κατάργηση του "νέου λυκείου" και της "τράπεζας θεμάτων".
Η κυβέρνηση εξέφρασε την ανησυχία της δια στόματος Λοβέρδου ο οποίος στη Βουλή υπενθύμισε - απείλησε: «Υπάρχει Προεδρικό Διάταγμα που ρυθμίζει τι γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις».
Ήδη σε κάποιες περιπτώσεις η αστυνομία ανέλαβε το παιδαγωγικό της έργο. 
Υπάρχει όμως και η πραγματικότητα που δημιουργεί αυτή η κυβέρνηση και η οποία δεν χωράει του μαθητές που ασφυκτιούν. Δεν θέλουν όμως να πάρουν ανάσα εγκαταλείποντας το σχολείο και τα όνειρά κάνοντάς τους τη χάρη και γι' αυτό βγαίνουν στους δρόμους και διεκδικούν δημόσια και πραγματικά δωρεάν παιδεία! 
Ακολουθεί ένα δείγμα:
Αθήνα





Από Αντίσταση Στις γειτονιές

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Εκλογές ΕΛΜΕ 2014




               
               ΣΤΗΡΙΞΤΕ-ΨΗΦΙΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΜΕ



      Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών



  Γιούτσος Γιώργος




  Μπαζοδήμος Νώντας




  Σταυρακάκη Ουρανία





Και τωρα τι λέμε και κυρίως τι κάνουμε;

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Και τώρα τι λέμε και κυρίως τι κάνουμε;

Θα συζητάμε στα σχολεία οτιδήποτε ανόητο ή «χαλαρό», σαν αγχολυτικό, χωρίς να ανοίγουμε συζήτηση για τα ζητήματα που μας απασχολούν, αυτά που πασχίζουμε να απωθήσουμε από τη σκέψη μας και κατ’ επέκταση από τις κουβέντες μας;
Θα παρατηρούμε την «οδύσσεια» των συναδέλφων μας σε διαθεσιμότητα να πασχίζουν ουσιαστικά μόνοι τους να αποφύγουν την απόλυση που έρχεται;
Θα περιμένουμε το σχολικό σύμβουλο και το διευθυντή να μας αξιολογήσουν για να απεγκλωβιστούμε(;;) από τη φτώχεια του μισθού μας; Θα ξανακάνουμε εκθέσεις αυτοαξιολόγησης –«άλλωστε δεν πάθαμε(;) και τίποτα» - αποδεχόμενοι την ενοχή μας για τη κατάσταση στο δημόσιο σχολείο; Και όλα τα παραπάνω κάτω από τη γενική εποπτεία των εξωτερικών αξιολογητών που συγκροτούνται τις μέρες αυτές σε κάθε περιοχή; Θα βλέπουμε τον ένοχο στο απέναντι γραφείο/σχολείο, με το μικρόβιο της διάσπασης να «μολύνει» τις συνειδήσεις μας, ζητώντας να τη πληρώσουν οι άλλοι (οι τεμπέληδες, οι της τεχνικής κλπ) για να τη «γλιτώσουμε» οι ίδιοι;
Θα ξαναζήσουμε τη σφαγή των μαθητών μας, τις τράπεζες θυμάτων και την εμπέδωση της δουλείας -όχι δουλειάς- με την εφαρμογή της μαθητείας;
Θα συνεχίσουμε το καθημερινό αγκομαχητό για να βγουν οι υποχρεώσεις; Θα συνεχίσουμε να αφήνουμε τα πράγματα να πάνε, όπως τα ορίζουν και τα καθορίζουν τα αφεντικά του τόπου (ΕΕ-ΗΠΑ) και τα ντόπια κυβερνητικά τους ανδρείκελα;
ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ-ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ–ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ Η ΘΑ ΤΗΣ ΦΡΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ;
Ναι, ξέρουμε συνάδελφε ότι και το Μάη του ’13 αλλά και τον περσινό Σεπτέμβρη «απάντησες» το δεύτερο. Αλλά είτε σου είπαν ότι δεν υπήρχαν «όροι και προϋποθέσεις», είτε ήθελαν να κλιμακώσουν την 5ήμερη με 48ωρες! Συνέχισαν και συνεχίζουν να μας ψεκάζουν με εκλογικές αυταπάτες και αναχωρήσεις για λαϊκές εξουσίες παρακάμπτοντας τα σημερινά επίδικα της ταξικής πάλης. Τελευταίο κρούσμα αυτό με τη τελευταία εισήγηση της ΟΛΜΕ με ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ να εισηγούνται τη συνέχιση της αδράνειας και το ΠΑΜΕ να τη στηρίζει.
Φυσικό επακόλουθο να ριζώνει στο κλάδο η ανημποριά. Η υπονόμευση του αγώνα, της απεργίας, της διαδήλωσης και η αναζήτηση δήθεν άλλων μορφών πάλης (έλα ντε ας μας πει κάποιος ποιες είναι αυτές;;) ανοίγει το δρόμο για την κυβερνητική επέλαση και τη συντριβή των δικαιωμάτων μας.
Ας αναρωτηθούμε πως 500 καθαρίστριες δημιουργούν με τη συγκινητική καθημερινή πάλη τους πολιτικό γεγονός. Πως οι απεργοί της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά κάνουν μια παράνομη απεργία (δεν έχουν σωματείο και συνδικαλιστική συγκρότηση σαν εμάς τρομάρα μας) και κερδίζουν. Και ο μεγαλύτερος κλάδος στη χώρα που «μπαίνει» σε κάθε σπίτι στον τόπο μας δε μπορεί να αγωνιστεί;
Θέλουν να μας πείσουν ότι δε μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Μας θέλουν ψηφοφόρους όποτε στήνονται κάλπες. Μας θέλουν διάδικους να τρέχουμε σε δικηγόρους και νομικούς συμβούλους για να κάνουμε ενστάσεις και προσφυγές. Όμως είμαστε εργαζόμενοι, δάσκαλοι των νέων ανθρώπων και μπορούμε να γίνουμε δύναμη αντίστασης διεκδίκησης και ανατροπής της επίθεσης, να διδάξουμε και με το αγωνιστικό μας παράδειγμα.
Η ανάγκη προετοιμασίας ενός μεγάλου απεργιακού αγώνα με διάρκεια είναι ο πραγματικός άλλος δρόμος για τον κλάδο μας. Η σύνδεση αυτού του αγώνα με τον γενικότερο λαϊκό ξεσηκωμό για το δικαίωμα στη ζωή, ενάντια στην εξαθλίωση και τον πολεμικό όλεθρο που μας απειλεί είναι η πραγματική άλλη προοπτική. Ο κλάδος πρέπει γοργά να συγκροτηθεί και άμεσα να υπάρξει ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ που θα ζυμωθεί και θα δουλευτεί ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ.
Σε αυτή την προοπτική είναι ζωτική ανάγκη να κινηθεί κάθε συνάδελφος που ασφυκτιά μέσα σε αυτή την καταθλιπτική σιγή νεκροταφείου δικαιωμάτων και κατακτήσεων αλλά και ανυπαρξίας αγωνιστικής μαζικής και μαχητικής απάντησης.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΜΕ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ




ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ
Γιούτσος Γιώργος
Μπαζοδήμος Νώντας
Σταυρακάκη Ουρανία