Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ








                                               Υποψήφιοι για Δ.Σ  της  ΕΛΜΕ



ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ      ΠΕ 11        2ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΓΙΟΥΤΣΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ                ΠΕ 02          4ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΜΠΑΖΟΔΗΜΟΣ  ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ(ΝΩΝΤΑΣ)         ΔΕ01.01      2ο ΕΠΑΛ Ελευσίνας



ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ  ΟΥΡΑΝΙΑ           ΠΕ 06           2ο και 3ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου






Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΛΑΣΠΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ



Αγαπητέ συνάδελφε,αγαπητή συναδέλφισσα,

με τα μάτια στραμμένα στα θύματα του εγκλήματος της Μάνδρας,τόσο τους νεκρούς όσο και τους ζώντες που περνούν μαι τρομερή δοκιμασία,θα ήθελα να σας απευθύνω αυτή την επιστολή.
Η πραγματικότητα που έζησαν πρόσφατα οι κάτοικοι των πληγέντων δήμων,έδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο.πόσο αβέβαιη και εύθραυστη μπορεί να είναι η ευημερία μας. Ζώντας σε ένα κράτος που δεν έχει καμια διάθεση να επενδύσει για το λαό του,είναι απαραίτητο να πάρουμε και σε αυτή τη φάση την κατάσταση στα χέρια μας.Αν ο λαός της Μάνδρας δεν οργανωθεί να διεκδικήσει το δικαίωμα του να ξαναχτίσει τη ζωή του,βγαίνοντας από τα συντρίμμια και τη λάσπη ,κανένας δεν πρόκειται να φροντίσει για αυτόν.
Εκτός από αλληλοκατηγορίες που δεν αναδεικνύουν τον πραγματικό υπαίτιο του εγκλήματος,που δεν είναι άλλος από αυτό το σάπιο και σαθρό σύστημα της κάθε είδους εκμετάλλευσης,τίποτα δεν έχει να περιμένει ο λαός μας.
Χθες το έγκλημα στο Σκαραμαγκά,σήμερα στη Μάνδρα ,αύριο οπουδήποτε...
Στις 30-11-2017 έχουμε συνέλευση στο σωματείο μας.Μην μείνεις στον πελατειακό ρόλο του ψηφοφόρου!Δεν υπάρχουν σωτήρες,καλοί και κακοί διαχειριστές.Η πραγματικότητα έδειξε πως κανένας δεν έδωσε απάντηση στο δικό σου καθημερινό πρόβλημα. Οταν γυρίζεις από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσεις ωράριο. Οταν το πλαίσιο που δουλεύεις γίνεται όλο και πιο ασφυκτικό. Οταν ζεις με την ανασφάλεια που θα βρίσκεσαι φέτος. Οταν σου γεμίζουν το κεφάλι με ενοχές για τα κακώς κείμενα της εκπαίδευσης. Οταν δεν μπορείς να ζήσεις από το μισθό σου .Οταν δε μπορείς να ζεστάνεις το σπίτι σου τις κρύες μέρες του χειμώνα. Οταν δεν μπορείς να ελέγξεις την ανεξέλεγκτη κοινωνική διάλυση που φέρνουν οι μαθητές στο σχολείο και καλείσαι να τη διαχειριστείς. Οταν κάθε μέρα σε γεμίζουν με φούμαρα για τη σπουδαιότητα της εκπαίδευσης,που εσύ ούτε σχεδιάζεις,ούτε έχεις λόγο. Οταν σου μιλάνε για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουνε κι εσύ θα τις φέρεις μέσα από τον πειθήνιο ρόλο σου στις αξίες τους. Οταν οι συνδιαχειριστές μοιράζουν με δίκαιο τρόπο την αδικία στην πλάτη σου,έχοντας σε μεταμορφώσει σε άνθρωπο λάστιχο .Οταν καλείσαι να κάνεις μάθημα σε 27αρια τμήματα υποκύπτοντας στο εφικτό του συστήματος. Οταν βλέπεις τα σύννεφα του πολέμου να πυκνώνουν πάνω από το κεφάλι μας και σε καλούνε να δεχτείς τους δυνάστες για φίλους. Οταν σου πρόβαλαν τα ψεύτικα λόγια τους για οράματα.
Μην δεχτείς άλλη επίθεση στα εργασιακά σου δικαιώματα.Μην δεχτείς άλλους φραγμούς για τους μαθητές σου μέσα από το Νέο Λύκειο.
Μην δεχτείς πως ή ήττα είναι μονόδρομος.
Στάσου ξανά στα πόδια σου και πάρε την κατάσταση στα χέρια σου.
Κάνε ξανά το σωματείο χώρο διεκδίκησης και ρήξης με αυτή την πολιτική και όχι συνδιαχείρισης και συνδιαλλαγής.
Άνοιξε δρόμο για την ελπίδα και την προοπτική των αγώνων μας.
Σε αυτη την κατεύθυνση στοχεύουμε κι εμείς,
Στήριξε την κοινή μας προσπάθεια.
30 Νοέμβρη έχουμε συνέλευση.Να είσαι εκεί!!

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Εντονα καιρικά φαινόμενα ή έντονη επιβολή της παντοκρατορίας ενός σάπιου συστήματος;




Τουλάχιστον 14 οι νεκροί στη Μάνδρα,
εδώ στη γειτονιά μας.
Κάποιοι θα το ονομάσουν "Έντονα καιρικά φαινόμενα"Ποιος να τα βάλει με τον καιρό;;
Κάποιοι άλλοι πιο ψυλλιασμένοι θα το ρίξουν στην αυθαίρετη δόμηση,που ο καθένας καταπατάει και χτίζει και μετά νομιμοποιεί.
Ελάχιστοι θα δείξουμε τους πραγματικούς υπαίτιους,και για την αυθαίρετη δόμηση που αλωνίζει και για τα δάση που καίγονται και γίνονται οικόπεδα,αλλά και για τις 'φυσικές" καταστροφές .Γιατί οι φυσικές καταστροφές δεν είναι και τόσο ....φυσικές.
Οταν το αδηφάγο τους καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα,καταστρέφει ολόκληρο τον πλανήτη,οι ανθρώπινες ζωές χάνουν την αξία τους΄
Χθες το οικολογικό έγκλημα στο Σαρωνικό που μας στερεί την ανάσα,την τροφή,τη δουλειά.Σήμερα το χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου,στη Μάνδρα,τη Νέα Πέραμο,τη Μαγούλα
H πάλη ενάντια στο σύστημα που καθημερινά μας στερεί τη δυνατότητα της επιβίωσης,είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Να μην αφήσουμε αναπάντητο κι αυτό το έγκλημα.

Τα σύγχρονα διλήμματα…

Τα σύγχρονα διλήμματα…
Θα δεχτούμε τα ψέματά τους:
Ότι οι Αμερικάνοι είναι φίλοι μας…
Ότι η ΕΕ είναι μια Ενωση των λαών που αρκεί να αλλάξει ο συσχετισμός για να φανούν τα πλεονεκτήματά της…
Ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι μια φιλολαϊκή κυβέρνηση…
Ότι η αντιπολίτευση έχει διαφορετική ατζέντα από την κυβέρνηση…
Ότι η κρίση τελειώνει και βγαίνουμε από τα μνημόνια…
Ότι ο καπιταλισμός μπορεί να ενσωματώσει δημοκρατία και κοινωνική ευαισθησία…
Ότι οι κεφαλαιοκράτες είναι πονόψυχοι και επιδίδονται και σε φιλανθρωπίες…
Ή

Θα δούμε κατάματα την αλήθεια;
Ότι ματοκυλούν λαούς και καταστρέφουν χώρες…
Ότι είναι μια λυκοσυμμαχία Γερμανο – Γάλλων για να παίζουν πιο ισχυρά στο διεθνές παιχνίδι, ληστεύοντας χώρες σαν την Ελλάδα…
Ότι είναι μια κυβέρνηση που έχει καταφέρει να περάσει τόσα μέτρα περιθωριοποιώντας το λαό…
Ότι ζηλεύει γιατί η κυβέρνηση της έχει κλέψει όλο το «πρόγραμμα»…
Ότι έχουμε μπροστά μας δεκαετίες «επιτροπείας», νέες αξιολογήσεις και αντιλαϊκά μέτρα…
Ότι είναι ένα σάπιο και απάνθρωπο σύστημα που δείχνει το αποκρουστικό του πρόσωπο…
Ότι είναι αδίστακτοι που μόνο στόχο έχουν τον πολλαπλασιασμό των κερδών τους…

Θα αποδεχτούμε την ήττα;
Δηλαδή την ένταση και τη γενίκευση των πολέμων και της προσφυγιάς;
Δηλαδή τις απολύσεις των αναπληρωτών και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων;
Δηλαδή τη φτώχεια και τις συνεχείς μειώσεις των μισθών;
Δηλαδή την αξιολόγηση και την χειραγώγηση και κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών;
Δηλαδή τους φραγμούς στη μόρφωση για τα παιδιά μας και την παράδοσή τους στη φτηνή προσωρινή εργασία – «μαθητεία»;
Δηλαδή τη φασιστικοποίηση και την κρατική και παρακρατική βία και καταστολή;
Δηλαδή να παρακαλάμε για ένα κόκαλο στα παζάρια των ΠΥΣΔΕ;
Δηλαδή να περιμένουμε από διάφορους σωτήρες να «εκπροσωπήσουν τα συμφέροντά μας» στη Βουλή;
ή
Θα αγωνιστούμε;
Για να μην εμπλακεί η χώρα μας σε άδικους πολέμους, για να κλείσουν οι νατοϊκές βάσεις;
Για μόνιμη και σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα για όλους;
Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις για να ζούμε σαν άνθρωποι;
Για το δικαίωμά μας να παλεύουμε ενωμένοι δίπλα στο λαό και τα παιδιά του;
Για δωρεάν δημόσια εκπαίδευση, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς για τη νεολαία, όπως και για όλο το λαό;
Για δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα;
Για να φτιάξουμε κίνημα που δε θα εμπλέκεται με το κράτος και τους μηχανισμούς του;
Για να ξεκόψουμε από αυταπάτες για «κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς που θα φέρουν κοινωνικές αλλαγές»

Ο αγώνας δεν έχει ούτε «βολές» ούτε εγγυήσεις. Η μόνη εγγύηση που έχει αποδειχτεί ιστορικά είναι ότι η έλλειψή του φέρνει τα χειρότερα. Οσο αργεί η συγκρότηση των λαϊκών αγώνων ενάντια σε όλους και όλα που αποτελούν εμπόδια, τόσο η δυστυχία ενός συστήματος σε κρίση θα μας περικυκλώνει πιο βάρβαρα.
      Στις εκλογές για ΕΛΜΕ και Διδασκαλικούς Συλλόγους ενισχύστε - ψηφίστε
agkinekp.blogspot.gr

Νοέμβρης '17


πολυτεχνειο 2017



Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ
ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ -ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
 Είναι τα συνθήματα στην πύλη του πολυτεχνείου εκτός του κλίματος;
“Άλλαξαν τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες” και μοιραζόμαστε πια με τους αμερικάνους κοινές αξίες όπως λέει ο Τσίπρας καθώς είναι ...διαβολικά καλοί;
Το απίστευτο κρεσέντο υποτέλειας που διατυπώνεται συνολικά από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, δεν μπορεί να κρύψει, τα νέα δεινά που απειλούν το λαό μας καθώς εμπλέκουν τη χώρα στις ατέλειωτες πολεμικές επιδρομές των ιμπεριαλιστών. Δεν μπορεί να κρυφτεί ότι οι ιμπεριαλιστές δεν προσφέρουν ομπρέλα προστασίας από τις “καταιγίδες” που ξεσπούν συνεχώς στην περιοχή μας, αλλά είναι οι ίδιοι, οι καταιγίδες που σαρώνουν χώρες και εξανδραποδίζουν λαούς και μπροστά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, όλοι είναι αναλώσιμοι.
Οι Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές δεν είναι σωτήρες, αλλά φονιάδες του λαών και μαζί ληστές του πλούτου μας.Παραρτημοποίηση και ερήμωση της χώρας. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της “εθνικής σωτηρίας” που φέρνουν τα ...δάνεια τους, εξαπολύοντας παράλληλα ταξικό πόλεμο ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα.
Σήμερα 44 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη προκύπτει η ανάγκη να σπάσουμε τα δεσμά του ιμπεριαλισμού παλεύοντας ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, κόντρα στην αποδοχή του πλαισίου ένταξης σε ΝΑΤΟ-ΕΕ. Κόντρα σε υπονομευτικές λογικές που ακυρώνουν αυτή την αναγκαιότητα, την “εξαφανίζουν”, βαφτίζοντας τη χώρα μας ιμπεριαλιστική(!!!).
ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ. Μ’ αυτά τα παλιά συνθήματα επιβάλλεται να ξαναδυναμώσει η αντιιμπεριαλιστική πάλη, για να γίνει η χώρα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ και Ο ΛΑΟΣ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ. Παλεύοντας για την ανατροπή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, ενάντια στο φασισμό, διεκδικώντας ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Γιατί οι όροι εργασίας, σπουδών, διαβίωσης, θα κριθούν στη σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές και φορείς της εξαθλίωσης μας, χωρίς αυταπάτες για περιθώρια κατευνασμού, συμβιβασμού η συνθηκολόγησης. Στην οικοδόμηση Μετώπου Αντίστασης Διεκδίκησης και Πάλης. Σ΄ αυτό το πεδίο διαμορφώνεται ο συσχετισμός δύναμης, μόνο μέσα απ΄ αυτό μπορεί ν΄ αλλάξει η ζωή και το μέλλον μας.
Μ' ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΕΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝΕ

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Ελα στη γενική Συνέλευση!







Συνάδελφοι,

30 Νοέμβρη έχουμε την εκλογο-απολογιστική μας συνέλευση.
Μην μένεις θεατής!
Μην κρατάς για τον εαυτό σου τον παθητικό ρόλο του ψηφοφόρου. 
Ελα στη συνέλευση.
Να συγκροτήσουμε αγώνες για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.
Για να μπορούμε να προασπιστούμε τις δημοκρατικές μας συνδικαλιστικές ελευθερίες.
Για να κάνουμε το σωματείο μας όργανο διεκδίκησης και όχι συνδιαλλαγής ,υποταγής και συμβιβασμού.
Στήριξε την προσπάθεια μας σε αυτή την κατεύθυνση.



Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΝΕΑ ΔΕΙΝΑ


Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

οι νεκροί δεν μιλούν… (σχόλιο για μια διεθνή συνάντηση)

οι νεκροί δεν μιλούν… (σχόλιο για μια διεθνή συνάντηση)

Διάβαζα για τη Διεθνή Συνάντηση στο Λένινγκραντ και σκεφτόμουν τι θα έλεγαν ο Λένιν, ο Στάλιν, οι χιλιάδες μπολσεβίκοι όταν έβλεπαν να τους τιμούν (!!;;) ο Πούτιν, ο Ζουγκάνωφ, το ΚΚ Κίνας και δεκάδες άλλα κόμματα που έχουν τόση σχέση με το “Κ” όσο και ο Σύριζα με την αριστερά. Έτσι νοηματοδοτείται η “πορεία αποκατάστασης του επαναστατικού του χαρακτήρα”. Από τη βράβευση της Αλέκας στον Γκορμπατσόφ για το “Ηράκλειο έργο του -της προώθησης του σοσιαλισμού(!!!!)”, στη συνύπαρξη με φονιάδες των λαών και εκμεταλλευτές των εργατών. Πράγματι κόμμα ...παντός καιρού.

Α.Φ.

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Όταν χρειάζεται να παλεύει ο κλάδος για τα αυτονόητα, κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα!


Όταν χρειάζεται να παλεύει ο κλάδος για τα αυτονόητα, κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα!
Τμήματα με 57 μαθητές δεν τριχοτομούνται - Υπεράριθμα τμήματα καλούνται να καλύψουν ανάγκες Ρομά και Παλιννοστούντων - Εκπαιδευτικοί σε 5 σχολεία για 10 ώρες - υποκρισία της διοίκησης και αδράνεια του σωματείου
Όταν ο κάθε συνάδελφος έχει εργασιακό πρόβλημα, οφείλει να απευθύνεται στο σωματείο! Και το σωματείο, οφείλει να μπαίνει μπροστάρης στην υπεράσπιση του! Φαίνεται, όμως ότι αυτό δεν είναι αυτονόητο!
Όταν σαν Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών καταθέσαμε τις εν λόγω αυθαιρεσίες στο Δ.Σ της  ΕΛΜΕ, στην αρχή ήδη της χρονιάς, τις καταθέσαμε με το σκεπτικό ότι εδώ θίγονταν κεκτημένα μαθητών και εκπαιδευτικών. Δεν αφορούσαν το 2ο και 3ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου, όπου συμβαίνουν, αλλά το κάθε σχολείο και τον κάθε εκπαιδευτικό.
 Η παραβίαση του αριθμού μαθητών ανά τάξη είναι ένα ακόμα δικαίωμα που η κυβέρνηση προσπαθεί να καταστρατηγήσει. Όταν σε εκλογικές προκηρύξεις και σε σχέδια δράσης κάποιες παρατάξεις διεκδικούν μικρότερο αριθμό μαθητών ανά τάξη, περιμένει κανείς αυτές οι ίδιες παρατάξεις να μπορούν να προασπιστούν το ήδη κερδισμένο, που τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Παρά την απόφαση στο Δ.Σ. να προβούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στον Προϊστάμενο γιατί δεν τηρούνται τα όρια των μαθητών ανά τάξη, πόσο δε μάλλον τα εργασιακά  δικαιώματα των εκπαιδευτικών που καλούνται να τρέχουν από σχολείο σε σχολείο για να καλύψουν το ήδη αυξημένο τους ωράριο, η ανταπόκριση τους  δεν τιμά ούτε το Δ.Σ. ούτε τον κλάδο! Δύο από τα 9 μέλη εμφανίστηκαν, χωρίς καν να κινητοποιήσουν τους εκπαιδευτικούς, έστω των ενδιαφερομένων σχολείων!
Ο προϊστάμενος από την πλευρά του, παριστάνοντας ότι δεν είναι ενήμερος για τα συγκεκριμένα, παρόλο που επανειλημμένα ζήτησε παρουσιολόγια μαθητών για να δικαιολογήσει την απόφαση του να μην λειτουργήσει τα τμήματα όπως ορίζει ο νόμος, στην επιμονή μας να διευθετήσει το ζήτημα, που δεν υποστηρίχτηκε καν από τα δυο παρόντα μέλη του Δ.Σ., επαναλάμβανε πως δεν είναι «αυτεπάγγελτο»(!) και «πως οφείλει ο σύλλογος να συνεδριάσει και να στείλει αιτιολόγηση γιατί πρέπει να γίνουν τρία τμήματα σε 58 παιδιά»! Η υποκρισία περισσεύει, καθώς και ο κυνισμός, σε μια διοίκηση που καλείται να εφαρμόσει μια αντιεκπαιδευτική πολιτική περικοπών, ταξικών φραγμών και χτυπήματος εργασιακών δικαιωμάτων.
Δυστυχώς, άλλη μια φορά το Δ.Σ της ΕΛΜΕ αποδεικνύεται αναντίστοιχο των αναγκών και βαθιά εμπλεκόμενο σε συνδιαχειριστικές λογικές. Αυτές οι λογικές παραλύουν το κίνημα, αφοπλίζουν τον κλάδο και αναπαράγουν την ήττα.
·         ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΝΑ  ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ!
·         ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΕΝΕΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΦΤΑΝΕΙ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΚΕΚΤΗΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!
·         ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΑ!
·         ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ – ΛΑΣΤΙΧΟ και αυτό το δικαίωμα μπορεί να κατακτηθεί ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΠΑΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΣΗ σε αυτούς που έχουν διαύλους στη διοίκηση.
24-10-2017


ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ


ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ
Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Όλα “κανονικά” λοιπόν...
n Οι “φίλοι” μας δηλώνουν “πάτε καλά”. Τραμπ και Μακρόν, Λαγκάρντ και Ντάισελμπλουμ δίνουν συγχαρητήρια στον Τσίπρα για την παράδοση της χώρας και του λαού μας στους ιμπεριαλιστές προστάτες, για να εντείνουν τη ληστεία και την εκμετάλλευσή τους, για να “αναβαθμιστεί” ο ρόλος της σταθερής πλατφόρμας των αμερικανονατοικών επιδρομών και με πυρηνικά. Από κοντά και ο Μητσοτάκης περιμένοντας την προαγωγή του να διαγκωνίζεται σε αντιδραστικότητα και δουλικότητα ότι ξέρει να  κάνει καλύτερα αυτή την δουλειά.
n Η ανάπτυξη έρχεται οι σταθερές εργασιακές σχέσεις ...φεύγουν. Ελαστικότητα και συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα με αμοιβές κάτω από 400€ για 350.000 εργαζόμενους και με 100€ μικτά  για 127.000. Με προϋπολογισμό αύξησης φόρων και μείωσης των δαπανών και πλεονάσματα(!) στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης την ίδια στιγμή  που είμαστε ουσιαστικά ανασφάλιστοι χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Με νέα 98 προαπαιτούμενα για την 3η αξιολόγηση για να φιλοτεχνηθεί το κυβερνητικό αφήγημα της εξόδου απ τα μνημόνια βυθίζοντας κι άλλο στην εκμετάλλευση τη φτώχεια και την εξαθλίωση που ήδη βιώνει το 1/3 του λαού μας. Με την απεργία παράνομη και τον συνδικαλισμό να υπάρχει  μόνο ως κρατικό-κυβερνητικό συμπλήρωμα.
n Ο ΟΟΣΑ σουλατσάρει στα σχολεία, οι αναπληρωτές-όσοι δεν πετάγονται στον καιάδα της ανεργίας- κοιμούνται στις παραλίες, η αξιολόγηση όπως διαπιστώσαμε και από την κυβερνητική επιχείρηση εφαρμογής της στο δημόσιο δεν θα έχει τιμωρητικό χαρακτήρα(!!), η μνημονιακή απαίτηση της μαθητείας για τους μαθητές των ΕΠΑΛ διαφημίζεται χωρίς τσίπα. Τόσο η τεχνολογία (myschool,e-epal) όσο και οι “επιτροπές εγγραφών” της Α/θμιας συγκροτούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου  και “αυτόματου” κόφτη. Ψαλίδι για εκατοντάδες ολιγομελή των ΕΠΑΛ, αντίστοιχα κινητικότητα για τους μαθητές δημοτικών και νηπιαγωγείων ρίχνοντας τίτλους τέλους για το σχολείο της γειτονιάς. Όσο για τα κενά στα σχολεία συνεχίζονται κανονικά όπως και τα πλεονάσματα- αποτελέσματα των αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων τα 7 τελευταία χρόνια- την ίδια στιγμή που το εκπαιδευτικό δυναμικό έχει συρρικνωθεί κατά το 1/3.
n Και στην εκπαίδευση ετοιμάζεται και άλλη “κανονικότητα”. Με τις προτάσεις Γαβρόγλου για το λύκειο να ορθώνουν νέους ταξικούς φραγμούς για τους μαθητές δημιουργώντας παράλληλα νέα πλεονάσματα καθηγητών.  Η αξιολογική περικύκλωση του κλάδου που χρόνια τώρα οικοδομείται με σειρά μέτρων, έχει δημιουργήσει το έδαφος για την εισβολή της αξιολόγησης στην εκπαίδευση για να “ξεβολευτούν” οι εκπαιδευτικοί, σύμφωνα με την υπουργική δήλωση. Η έκθεση του ΟΟΣΑ προαναγγέλλει αύξηση ωραρίου, συγωνεύσεις-κλεισίματα σχολείων και “αυτονομία” σχολικής μονάδας (βλέπε δραστική μείωση χρηματοδότησης).
            Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
            Η προπαγάνδα περί “κανονικότητας” και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός.
            Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα.
            Είναι συνέπεια της διαλυτικής κατεύθυνσης που κυριαρχεί στο συνδικαλισμό, να χειροκροτεί, να προτείνει διορθώσεις, να συμμετέχει σε διαλόγους, να εκδίδει άπειρα υπομνήματα ζητώντας “σεβασμό στο δίκιο”, αντί να οργανώνει την πάλη ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα.
            Είναι απόρροια των αμέτρητων παραστάσεων διαμαρτυρίας, δηλαδή των συζητήσεων με τον υπουργό και τις τοπικές διοικήσεις, αλλά ούτε σκέψη για απεργία.
            Αυτή η “κανονικότητα” του συνδικαλισμού της ήττας και της υποταγής που διατρέχει τόσο τις ηγεσίες σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ αλλά και τις ΕΛΜΕ και τους διδασκαλικούς συλλόγους έχει συμβάλλει στην ψυχολογία ήττας που έχει επικρατήσει στον κλάδο (όπως και συνολικά στο λαό). Το μείγμα χαμηλές προσδοκίες- συνήθεια-προσαρμογή στα συνεχή αντιλαϊκά μέτρα, συγκροτούν τον εγκλωβισμό του στην αδράνεια και την παραίτηση όπως αποτυπώθηκε και στις τελείως άμαζες γενικές συνελεύσεις στα σωματεία των καθηγητών.
            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
            Το κλίμα της ηττοπάθειας και τελικά της υποταγής μπορεί και είναι ανάγκη να ανατραπεί. Όσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.
            Με την έννοια αυτή, χρέος μας είναι να σπάσουμε αυτόν το εγκλωβισμό να βγούμε από το τέλμα να παλέψουμε ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας υποστηρίζοντας τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές “ιδιαιτερότητας του κλάδου”, “αταξικότητας της εκπαίδευσης” και άρα “δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της”.
            Η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στο δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:
· Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.
· Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
· Αυξήσεις στους μισθούς.
· Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
· Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.


Οκτώβρης 2017

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ

https://antigeitonies.blogspot.gr/2017/10/blog-post_71.html

Η ενδιάμεση έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα



Η ενδιάμεση έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα την οποία κρύβει, αλλά εφαρμόζει ήδη η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας.

Ήδη από τον Φεβρουάριο του 2017 το υπουργείο Παιδείας έχει στα χέρια του την ενδιάμεση έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η έκθεση, αν και δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του ΟΟΣΑ[1], κατά ένα παράξενο τρόπο παραμένει κρυφή από την ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς μέχρι τώρα έχουν παρουσιαστεί μόνο επιμέρους πλευρές της μέσω επιλεκτικών διαρροών από τον κυβερνητικό τύπο[2]  ενώ το Υπ Παιδείας ισχυρίζεται ακόμα και στις επίσημες συναντήσεις του με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ – ΔΟΕ) ότι δεν την γνωρίζει και την αναμένει!
Στο παρόν άρθρο θα επικεντρωθούμε συνοπτικά στους βασικούς άξονες των προτάσεων του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και θα εξετάσουμε στη βάση αυτής της παρουσίασης δύο κρίσιμες -κατά τη γνώμη μας- διαστάσεις, αφενός τον βαθμό συμμόρφωσης του υπουργείου στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του ΟΟΣΑ και αφετέρου τον βαθμό διαφοροποίησης της σημερινής ενδιάμεσης έκθεσης του ΟΟΣΑ, σε σχέση με τις προτάσεις που ο ίδιος είχε καταθέσει το 2011. Οι δύο διαστάσεις ασφαλώς αλληλοδιαπλέκονται κι είναι κρίσιμες για την κατανόηση των γενικότερων πολιτικών σχεδιασμών των αστικών δυνάμεων στο πεδίο του σχολείου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κι ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας ισχυρίζονται ότι ο ρόλος του ΟΟΣΑ είναι απλά συμβουλευτικός κι όχι δεσμευτικός και ταυτόχρονα ότι η νέα έκθεση δεν μπορεί παρά να λαμβάνει υπόψη της τα νέα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και την ελληνική κοινωνία μετά το 2015.
Θυμίζουμε ότι η έκθεση ΟΟΣΑ του 2011 αποτέλεσε μια σημαντική τομή για την ελληνική εκπαίδευση. Η εκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων από το 2011 και μετά βασίστηκε πάνω στις πολύ συγκεκριμένες, νεοφιλελεύθερης κοπής, προτάσεις του ΟΟΣΑ. Ο εξορθολογισμός του σχολικού δικτύου διαμέσου μαζικών συγχωνεύσεων – καταργήσεων σχολικών μονάδων, η θεσμοθέτηση ανεξάρτητων αρχών αξιολόγησης σχολείων και πανεπιστημίων (ΑΔΙΠΠΔΕ-ΑΔΙΠ), το Π.Δ. 152 για την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου, οι διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών και ο νόμος πλαίσιο για τα πανεπιστήμια αποτελούν μερικές μόνο εξειδικεύσεις της έκθεσης ΟΟΣΑ του 2011 για την ελληνική εκπαίδευση. Επομένως, κάθε άλλο παρά  συμβουλευτικό / τεχνοκρατικό ρόλο είχε ο ΟΟΣΑ τα τελευταία 6 χρόνια στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής.
Επιπρόσθετα, έχει μια σημασία να υπογραμμιστεί εξαρχής το πολιτικό πλαίσιο της ενδιάμεσης έκθεσης. Όπως τονίζει ο ΟΟΣΑ, η έκθεση προετοιμάστηκε μετά από αίτημα της ίδιας της ελληνικής κυβέρνησης σε άμεση συνάρτηση με τις σχετικές δεσμεύσεις των ελληνικών αρχών που απορρέουν από το τρίτο Μνημόνιο και τη συμφωνία που υπογράφτηκε με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕSΜ) τον Αύγουστο του 2015. Αποτελεί μέρος επίσης της Κοινής Διευθύνουσας Επιτροπής (Joint Steering Committee) ΟΟΣΑ-Ελλάδας που θεσμοθετήθηκε τον Μάρτιο του 2015[3]. Άρα η έκθεση δεν αποτελεί ένα απλό κείμενο συμβουλευτικού χαρακτήρα, αλλά συνδέεται άμεσα με διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση σε σχέση με την αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού της συστήματος. Δεσμεύσεις μάλιστα που σε μεγάλο βαθμό, όπως στην περίπτωση της Κοινής Διευθύνουσας Επιτροπής ΟΟΣΑ-Ελλάδας, παραμένουν μάλλον άγνωστες στην ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα και κοινωνία, αλλά είναι ενδεικτικές, σε κάθε περίπτωση, του διεθνούς ελέγχου και των στοχεύσεων της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης με βάση τις αρχές της δημοσιονομικής προσαρμογής και της καπιταλιστικής αγοράς.
Ο ΟΟΣΑ, σε αντίθεση με την κυβέρνηση, βλέπει τη σημερινή του έκθεση ως επικαιροποίηση της αναλυτικότερης έκθεσης του 2011, προσαρμοσμένης ασφαλώς στα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει από την παρατεταμένη οικονομική κρίση, αλλά και από τη συμφωνία του Αυγούστου του 2015. Από την έκθεση μαθαίνουμε ότι κλιμάκιο του ΟΟΣΑ ήρθε στην Ελλάδα, τον Φλεβάρη του 2016, στο υπουργείο Παιδείας, για δύο μέρες (15-16 Φλεβάρη 2016), παρουσία αντιπροσώπων της Κομισιόν. Ο ίδιος ο ΟΟΣΑ διαμαρτύρεται, μάλιστα, διότι δεν ακολουθήθηκε η συνηθισμένη διαδικασία των παρατεταμένων συναντήσεων με θεσμικούς φορείς, των πολλαπλών αποστολών και της εκτεταμένης συζήτησης των πιθανών πολιτικών επιλογών, όπως συμβαίνει συνήθως με τις τελικές εκθέσεις του, καθώς υπήρχαν πολύ αυστηρά χρονοδιαγράμματα και πολιτική πίεση για άμεσα παραδοτέες πολιτικές με πρακτικό αντίκρισμα[4]  δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση βιαζόταν περισσότερο ακόμα και από τον ΟΟΣΑ! Υπό αυτή την έννοια, η ενδιάμεση έκθεση, όπως μπορούμε βάσιμα να συμπεράνουμε, είναι αποτέλεσμα μιας “fast track” επιχείρησης, με σκοπό την άμεση εκπλήρωση των μνημονιακών δεσμεύσεων της Ελλάδας.
Νομίζουμε πως μέχρι εδώ έχουμε δείξει ότι η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης σε μεγάλο βαθμό είναι υποταγμένη και καθορίζεται πλήρως από τη συμφωνία του 2015 και από τα δίκτυα εκπαιδευτικής πολιτικής των υπερεθνικών οργανισμών. Μάλιστα, απ’ ό,τι αποκαλύπτει ο ΟΟΣΑ, η εκτεταμένη επιτήρηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος κι η παρακολούθηση των όποιων εκπαιδευτικών αλλαγών ξεκινάει πολύ πιο πριν την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου. Θέσεις που μάλλον αμφισβητούν την ιδιοκτησία των προτεινόμενων αλλαγών από το υπουργείο, πόσο μάλλον το «αριστερό αποτύπωμα» της πολιτικής που εφαρμόζεται.
Η πρόταση ΟΟΣΑ
Ο ΟΟΣΑ τεκμηριώνει τις θέσεις του στη βάση της αποτυχίας του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος στον διαγωνισμό PISA και στο αντίστοιχο πρόγραμμα για τις δεξιότητες του εργατικού δυναμικού (PIAAC), της ανυπαρξίας μηχανισμών λογοδοσίας /ανταποδοτικότητας και του υπερβολικού συγκεντρωτικού ελέγχου του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Πρόκειται για μια κλασική νεοφιλελεύθερη προσέγγιση των εκπαιδευτικών συστημάτων η οποία καταλήγει στην υποστήριξη των σχολικών αγορών, στη διαφοροποιημένη χρηματοδότηση με βάση τις αρχές του νέου δημόσιου μάνατζμεντ, στις τυποποιημένες εξετάσεις μαθητών, στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και στην ακόμη μεγαλύτερη σύνδεση σχολείου και πανεπιστημίου με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Από την άποψη αυτή κάθε άλλο παρά πρωτότυπες είναι οι προτάσεις του ΟΟΣΑ, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό επαναφέρουν στο δημόσιο σχολείο τις γνωστές απόψεις που είχε διατυπώσει ήδη από το 2011. Είναι αλήθεια ότι η υποχρηματοδότηση του σχολείου και ο μεγάλος αριθμός των αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι στοιχεία που εμφανίζονται στον λόγο της ενδιάμεσης έκθεσης, αλλά όπως αφοπλιστικά τονίζει ο ΟΟΣΑ «το πρώτο πρακτικό βήμα θα πρέπει να είναι η διάδοση μιας κουλτούρας λογοδοσίας (accountability)»[5]. 
Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Ο ΟΟΣΑ με βάση την έκθεση του 2011, επικεντρώνεται στην ενδιάμεση Έκθεση σε 6 ζητήματα : α) διαδικασίες διαμόρφωσης του προϋπολογισμού και των δαπανών για την εκπαίδευση, β) τρόποι για την αύξηση της παιδαγωγικής αυτονομίας των σχολείων και των πανεπιστήμων,  γ) κατάρτιση και ανάπτυξη για την αποτελεσματική σχολική διοίκηση, δ) ανάπτυξη ολοήμερων σχολείων, ε) διασυνδέσεις μεταξύ Ερευνητικών Ινστιτούτων, Πανεπιστημίων και Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και στ) διαδικασίες για την αξιόπιστη παρακολούθηση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων σ’ όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης.
Ειδικότερα, οι κεντρικές έννοιες γύρω από τις οποίες αρθρώνονται οι προτάσεις του ΟΟΣΑ στα προαναφερόμενα πεδία είναι η αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος, η σχολική αυτονομία κι η αυξημένη λογοδοσία γύρω απ’ τα αποτελέσματα του εκπαιδευτικού συστήματος. Η μακροπρόθεσμη εκπαιδευτική στρατηγική θα πρέπει να βασίζεται στην πεποίθηση ότι «η τοπική εκπαιδευτική ηγεσία στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και στους υπόλοιπους θεσμούς της μετα-δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μαζί με τους δήμους θα είναι το καθοριστικό στοιχείο»[6] για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων και τη διασφάλιση μιας ποιοτικής εκπαίδευσης. Αυτό θα μπορούσε να γίνει βαθμιαία, επιλέγοντας αρχικά μια πιλοτική περιοχή εφαρμογής της αποκέντρωσης  όπου «ως πρώτο βήμα κάποια χαλάρωση του κεντρικού ελέγχου γύρω από το προσωπικό, τα αναλυτικά προγράμματα και τον προϋπολογισμό θα ήταν χρήσιμη»[7].
Η αποκέντρωση και η αυτονομία συνδέονται άμεσα με τη λογοδοσία. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, τα εκπαιδευτικά συστήματα που συνδυάζουν την αυτονομία και τον σχολικό ανταγωνισμό με τη δημοσίευση των δεδομένων επίτευξης των μαθητών τους τείνουν να αποδίδουν καλύτερα. Υπό αυτή την έννοια, η συλλογή δεδομένων για τις επιδόσεις των μαθητών και των σχολείων κι ο καθορισμός κεντρικών επιπέδων (standards) από ανεξάρτητη αρχή αξιολόγησης είναι αποφασιστικοί παράγοντες για τη σχολική επιτυχία. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ «η εισαγωγή μαθητικών εθνικών αξιολογήσεων μπορούν να ορίσουν τα επίπεδα τα οποία όλοι οι μαθητές πρέπει να πετύχουν σε διαφορετικά στάδια της εκπαίδευσής τους και βοηθά στον εντοπισμό και στην υποστήριξη των μαθητών και των σχολείων που μένουν πίσω»[8]. Κατά συνέπεια, η αποκέντρωση σε επίπεδο διοίκησης, χρηματοδότησης και διαχείρισης του εκπαιδευτικού προσωπικού συνδέεται με την ταξινόμηση / διαφοροποίηση των σχολείων στη βάση κεντρικά καθορισμένων εκπαιδευτικών στόχων. Εν ολίγοις, προτάσσεται το νεοφιλελεύθερο εκπαιδευτικό παράδειγμα το οποίο είχε προτείνει ήδη απ’ το 2011 και σε μεγάλο βαθμό αναπαρήγαγε τόσο το πόρισμα Λιάκου, όσο και το πόρισμα της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων του σημερινού υπουργού Παιδείας κ. Γαβρόγλου.
Στη βάση της πολιτικής επιλογής «αποκέντρωση με λογοδοσία» διατυπώνονται κι οι ειδικότερες προτάσεις της ενδιάμεσης έκθεσης. Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει με ιδιαίτερη έμφαση την ανάγκη διαμόρφωσης ειδικής χρηματοδοτικής φόρμουλας για κάθε διαφορετική σχολική μονάδα (funding formula)[9],  η οποία θα συναρτά τη χρηματοδότηση του σχολείου με συγκεκριμένους κοινωνικούς δείκτες, που θα διαμορφωθούν από τα δεδομένα της πληροφοριακής βάσης του υπουργείου MySchool (για παράδειγμα ποσοστό αλλοδαπών μαθητών, μορφωτικό επίπεδο γονέων, δυσπρόσιτες περιοχές κτλ.). Θεωρητικά, οι αποκεντρωμένοι προϋπολογισμοί σε επίπεδο αυτοδιοίκησης, η χρηματοδοτική φόρμουλα και η στοχευμένη χρηματοδότηση με τη μορφή κουπονιών στη βάση συγκεκριμένων κοινωνικών κριτηρίων στοχεύουν στη μετατόπιση πόρων προς τα σχολεία και τους μαθητές των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων.
https://selidodeiktis.edu.gr/wp-content/uploads/2017/09/%CE%9F%CE%9F%CE%A3%CE%91.jpg

Η πραγματικότητα, ωστόσο, όπως ο ίδιος ο ΟΟΣΑ μάς αποκαλύπτει, είναι αρκετά διαφορετική. Η όποια χρηματοδοτική φόρμουλα θα συνδέεται άμεσα με την εξωτερική αξιολόγηση των σχολείων καθώς «τα σχολεία θα πρέπει να είναι ανταποδοτικά για τη χρήση των επιπρόσθετων κεφαλαίων με μέτρα που μπορεί να περιλαμβάνουν δημοσίευση ετήσιων απολογισμών και εκθέσεων»[10].  Το παράδειγμα της Χιλής, που μας προτείνει -άλλωστε- ο ΟΟΣΑ ως πρότυπο χρηματοδοτικής φόρμουλας, είναι από κάθε άποψη χαρακτηριστικό. Το χιλιανό πρόγραμμα SEP (Πρόγραμμα Επιλεκτικής Εκπαιδευτικής Υποστήριξης), είναι επί της ουσίας ένα πρόγραμμα κουπονιών για τη φοίτηση των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων σε διαφορετικούς τύπους σχολείων ανάλογα με την επιλογή των γονέων τους, συμπεριλαμβανομένων και των «αυτόνομων» ιδιωτικών σχολείων. Επί της ουσίας, η συζήτηση δεν αφορά τους αδύναμους μαθητές και τη στήριξη της μόρφωσής τους, αλλά τη μετατόπιση της χρηματοδότησης σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, τη σύνδεση χρηματοδότησης / σχολικής απόδοσης και τη δυνατότητα του ιδιωτικού εκπαιδευτικού τομέα να οικειοποιείται τη δημόσια χρηματοδότηση του σχολείου. Απ’ αυτή την άποψη, σε αυτό το πεδίο (χρηματοδότηση), η ενδιάμεση έκθεση είναι πολύ πιο τολμηρή απ’ ότι η έκθεση ΟΟΣΑ του 2011. Σε κάθε περίπτωση, σε αντίθεση με ότι ισχυρίζεται η κυβερνητική προπαγάνδα, ο ΟΟΣΑ υποστηρίζει την αποτελεσματική χρήση και στόχευση των ήδη μειωμένων εκπαιδευτικών δαπανών κι όχι την αύξησή τους.
Στο ίδιο πνεύμα θεωρείται ότι η πρόσληψη του εκπαιδευτικού προσωπικού πρέπει να πραγματοποιείται σε επίπεδο σχολικής μονάδας, όπου ο διευθυντής/μάνατζερ κάθε σχολείου θα επιλέγει το εκπαιδευτικό προσωπικό της σχολικής του μονάδας: «Οι σχολικοί ηγέτες είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για το είδος της σχολικής κουλτούρας που μπορεί να βελτιώσει τη μαθητική απόδοση. Αλλά εάν οι σχολικοί ηγέτες δεν εμπλέκονται στην πρόσληψη των εκπαιδευτικών και στην αξιολόγηση της διδασκαλίας αυτό μειώνει την διευθυντική τους εξουσία και άρα αντίστοιχα το βαθμό ανταποδοτικότητάς  του»[11]. Σε άμεση συνάρτηση με τα παραπάνω, ο ΟΟΣΑ επισημαίνει, σε πολλά σημεία της έκθεσής του, το γεγονός ότι το 85% του υπάρχοντος προϋπολογισμού για την εκπαίδευση δίνεται σε μισθούς των εκπαιδευτικών. Κατά συνέπεια, ο ΟΟΣΑ επιμένει και το 2017 στη μείωση των εκπαιδευτικών δαπανών, στην πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών και στην «αποδοτική» κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού, όπου οι εκπαιδευτικοί με περισσότερα χρόνια υπηρεσίας θα πρέπει να εργάζονται και  περισσότερες ώρες. 
Σε σχέση με τη λογοδοσία ο ΟΟΣΑ θεωρεί αναγκαία την επαναφορά της αυτοαξιολόγησης των σχολικών μονάδων με σκοπό την ανάπτυξη μιας κουλτούρας αξιολόγησης στο εκπαιδευτικό σύστημα. Μάλιστα, ως διεθνές πρότυπο για την ανάπτυξη αυτοαξιολογικών διαδικασιών προβάλλεται ένα πρόγραμμα από την Ολλανδία (leerKRACT), το οποίο βασίζεται στο λεγόμενο lean movement της βιομηχανικής παραγωγής, όπου μικρές ομάδες εργαζομένων συνεργάζονται σε καθημερινή βάση για τη βελτίωση της ποιότητας και τη διαρκή καινοτομία. Επιπλέον, το πρόγραμμα περιλαμβάνει τακτικές επισκέψεις εκπαιδευτικών και διευθυντών σχολικών μονάδων σε βιομηχανικές μονάδες και επιχειρήσεις που έχουν εμπεδώσει μια εταιρική κουλτούρα διαρκούς βελτίωσης[12]. Συνεπώς για τον ΟΟΣΑ η αυτοαξιολόγηση συνδέεται άμεσα με την προετοιμασία για την εμπέδωση μιας αξιολογικής κουλτούρας σε όλο το εύρος των εκπαιδευτικών πρακτικών και με την αναπαραγωγή επιχειρηματικών μοντέλων λειτουργίας των σχολείων. Με βάση αυτή τη λογική μετά τον κ. Τσίπρα είναι πολύ πιθανό και οι εκπαιδευτικοί να επισκεφτούν την καινοτόμο εταιρεία Apivita προκειμένου να μάθουν να προγραμματίζουν σωστά το εκπαιδευτικό τους έργο. Η αυτοξιολόγηση ασφαλώς συνδέεται, όπως έχουμε ήδη τονίσει, με την εξωτερική αξιολόγηση και την ανάγκη καλύτερης αξιοποίησης των δεδομένων σε όλα τα επίπεδα (μαθητική απόδοση, διαχείριση εκπαιδευτικού προσωπικού), καθώς «τα δεδομένα προωθούν τη λογοδοσία» (data can fuel accountability). 
Αν υπάρχει μια διαφορά σε σχέση με το 2011, αυτή αφορά στην ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και στη ρητή αναφορά που υπήρχε τότε σε απολύσεις εκπαιδευτικών, μετά από δύο αποτυχημένες αξιολογήσεις. Ωστόσο, όλο το πλαίσιο των προτάσεων του ΟΟΣΑ και πιο συγκεκριμένα η πρόσληψη ανά σχολείο, οι διευθυντές μάνατζερς, η εξωτερική αξιολόγηση και ο επιχειρηματικός τρόπος λειτουργίας των σχολείων συγκλίνουν προς την ίδια κατεύθυνση.
Τέλος, θα αναφερθούμε σε δύο ακόμη διαστάσεις: το ολοήμερο σχολείο και τις προτάσεις για την μετα-υποχρεωτική εκπαίδευση. Για το ολοήμερο σχολείο γίνεται αποδεκτό το σχολείο Φίλη κι η ανάγκη επέκτασής του διαμέσου των προγραμμάτων ΕΣΠΑ σ’ όλη τη χώρα και σ’ όλους τους τύπους σχολείων. Θεωρείται αναγκαίο το πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας για όλους τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων που κρίνονται ανεπαρκείς για τις συγκεκριμένες ηλικίες παιδιών. Επιπρόσθετα, μεγάλη έμφαση δίνεται στη γενίκευση της προσχολικής αγωγής. Ο  ΟΟΣΑ αντιμετωπίζει με ενιαίο τρόπο τις ηλικίες 0-5 και γι’ αυτό κάνει λόγο για προσχολική αγωγή και φροντίδα, επισημαίνει ότι μέχρι σήμερα υπάρχουν διαφορετικοί τύποι σχολείων σ’ αυτόν τον εκπαιδευτικό τομέα (βρεφονηπιακοί σταθμοί – νηπιαγωγεία) και προτάσσει με βάση και την προτίμηση του για τα ευέλικτα χρηματοδοτικά σχήματα (π.χ. κουπόνια) την ανάγκη να δοθούν οι δυνατότητες στους γονείς για επιλογή προσχολικής αγωγής μεταξύ διαφορετικών φορέων (δημόσιο νηπιαγωγείο, δημοτικοί και ιδιωτικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί). Εν ολίγοις, υποστηρίζει την ανάγκη διαμόρφωσης μιας εκπαιδευτικής αγοράς προσχολικής αγωγής και φροντίδας. Η επισήμανση ότι η αύξηση της συμμετοχής στην προσχολική αγωγή οδηγεί αντίστοιχα και σε μείωση της σχολικής διαρροής σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να ταυτίζεται με την ενίσχυση του δημόσιου νηπιαγωγείου[13].
Σε σχέση με την μετα-υποχρεωτική εκπαίδευση, η βασική κατεύθυνση είναι η σύνδεσή της με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και η βασιζόμενη στην εργασία μάθηση (work-based learning). Θεωρείται, ειδικά για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ότι ο βαθμός σύνδεσής της με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας είναι μικρός και η κατανομή των θέσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν αντανακλά ούτε τις προτιμήσεις των σπουδαστών, ούτε τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας, ενώ η αξιολόγηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων δεν πραγματοποιείται με βάση τα χρόνια ολοκλήρωσης των σπουδών και τα επίπεδα απασχόλησης των αποφοίτων[14]. Τέλος, ασκείται κριτική στο γεγονός ότι ένας μικρός αριθμός σπουδαστών εργάζεται κατά τη διάρκεια των σπουδών και κρίνεται αναγκαία η ακόμη μεγαλύτερη ενοποίηση του τριτοβάθμιου εκπαιδευτικού τομέα, παρά τη μείωση που ήδη έχει υποστεί με την εφαρμογή του σχεδίου Αθηνά.
Στη βάση αυτής της περιγραφής, ο ΟΟΣΑ προτείνει να συνδέεται άμεσα η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με τον χρόνο ολοκλήρωσης των σπουδών των φοιτητών. Αντίστοιχα, επισημαίνει την ανάγκη ανάπτυξης της μαθητείας ως βασικής διάστασης και εκπαιδευτικής επιλογής όλης της μετα-υποχρεωτικής εκπαίδευσης και την αντίστοιχη ανάπτυξη μηχανισμών λογοδοσίας κι ανταγωνιστικής χρηματοδότησης, όπου η χρηματοδότηση θα βασίζεται σε συγκεκριμένα στάνταρτς άμεσα συνδεόμενα με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας[15].
Αντί συμπερασμάτων
Στην αρχή της παρέμβασής μας είχαμε θέσει δύο ερωτήματα: α) Σε ποιο βαθμό οι σημερινές προτάσεις του ΟΟΣΑ διαφοροποιούνται από αυτές του 2011 και β) Σε ποιο βαθμό η πολιτική του υπουργείου συνδέεται με την «κρυφή» ενδιάμεση έκθεση του ΟΟΣΑ. Νομίζουμε ότι σε σχέση με το πρώτο ερώτημα έχουμε ήδη απαντήσει. Ο ΟΟΣΑ έχει μια συγκεκριμένη εκπαιδευτική πολιτική πρόταση που προσπαθεί να τη γενικεύσει σ’ όλους τους κοινωνικούς σχηματισμούς. Βασικοί παράμετροι αυτής της πρότασης είναι το σχολείο της αγοράς, η υιοθέτηση επιχειρηματικών μοντέλων διοίκησης των σχολείων και των πανεπιστημίων, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η εξοικονόμηση πόρων κι ο προσανατολισμός του σχολείου στις ανάγκες του καπιταλιστικού καταμερισμού της εργασίας.
Τα διεθνή παραδείγματα, που επιλέγει να μας συστήσει, αποτελούν  τα πιο επιθετικά καπιταλιστικά μοντέλα λειτουργίας του δημόσιου σχολείου. Λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι η έκθεση συντάσσεται στα πλαίσια της συμφωνίας του Αυγούστου του 2015 και των υψηλών δημοσιονομικών πλεονασμάτων στο διηνεκές (2060), που έχει υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση, οι προτάσεις του ΟΟΣΑ επιδιώκουν να ενσωματώσουν τόσο το στοιχείο της δημοσιονομικής πειθαρχίας (ακόμη περισσότερη εξοικονόμηση / εξορθολογισμός) όσο και το στοιχείο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης (πίεση προς αποκέντρωση με λογοδοσία). Απ’ αυτή την άποψη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέχει τη δυνατότητα στον ΟΟΣΑ, 6 χρόνια μετά την αρχική του έκθεση, να επαναφέρει το σύνολο της πολιτικής του για το δημόσιο σχολείο ξανά στο προσκήνιο και να ανοίξει τον δρόμο  για ένα νέο γύρο επίθεσης στα μορφωτικά δικαιώματα της νέας γενιάς και τα εργασιακά δικαιώματα του κόσμου της εκπαίδευσης. Επιγραμματικά, ΟΟΣΑ με αριστερό αποτύπωμα δεν υπήρξε, ούτε πρόκειται να υπάρξει.
Όσον αφορά τη σχέση, τώρα, της πολιτικής του υπουργείου και των προτάσεων ΟΟΣΑ, είναι εξίσου σημαντικό κι οφείλουμε να επισημάνουμε το γεγονός ότι η έκθεση παραμένει ή μάλλον «κρατείται» σχεδόν μυστική κι ότι το υπουργείο δεν ένιωσε όλο αυτό το διάστημα την ανάγκη να την κοινοποιήσει στην ελληνική κοινωνία· κάτι που δεν έκανε ασφαλώς ούτε κι η μνημονιακή συμπολίτευση. Κατά τη γνώμη μας, δεν πρέπει να υποτιμάμε αυτό το γεγονός, καθώς εγείρονται σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής νομιμότητας.
Εντέλει, είναι ολοφάνερο πλέον ότι το σχολείο Φίλη, η καθιέρωση δίχρονων προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης στα πανεπιστήμια, οι πολλαπλές εγκύκλιοι αλλά και το Π.Δ. 79, που φροντίζουν για την αποτελεσματική κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού, οι ύμνοι για τη μαθητεία, η επαναφορά της αυτοαξιολόγησης, η επανεμφάνιση της ΑΔΙΠΠΔΕ του κ. Ματσαγγούρα, ο νέος τρόπος επιλογής διευθυντών,  η αλλαγή του τρόπου πρόσληψης των εκπαιδευτικών, η συγχώνευση των σχολών βρεφονηπιοκόμων και νηπιαγωγών κι ο τρόπος με τον οποίο το υπουργείο κατανοεί τη δίχρονη προσχολική αγωγή συνδέονται άμεσα με την πολιτική εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Η κυβέρνηση παρουσιάζεται ως ο καλύτερος πολιτικός διαχειριστής των πορισμάτων του ΟΟΣΑ.  Σε μεγάλο βαθμό άλλωστε οι θέσεις τόσο του πορίσματος Λιάκου, όσο και του πορίσματος Γαβρόγλου βασίζονταν στις ίδιες ακριβώς πολιτικές θέσεις για το δημόσιο σχολείο.
Μένει ασφαλώς να δούμε και την ολοκληρωμένη έκθεση του ΟΟΣΑ, αλλά και το πώς τοποθετείται η κυβέρνηση στα πιο δομικά ζητήματα που θέτει η έκθεση ΟΟΣΑ, δηλαδή τη ριζική αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος στην τοπική αυτοδιοίκηση, την πλήρη ελαστικοποίηση της απασχόλησης και την αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών με βάση τις μαθητικές επιδόσεις. Απορρίπτει η κυβέρνηση το  σχέδιο ΟΟΣΑ; Το αποδέχεται; Ή, τέλος, σκέφτεται να πάει σε διαπραγμάτευση, στην οποία -ως γνωστόν- έχει επιδείξει «τρομερές επιτυχίες»;
Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε την επίσημη θέση του υπουργείου.  Σε κάθε περίπτωση, εμείς θα διατυπώσουμε τη δική μας: Τα delivery boys των υπερεθνικών οργανισμών, που κατοικοεδρεύουν στο υπουργείο Παιδείας,  δεν θα πρέπει να έχουν τόσο μεγάλες πολιτικές αυταπάτες ή τόσο μεγάλη υπεροψία! Το εκπαιδευτικό κίνημα είναι εδώ και θα αγωνιστεί για την ανατροπή των αντιδραστικών τους σχεδίων! Το μέλλον, όπως έλεγε κάποτε κι ο αγαπημένος φιλόσοφος των σημερινών κυβερνητικών μανδαρίνων,  διαρκεί πολύ…
[1]OECD (2017),  Education policy in Greece. A preliminary assessment.