Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Στις 30 Μάη απεργούμε! Δεν τους χαρίζουμε το όπλο μας!




Κεφάλαιο-κυβέρνηση χτυπάνε την απεργία-Οι εργατοπατέρες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΥ την εξευτελίζουν
Στις 30 Μάη απεργούμε! Δεν τους χαρίζουμε το όπλο μας!
Συνάδελφοι,
Μέσα σ’ έναν πολύ αρνητικό συσχετισμό καλούμαστε, οι εργαζόμενοι, να δώσουμε τη μάχη της απεργίας στις 30 Μάη. Αρνητικό γιατί έχουμε να αντιμετωπίσουμε την επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Μια επίθεση που στην εκπαίδευση εξειδικεύεται με την αυτοαξιολόγηση στην προοπτική της ατομικής αξιολόγησης. Με τις ηλεκτρονικές εγγραφές που αποβλέπουν σε κλείσιμο- συμπτύξεις τμημάτων. Με την ενοποίηση ειδικοτήτων, τροποποίηση αναθέσεων για τη διαχείριση του υπάρχοντος προσωπικού, ώστε να φτάνει και κυρίως να περισσεύει. Με την παντελή έλλειψη διορισμών και τη γενίκευση της ελαστικής εργασίας.
Κι όλα αυτά σε ένα συνολικότερο πλαίσιο υλοποίησης 88 προαπαιτούμενων ενόψει της 4ης αξιολόγησης.  Σε μια προοπτική διαρκούς επιτροπείας που  θα παγιώνει τα αντιλαϊκά μέτρα. Κάτω από τον εκβιασμό της γενικευμένης ανεργίας. Την ισοπέδωση μισθών και όρων δουλειάς. Τις τυπικά και ουσιαστικά ανύπαρκτες συλλογικές συμβάσεις. Τις εργατικές δολοφονίες.
Αυτή όμως η ζοφερή καθημερινότητα κάνει περισσότερο από ποτέ αναγκαία την Απεργία. Οι εργαζόμενοι, με την πάλη τους, με το πιο αποτελεσματικό όπλο που διαθέτουν, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει φραγμό σ’ αυτήν την επίθεση, να ανατρέψει αυτήν την πολιτική. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά κυβέρνηση, αντιπολίτευση και συνολικά το σύστημα. Γι’ αυτό και ψηφίζουν νόμους που επιδιώκουν να απαγορέψουν τις απεργίες και κάθε εργατικό αγώνα.
Αλλά ο αρνητικός συσχετισμός ορίζεται και από την κυριαρχία των εργατοπατέρων. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ (η τρόικα ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) χτίζουν «κοινωνικές συμμαχίες» με το κεφάλαιο και την εργοδοσία. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα συμφέροντά μας είναι «κοινά» με του αφεντικού, ότι «όλοι μαζί» πρέπει να αποδεχτούμε το ξεζούμισμα της δουλειάς μας, την ολοένα και μεγαλύτερη ένταση της εκμετάλλευσής μας. Ότι δήθεν για να «πάει μπροστά» η χώρα, για να «έρθει η ανάπτυξη», θα πρέπει για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι να κάνουν θυσίες. Παράλληλα η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ υλοποιεί σιωπή, αδράνεια, συνδιαλλαγή, υποταγή. Έχει ολοκληρωτικά παραιτηθεί από την διοργάνωση αγώνων καθιστώντας την ΟΛΜΕ βασική υποστηρικτή δομή του υπουργείου.
Γι’ αυτούς η απεργία ποτέ δεν αποτέλεσε όπλο των εργαζόμενων. Ποτέ τους δεν έδωσαν τη μάχη της στους χώρους δουλειάς. Ποτέ τους δεν στήριξαν τον εργαζόμενο που απεργούσε κάτω από όρους δύσκολους, από όρους τρομοκρατίας. Γιατί ποτέ τους δεν είχαν τη λογική της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Έτσι εξήγγειλαν την απεργία στις 30 ενώ συγχρόνως εύχονται και δουλεύουν για την αποτυχία της.
Δυστυχώς σε αυτήν την απεργία παρατηρούμε υπονόμευσή της και από δυνάμεις που θέλουν να τάσσονται με την πλευρά των εργαζομένων, από δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα. Καταγγέλλουν την απεργία στις 30 του μήνα και καλούν σε απεργοσπασία, χαϊδεύοντας τα πιο καθυστερημένα ανακλαστικά των εργαζομένων. Καλλιεργούν ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να υπάρξει άλλο όπλο για τους εργαζόμενους, ανώτερο κι αποτελεσματικότερο από την απεργία. Αποδέχονται τη γενικότερη κατάσταση αποσυγκρότησης, διάλυσης του κινήματος στους χώρους δουλειάς και υποτάσσονται σε αυτήν.
Συνάδελφοι,
Παρά και ενάντια στους αρνητικούς συσχετισμούς, κι αυτήν τη μάχη στις 30 του Μάη μπορούμε και πρέπει να τη δώσουμε. Γιατί δεν τους χαρίζουμε το όπλο της απεργίας. Για να πάρουμε την υπόθεση της αντίστασης στα δικά μας χέρια. Για να συγκροτήσουμε τις δικές μας δυνάμεις, σε λογική σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Σύγκρουσης και με την ξεπουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία και τις κατευθύνσεις, τις αντιλήψεις και τις πρακτικές που προωθεί.
  Για να εκφραστεί μαζικά η αντίθεση στην αντεργατική πολιτική και αυτούς που την υπηρετούν. Για να χτίσουμε τους όρους της ανατροπής της. Για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή, ενάντια στις επεμβάσεις και τα νέα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, που βάζουν τους λαούς και την εργατική τάξη μπροστά σε τεράστιους κινδύνους.
Στις 30 Μάη παλεύουμε για ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΉΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ!
· Πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα!
· Ελεύθερο συνδικαλισμό, ανεξάρτητο από κράτος και εργοδοσία!
· Ειρήνη και φιλία των λαών, όχι στον πόλεμο.






Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Δ.Σ,

Συνεδρίαση του Δ.Σ.της Α'ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής ,αύριο 22-5-2018 και ώρα 14¨00 στο γραφείο της ΕΛΜΕ.
Θέματα
Προετοιμασία αντιπολεμικού συλλαλητηρίου
Αναθέσεις μαθημάτων-εγγραφές-τομείς
Ερανος για πλημμυροπαθείς

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Η ακινησία του κλάδου φέρνει συνεχώς νέες αντιδραστικές ρυθμίσεις από την κυβέρνηση





Η ακινησία του κλάδου φέρνει συνεχώς νέες αντιδραστικές ρυθμίσεις από την κυβέρνηση
ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ  ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ
ΝΑ ΑΝΘΙΣΕΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΑΛΗ
           
            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, τα πράγματα συνεχίζουν να βαίνουν καλώς ...και εναντίον μας. Το υπουργείο δε σταματά με μεγαλύτερες ή μικρότερες παρεμβάσεις, να σφίγγει το κλοιό στην εργασία μας. Με νόμους, υπουργικές αποφάσεις και εγκυκλίους, συνεχίζει την επιχείρηση “ερημοποίησης” του εργασιακού μας τοπίου, ξεριζώνοντας από τη σχολική ζωή όσα δικαιώματά μας δε συνάδουν με τις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και της ΕΕ για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και τον ασφυκτικό έλεγχό μας.
            Μέσα στο Μάιο η κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει το προ-τελευταίο βήμα για την επιβολή της αξιολόγησης. Μέσω της αυτοαξιολόγησης (Συλλογικό προγραμματισμό και ανατροφοδοτική αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων το λένε τώρα), επαναφέρει το πακέτο Αρβανιτόπουλου και με την ίδια ακριβώς διαδικασία επιχειρεί να εμπεδώσει την “κουλτούρα αξιολόγησης” στον κλάδο. “Καλά το πάτε”, εκτιμά ο ΟΟΣΑ και οι θεσμοί για τον κυβερνητικό χειρισμό, που με αυτή την τακτική επιδιώκει να περάσει “αναίμακτα” σε επόμενη φάση και την ατομική αξιολόγηση. Αποδεικνύεται τόσο από την αξιολόγηση των στελεχών, όσο και από την αντίστοιχη διαδικασία στο δημόσιο ότι δεν πρόκειται να παραιτηθούν από την βασική τους κατεύθυνση της κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών. Του ελέγχου και της χειραγώγησης του κλάδου. Της μετακύλησης των ευθυνών, αλλά και της οικονομικής λειτουργίας των σχολείων στις πλάτες εκπαιδευτικών και γονιών μέσω της παραπλανητικής “αυτονομίας” της σχολικής μονάδας.
            Από 14/5 έχουμε την εφαρμογή των ηλεκτρονικών (προ)εγγραφών. Ουσιαστικά πρόκειται για e-κόφτη τμημάτων. Έτσι στα ΓΕΛ οι μαθητές δε δηλώνουν σχολείο αλλά “τοποθετούνται σύμφωνα με απόφαση του/της Διευθυντή/ντριας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης”. Ενώ στα ΕΠΑΛ “στην περίπτωση κατά την οποία μαθητής/τρια κατανεμήθηκε σε ολιγομελές τμήμα που χρειάζεται έγκριση για να λειτουργήσει, αναμένει νεότερη ενημέρωση μετά την 20ή Ιουλίου 2018”! Ο κεντρικός έλεγχος είναι η βάση ώστε το Υπουργείο να είναι σε θέση από νωρίς να κάνει τα απαραίτητα “μαγειρέματα”, που θα οδηγήσουν σε κλείσιμο – συμπτύξεις τμημάτων. Τα τμήματα θα “κλείσουν”γρήγορα και από κει και πέρα θα αρχίσουν οι “εξυπηρετήσεις” με τις ειδικές άδειες.
            Από την άλλη καμιά σχέση με την πραγματικότητα δεν έχει ότι η παραπάνω διαδικασία αφορά τους μαθητές και τους κηδεμόνες τους. Είναι ακόμη μια εξωδιδακτική εργασία -θα φτάνει το 30ωρο;;- που σε μια περίοδο επαναλήψεων, βαθμολογιών, εξετάσεων, συλλόγων και αποτελεσμάτων, μας φορτώνει και την γραφειοκρατική δουλειά της προεγγραφής. Αυτή η πιεστική περίοδος με τις διπλές καθημερινές ενδοσχολικές εξετάσεις -κύρια στα ΓΕΛ και στα ΕΠΑΛ-, τις πανελλαδικές, τη διόρθωση-βαθμολόγηση γραπτών, τις επιτηρήσεις κοκ, με πολλούς συναδέλφους να τρέχουν σε περισσότερα από δυο σχολεία, δεν είναι “λάθος”, δεν έτυχε, αλλά αποτελεί “τεστάρισμα” για να γίνει καθεστώς τα επόμενα χρόνια.             Τέλος με την ενοποίηση των ειδικοτήτων και τις τροποποιήσεις στις αναθέσεις, με άλλες ειδικότητες να γίνονται “αόρατες” (χωρίς α' ανάθεση) και άλλες “πασπαρτού”, επιδιώκεται η διαχείριση του υπάρχοντος προσωπικού ώστε να φτάνει και -κύρια-να περισσεύει. Ο μεγάλος αριθμός υπεραρίθμων εκπαιδευτικών σε όλη τη χώρα, αυτή την κατεύθυνση υπηρετεί.
            Και όλα τα παραπάνω υλοποιούνται σε καθεστώς πολέμου. Ταξικού από τη μια, με τα 88 προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης να προστίθενται στα προηγούμενα, εντείνοντας την επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, στο εισόδημα, στην υγεία, στην κατοικία, φέρνοντας και νέα ξεπουλήματα- ιδιωτικοποιήσεις. Κανονικό πόλεμο από την άλλη, καθώς η περιοχή μας φλέγεται από τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών. Οι εμπρηστές των πολέμων, οι φονιάδες των λαών και ληστές του πλανήτη θα συνεχίσουν να ελέγχουν τη χώρα και τις ζωές μας όποια μορφή και να πάρουν τα νέα μνημόνια.
            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, αυτή η πραγματικότητα βγάζει φωνή πάλης, αντίστασης, διεκδίκησης. Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ (η τρόικα ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) υλοποιεί σιωπή, αδράνεια, συνδιαλλαγή, υποταγή. Καλοδέχεται την αυτοαξιολόγηση και διοργανώνοντας εκπαιδευτικά συνέδρια, προσπαθεί να καλύψει την ολοκληρωτική παραίτησή της από την διοργάνωση αγώνων καθιστώντας την, βασική υποστηρικτή δομή του υπουργείου. Έτσι οι δυνάμεις αυτές στην πρόσφατη ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ τάχθηκαν ενάντια στην απεργία -αποχή από τις διαδικασίες αξιολόγησης και συντάχθηκαν με την απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 30/5. Οι εργατοπατέρες επιχειρούν να σύρουν τους εργαζόμενους κάτω από τις σημαίες των εργοδοτών τους . Η “κοινωνική συμμαχία” τους εξυπηρετεί αλλότρια και αντίθετα συμφέροντα από αυτά του κόσμου της εργασίας. Ουσιαστικά η απεργία από τη μια χτυπιέται από το κράτος και τις κυβερνήσεις του που θέλουν να τη καταστήσουν παράνομη και από την άλλη  ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός να την εξευτελίσει.
            Το ΟΧΙ στα σχέδια των εργατοπατέρων έχει πρακτικό επίδικο το σπάσιμο της αδράνειας της παράλυσης στον κλάδο. Να πάρουμε οι εκπαιδευτικοί την υπόθεση στα χέρια  μας, γιατί αφήνοντας τη στα χέρια της κυβέρνησης και των στηριγμάτων της μέσα στον κλάδο, θα βιώσουμε και άλλο γκρεμό και νέα βύθιση των δικαιωμάτων μας.
·         ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
·         ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΏΝ
·         ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  ΓΙΑ ΤΙΣ  ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ


Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να απαντήσουν άμεσα με τις κινητοποιήσεις τους Ολοι στις κινητοποιήσεις στις 11 Μάη

Οι διορισμοί στις καλένδες - Η αξιολόγηση προ των Πυλών!
Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν.
Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να απαντήσουν άμεσα με τις κινητοποιήσεις τους
Ολοι στις κινητοποιήσεις στις 11 Μάη

Οι απανωτές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών που έγιναν το Μάρτη, διεκδικώντας μαζικούς μόνιμους διορισμούς αποτέλεσαν ένα πρώτο και ελπιδοφόρο βήμα για τις διεκδικήσεις του κλάδου. Η πίεση που ασκήθηκε από τη δυναμική και μαζική παρουσία των εκπαιδευτικών υπήρξε μεγάλη. Τα ΜΑΤ να ξυλοκοπούν, οι προσπάθειες του υπουργείου και των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών να διασπάσουν και να αποπροσανατολίσουν τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς μέσω συναντήσεων, με τρεις από τις ενώσεις τους μέσα στο Πάσχα, η συζήτηση που «πρέπει» να ανοίξει για τον τρόπο και τα κριτήρια διορισμών(!), αποδεικνύουν τη δύσκολη θέση στην οποία υπουργείο και κυβέρνηση βρέθηκαν.
Οι κινητοποιήσεις αυτές όμως έμειναν μετέωρες, αποτέλεσμα για το οποίο φέρουν τις κυριότερες ευθύνες η αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες της ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, που με την στάση τους υπονόμευσαν και ανέβαλαν τον αγώνα. Αντίθετα, η κυβέρνηση οργανώνεται και εξαπολύει νέα επίθεση ενάντια στους εκπαιδευτικούς μέσα από το νομοσχέδιο που θα καταθέσει προς ψήφιση μέσα στον Μάιο για την «Αναδιοργάνωση των Δομών Υποστήριξης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις». Μέσα από το νομοσχέδιο αυτό ενισχύει τον συγκεντρωτισμό, τον έλεγχο και την επιβολή των κυρίαρχων πολιτικών, ενώ παράλληλα επαναφέρει την αξιολόγηση. Οι διατάξεις του υλοποιούν δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου και κινούνται στις ράγες των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ, του οποίου η πρόσφατη έκθεση καταγράφει ως θετικές τις ρυθμίσεις που αφορούν την αξιολόγηση των στελεχών στην εκπαίδευση και την (αυτο)αξιολόγηση των σχολικών μονάδων, καθώς είναι «σημαντικά πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη ενός συνολικού πλαισίου αξιολόγησης». Η αξιολόγηση αποτελεί το στρατηγικό τους εργαλείο για την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Για τον έλεγχο και την χειραγώγηση καθηγητών, δασκάλων και νηπιαγωγών. Για να πετύχουν την παραπλανητική «αυτονομία» της σχολικής μονάδας που στην πράξη σημαίνει την μετακύληση των ευθυνών, αλλά και της οικονομικής λειτουργίας των σχολείων στις πλάτες εκπαιδευτικών και γονιών.
Αυτό είναι λοιπόν το εκπαιδευτικό περιβάλλον που οραματίζεται αυτή η κυβέρνηση και μέσα σ’ αυτό προτείνει και την υποτιθέμενη εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής. Μια δίχρονη υποχρεωτική που …εφαρμόζεται προς το παρόν μόνο σε μικρούς δήμους (που έτσι κι αλλιώς κάλυπταν τα προνήπια. Μια δίχρονη υποχρεωτική που δεν χρειάζεται λοιπόν καν εξαγγελίες προσλήψεων (οι εξαγγελίες του υπουργού για διορισμούς έσβησαν, μόλις έσβησαν κι οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών) με αποτέλεσμα την σαρδελοποίηση των νηπίων και με την …ευγενή βέβαια συνεργασία των δημάρχων! (είναι γνωστή η πρόθεση κυβέρνησης και ΚΕΔΕ για ένταξη των νηπιαγωγείων στους δήμους). Παραπλανώντας λοιπόν πως δήθεν εφαρμόζει την δίχρονη υποχρεωτική, η κυβέρνηση μπάζει τους δήμους στα νηπιαγωγεία εγκαινιάζοντας ίσως και νέες σχέσεις εργασίας και προωθεί το σχέδιο της για την εκπαίδευση, ζητώντας μάλιστα νομιμοποίηση από τους εκπαιδευτικούς και βάζοντας πρόθυμους συνδικαλιστές να συμμετέχουν στις τριμερείς επιτροπές μαζί με τους δημάρχους των περιοχών.
Η αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος αφήνει το περιθώριο στην κυβέρνηση να εντείνει την επίθεση προς όφελός της. Δεν πρέπει όμως να υποτιμάται το γεγονός ότι χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη την Ελλάδα, όταν τους δόθηκε η δυνατότητα να εκφραστούν μέσα από κινηματικές διαδικασίες, εξέφρασαν την διάθεσή τους να αντισταθούν. Οι εκπαιδευτικοί λοιπόν πρέπει να απαντήσουμε στην συνεχιζόμενη επίθεση. Και η απάντηση αυτή μπορεί να έχει ουσία μόνο αν έχει την μορφή ενός μαζικού επίμονου, διεκδικητικού αγώνα. Με γενικές συνελεύσεις που θα δώσουν αγωνιστική κατεύθυνση μακριά από τις λογικές της συνδιαχείρισης και της εργασιακής ειρήνης που επιβάλλουν με την απραξία τους οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Παλεύουμε για:
ΜΟΝΙΜΟΥΣ-ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ- ΜΟΝΙΜΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ -ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΏΝ
ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΩΝ

agkinekp.blogspot.gr



Μάης '18

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΛΕΣΤΗΚΕ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ


ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΛΕΣΤΗΚΕ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στα γραφεία της Α'ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής σύσκεψη για να διοργανωθεί αντιπολεμική συγκέντρωση. Η πλειοψηφία του Δ.Σ. θεωρώντας ότι δεν θα μπορούσε η ΕΛΜΕ να πάρει μόνη της την πρωτοβουλία να καλέσει σε συγκέντρωση το λαό της Ελευσίνας και των γύρω περιοχών, προτίμησε να καλέσει σε σύσκεψη ,χωρίς να πιστεύει και ιδιαίτερα τη δυνατότητα να κινητοποιήσει σωματεία της περιοχής .Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε και το mail δεν είχαν τη διάθεση να στείλουν, για να μην πούμε για την παντελή έλλειψη συνδέσμων με τα άλλα σωματεία της περιοχής .Έτσι ,  λοιπόν κατέληξε όλη η διαδικασία να γίνει από εμάς.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκαν η ΛΑΑΑΣ,ο σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης "Δελμούζος,' το σωματείο του Θριάσιου  Νοσοκομείου, και με συμφωνία συμμετοχής χωρίς τη δυνατότητα παρουσίας στη σύσκεψη, η ΕΛΜΕ Ανω-Λιοσίων -Ζεφυρίου και η Πρωτοβουλία Αγώνα στα ΕΛΠΕ.
Παρά τη διάθεση των παρευρισκομένων να προχωρήσουμε σε διοργάνωση συγκέντρωσης  και συναυλίας για τη νεολαία, τα μέλη του Δ.Σ, άρχισαν να προβάλλουν εμπόδια που δεν θα μας επέτρεπαν να τη διοργανώσουμε, είτε θέτοντας σαν πρόβλημα την ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση του κινήματος, που για αυτούς θα οδηγούσε σε μια άμαζη ; ;; συγκέντρωση των 60 ατόμων. είτε προβάλλοντας την μη συμμετοχή των γειτονικών σωματείων με ένα επαρκή αριθμό, είτε τις πανελλαδικές εξετάσεις, είτε το ακατάλληλο των ημερών(Γενοκτονία Ποντίων, Τριήμερο Αγιου Πνεύματος)Χαρακτηριστική η στάση του ΠΑΜΕ που προέβαλλε τις πρωτοβουλίες της ΕΔΥΕΕ με καλλιτεχνικά δρώμενα και τις κεντρικές πρωτοβουλίες του ΚΚΕ, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί θέτοντας πάλι το ερώτημα αν μπορούμε να πετύχουμε μαζική συγκέντρωση, λες και για να παλέψουμε χρειάζεται να έχουμε υπογράψει συμβόλαιο με το κίνημα .Λες και ο ρόλος του συνδικαλιστικού κινήματος δεν έχει την υποχρέωση να παλέψει για αυτό το ζητούμενο.
Με πολύ πίεση από τη μεριά μας, να παρέμβουμε σε γονείς και μαθητές, αποφασίστηκε να καλεστεί συγκέντρωση στις 2-6-2018,με πορεία στην Ελευσίνα και συναυλία.
Ο καθένας όμως μπορεί να καταλάβει πως με όλη αυτή την απροθυμία, είμαστε εμείς που θα πρέπει να το παλέψουμε και να του δώσουμε τη βαρύτητα που πρέπει. Δυστυχώς, όπως και στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, έτσι κι εδώ, η κατάσταση της αριστεράς είναι εντελώς αναντίστοιχη της ανάγκης για ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος.Σημεία των καιρών,που δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν στο να επιμένουμε να παλεύουμε σε αυτή την κατεύθυνση και με βάση τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις,που κάνουν όλο και πιο βαθύ των ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών στην περιοχή.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Ζήτημα ζωής, η ανάγκη αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος




Φονιάδες των λαών ΕΕ – Αμερικάνοι!
Ζήτημα ζωής, η ανάγκη αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος
Ο ελληνικός λαός να βροντοφωνάξει: Καμία διευκόλυνση στον ιμπεριαλισμό, στα σχέδιά του να σφαγιάσει το συριακό λαό!
Η μεγαλύτερη εγκληματική δύναμη στον κόσμο, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός τα ξημερώματα του Σαββάτου 14 Απριλίου εξαπέλυσε τα φονικά του όπλα ενάντια στον Συριακό λαό. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ με ένα αναίσχυντο και υποκριτικό διάγγελμά του ανήγγειλε την έναρξη της επίθεσης με πυραύλους με πρόσχημα την καταστροφή των χημικών όπλων του καθεστώτος Ασαντ.

Όπως κατέστρεψαν το Αφγανιστάν, ύστερα το Ιράκ, αργότερα την Λιβύη, θέλουν τώρα να αποτελειώσουν την Συρία. Στην πραγματικότητα ο μοναδικός στόχος που καθοδηγεί τους πυραύλους τους είναι ο ανταγωνισμός τους με την Ρωσία για ηγεμονία, για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και την γεωπολιτική επιρροή σε βάρος των λαών και των χωρών της Μέσης Ανατολής.

Δίπλα στους Αμερικάνους φονιάδες συντάχθηκαν αυτήν την φορά πέρα από τους πάντα πρόθυμους Εγγλέζους και οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές. Επιδιώκουν με αυτό τον τρόπο να αναστήσουν την επιρροή τους στα παλιά αποικιοκρατικά εδάφη τους και να αναβαθμίσουν τον ρόλο τους στην Ευρώπη και τον κόσμο με το αίμα και την δυστυχία αθώων ανθρώπων.

Η Συρία συνεχίζει να γίνεται ένα απέραντο πεδίο βολής συνεχούς δοκιμής νέων όπλων που προσθέτουν και άλλους νεκρούς κι άλλη καταστροφή. Λίγο παραδίπλα, ο μπάτσος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή, το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ δολοφονεί καθημερινά τον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υποκριτικά αφήνει να εννοηθεί ότι «διαφωνεί με το βομβαρδισμό της Συρίας» την ίδια στιγμή που η ίδια κυβέρνηση, σε κρεσέντο αμερικανοδουλείας- παραχωρεί τα πάντα στη νατοϊκή δολοφονική μηχανή και η βάση της Σούδας έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο βομβαρδισμό αυτό (λίγες μέρες νωρίτερα οι μισθοφόροι φονιάδες – πλήρωμα του USS Porter, που εξαπέλυσε τους Τόμαχοκ, είχε συμμετάσχει σε καθαρισμό των ακτών στο Σταλό!). Από κοντά και οι άλλοι αμερικανόδουλοι, η ΝΔ η οποία συνεπής με την αντιδραστική πολιτική που τόσα χρόνια υπηρετεί, δηλώνει ότι «η πυραυλική επίθεση ήταν αναγκαία»!

Πρόκειται συνολικά για μια μεγάλη παρέα μεγάλων εγκληματιών και των μικρών λακέδων τους.

Οι αντιπολεμικές κινητοποιήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι σαφώς κάτω από τις αναγκαιότητες. Εχει παίξει το ρόλο της όχι μόνο η ένταση της αντιδραστικής επίθεσης και το κλίμα απογοήτευσης στο λαό, αλλά και η κατάντια των βασικών κομματιών της Αριστεράς που εδώ και χρόνια έχουν προβοκάρει και έχουν συκοφαντήσει την αναγκαιότητα συγκρότησης αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Όμως, ποτέ δεν είναι αργά! Οι κίνδυνοι για την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο και τον κόσμο είναι πιο μεγάλοι από κάθε άλλη φορά. Οι εμπρηστές του πολέμου απειλούν να βάλουν φωτιά σε όλη την γειτονική περιοχή μας και οι φλόγες να έρθουν μέχρι το Αιγαίο και τα Βαλκάνια! Ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και οι νέοι πρέπει να ξεσηκωθούν και να πάρουν ενεργά μέρος στο αντιπολεμικό κίνημα.
·         Καμία διευκόλυνση στις πολεμικές μηχανές του ΝΑΤΟ – καμία συμμετοχή – εμπλοκή της χώρας
·         Να κλείσουν οι βάσεις –ορμητήρια πολέμου. Εξω το ΝΑΤΟ.
·         Να ενώσουμε την φωνή μας μαζί με αυτές των άλλων λαών της περιοχής που ζητάνε να σταματήσει η αιματοχυσία και η ιμπεριαλιστική επέμβαση.
·         Να συμβάλουμε στη συγκρότηση μαζικού αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος – να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στη ζωή κόντρα στους άδικους αντιδραστικούς πολέμους.
ΕΛΜΕ και Σύλλογοι Δασκάλων -Νηπιαγωγών να πάρουν πρωτοβουλίες διοργάνωσης αντιπολεμικών συλλαλητηρίων σε κάθε περιοχή


agkinekp.blogspot.gr
Απρίλης '18

Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά είναι σπουδαίος και πρέπει να ακουστεί πιο δυνατά!


Με γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις αγώνα να συνεχίσουμε στην παρακαταθήκη των κινητοποιήσεων του Μάρτη
Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά είναι σπουδαίος και πρέπει να ακουστεί πιο δυνατά!
Οι απανωτές κινητοποιήσεις που έγιναν το Μάρτη αποτέλεσαν ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα του κινήματος των εκπαιδευτικών. Ήταν η πρώτη μετά από τέσσερα χρόνια, όχι αμελητέα εμφάνισή του, μια εμφάνιση που έγινε με όρους μαζικότητας και μαχητικότητας. Με τις κινητοποιήσεις αυτές:
ü  Επανήλθε στο δρόμο η αντίσταση και η διεκδίκηση.
ü  Ξεπεράστηκαν οι χαρταπιάγκες αιτημάτων που μπορεί να θυμίζουν μανιφέστα αλλά όχι αγώνα.
ü  Προσπεράστηκε η αποπροσανατολιστική γραμμή υπουργείου – ΟΛΜΕ –ΔΟΕ, που προσπάθησαν να ανοίξουν ως θέμα συζήτησης τα «κριτήρια διορισμών» σε μια φάση που έρχονται απολύσεις.
ü  Μα, πάνω απ’ όλα, -έστω ανολοκλήρωτα, έστω δειλά- αναδείχτηκε το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, που είναι αυτό της αδιοριστίας, των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και, άρα, αντικειμενικά και το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ που δεν μπορεί να είναι άλλο από τη ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.
Οι κινητοποιήσεις αυτές –παρά το ότι είχαν απέναντί τους τις απανωτές προσπάθειες της αστικής και ρεφορμιστικής συνδικαλιστικής ηγεσία να τον αποκλιμακώσουν και να τον υπονομεύσουν- κατάφεραν να δημιουργήσουν θετικές παρακαταθήκες. Αποτέλεσμα της πίεσης που παρήγαγαν οι κινητοποιήσεις του προηγούμενου μήνα, ήταν οι προσπάθειες του υπουργείου να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς μέσω συναντήσεων με τρεις από τις ενώσεις τους μέσα στο Πάσχα. Στη συνάντηση αυτή δημοσιοποιήθηκε από τον υπουργό η διασπαστική και διαλυτική πρόταση (υποτίθεται των «θεσμών») αντί για μόνιμοι διορισμοί, να υπάρξουν κάποιες πενταετείς συμβάσεις αναπληρωτών.
Στόχος του υπουργείου και του συστήματος συνολικά είναι να συντρίψει οποιοδήποτε όνειρο για πλήρη και μόνιμη δουλειά. Να πείσει ότι έχει παρέλθει η εποχή της μόνιμης δουλειάς με τον ίδιο τρόπο που θέλει να πείσει ότι έχει παρέλθει η εποχή των συντάξεων, της δωρεάν περίθαλψης, των εργασιακών δικαιωμάτων συνολικά. Η στρατηγική αυτή επιδίωξη συνδέεται με τη συνολική ρεβάνς που θέλει να πάρει το κεφάλαιο από τον κόσμο της εργασίας. Το σύστημα όμως δεν αναιρεί ΟΛΑ τα βασικά δικαιώματα «επειδή λείπουν τα χρήματα» ή «επειδή υπάρχει χρέος». Τα αναιρεί επειδή ΜΠΟΡΕΙ να ΤΑ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙ, επειδή δηλαδή η αποσυγκρότηση του κινήματος και η μακρόχρονη διάλυσή του δυσκολεύει το πιο μαχητικό, μαζικό και αποφασιστικό ξεδίπλωμα των αγώνων. Τα αναιρεί επειδή μπορεί να τα αναιρέσει με την ίδια ακριβώς λογική που, ΑΛΛΟΤΕ, τα παραχώρησε γιατί ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να τα παραχωρήσει.
Η ανεργία, οι απολύσεις, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η δουλειά σε συνθήκες δικαιωμάτων που παραπέμπουν πολλές δεκαετίες πίσω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, είναι απλή έκφραση δυσμενούς συσχετισμού. Με την έννοια αυτή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ είναι η ανάγκη συγκρότησης αυτού του σπουδαίου αγώνα. Γιατί, ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση και για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (αναπληρωτών) είναι ένας σπουδαίος αγώνας που έρχεται να αντιπαρατεθεί στον πυρήνα των αντιδραστικών επιλογών του συστήματος. Ένας αγώνας που έκανε κάποια πρώτα μικρά βήματα, που δεν πρέπει να μείνουν μετέωρα. Γιατί οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν στις πάσης φύσης εκλογές αλλά στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους, δύσκολους αγώνες.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί με «πειστικά επιχειρήματα» στον αντίπαλο, ούτε με ημερίδες, ούτε με «διαλόγους» με τους σφαγείς των δικαιωμάτων μας, ούτε με πολυδιάσπαση (παραταξιακή, ειδικοτήτων), ούτε με «λογιστικό» υπολογισμό του «πόσοι και με ποια κριτήρια είναι σωστό να διοριστούν», ούτε με αυταπάτες για εύκολες νίκες που θα προκύψουν μέσα από κόλπα και βερμπαλισμούς.
Μπορεί να δοθεί με τη συνείδηση της πολιτικής που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, με την αναγνώριση των φανερών εχθρών και των ψεύτικων φίλων, με το ρεαλισμό του ρόλου που παίζουν οι αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες. Με συνείδηση του τι παλεύουμε της σημασίας, των δυσκολιών αλλά και των δυνατοτήτων. Με συγκέντρωση δυνάμεων, με λογική κλιμάκωσης και ενιαίου αγώνα όλων –συμβασιούχων και μόνιμων.

Να προχωρήσουμε σε γενικές συνελεύσεις που θα αποφασίσουν αγωνιστικό, απεργιακό πρόγραμμα δράσης.

Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, 

 μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ
agkinekp.blogspot.gr
Μάρτης '18

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΤΡΙΜΕΡΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ!


ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΤΡΙΜΕΡΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ!

ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΥΜΕ ΝΕΡΟΚΟΥΒΑΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ , ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι:
              Μία επιχείρηση στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής έχει στηθεί και βρίσκεται σε εξέλιξη μέσω της οποίας καλούνται οι σύλλογοι της πρωτοβάθμιας να συμμετέχουν στην αναζήτηση σχολικής στέγης για πιθανή ίδρυση τμημάτων νηπιαγωγείων για να υλοποιηθεί η πιλοτική (!) εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής. Εγκαλούνται (και από συνδικαλιστικές παρατάξεις) μάλιστα πρόεδροι συλλόγων γιατί δεν συμμετέχουν!
         Είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να δώσει ούτε σεντς (μηδενικά κονδύλια!) για αυτή την υποτιθέμενη  πιλοτική εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής  , δεν έχει αυξήσει αντίθετα έχει παγώσει διορισμούς εκπαιδευτικών και περιορίζει τις προσλήψεις αναπληρωτών ενώ τα όρια νηπίων για τη λειτουργία , ίδρυση νηπιαγωγείων αυξάνονται .

            Παράλληλα υπάρχουν ανοιχτά ζητήματα για το πλαίσιο λειτουργίας των νέων τμημάτων όταν και εφόσον δημιουργηθούν , για το εργασιακό πλαίσιο, τη σχέση των δύο κομματιών της αγωγής που αναφέρεται στην προσχολική ηλικία κλπ . Δεν πάει εξ άλλου πολύς καιρός που τα δύο συνδικαλιστικά όργανα στα οποία αναφέρονται οι νηπιαγωγοί και οι βρεφονηπιοκόμοι  (ΔΟΕ –ΠΟΕ/ΟΤΑ) … αντιδικούσαν μεταξύ τους αφήνοντας στο απυρόβλητο την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική που γεννά τη διάσπαση και την… ανθρωποφαγία!

             Κανένα αιρετό συνδικαλιστικό στέλεχος δεν πρέπει να πάρει μέρος σε μια τέτοια κοροϊδία που απαλλάσσει την κυβέρνηση από τις ευθύνες της μετακυλώντας  τες στους… συλλόγους που πρέπει να ψάξουν τάχα μαζί με τους δήμους (που δεν το κρύβουν ότι θέλουν να πάρουν ολοκληρωτικά τα νηπιαγωγεία)  σχολική στέγη. Να μην νομιμοποιήσουν  την…  σαρδελοποίηση  νηπίων για μία κίβδηλη και δήθεν εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής εφαρμόζοντας  και στηρίζοντας έτσι την κυβερνητική πολιτική των περικοπών και των περιορισμών.
.
            Να διεκδικήσουμε μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών/νηπιαγωγών , να μην κλείσει κανένα νηπιαγωγείο, δημόσια νηπιαγωγεία για όλα τα νήπια και τα προνήπια ! Χωρίς σχολεία και εκπαιδευτικούς κάθε «πιλοτική» εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής στην καλύτερη περίπτωση θα βγάλει «λάδι» την κυβερνητική πολιτική που σαν Πόντιος Πιλάτος ρίχνει το μπαλάκι στους συλλόγους και στους δήμους . Στην χειρότερη θα στραφεί ενάντια στα συμφέροντα των νηπίων , των νηπιαγωγών (αλλά και των βρεφονηπιοκόμων  ) και των εργαζόμενων γονέων.
          
         Το συνδικαλιστικό κίνημα  -δυστυχώς για ορισμένους που συνεχίζουν να έχουν αυταπάτες και να σκέφτονται με την  «αρχαία σκουριά» της δήθεν συμμετοχής στους κρατικούς θεσμούς- δεν κυβερνά ούτε … συγκυβερνά.
       Αγωνίζεται για να υπερασπίσει και να διευρύνει τα δικαιώματα του ενάντια στην κυβερνητική πολιτική κάθε απόχρωσης αλλά σταθερής αντιλαϊκής και αντιδραστικής κατεύθυνσης !
Απρίλης 2018

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ


Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Ανταπόκριση από την πανεκπαιδευτική πορεία της 30/3 στην Αθήνα

Ανταπόκριση από την πανεκπαιδευτική πορεία της 30/3 στην Αθήνα

Συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε χθες (30/3) στο κέντρο της Αθήνας από φοιτητές και εκπαιδευτικούς. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν με μπλοκ οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ, μαζί με εκπαιδευτικούς των Αγωνιστικών Κινήσεων, Φοιτητικοί Σύλλογοι, κάποιες ΕΛΜΕ και σύλλογοι δασκάλων, επιτροπές αναπληρωτών καθηγητών από διάφορες πόλεις, καθώς και άλλες πολιτικές δυνάμεις. Με μεγαλύτερη μαζικότητα από την προηγούμενη (22/3), η πορεία ξεκίνησε από τα Προπύλαια, μέσω της Σταδίου έφτασε στην Βουλή και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς την Ηρώδου Αττικού, όπου βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί την περίμεναν κλούβες και διμοιρίες ΜΑΤ. Για μία ακόμη φορά το σύστημα φανέρωσε απροκάλυπτα το πραγματικό του πρόσωπο, όταν με τη χρήση διακρυγόνων προσπάθησε να καταστείλει και αυτήν την κινητοποίηση φοιτητών και εκπαιδευτικών. Η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής εντείνεται μέρα με τη μέρα, καθώς το σύστημα, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς καταστολής, θέλει να καταπνίξει οποιαδήποτε αντίσταση, όσο μικρή κι αν είναι. Διαλύοντας στην πράξη και τις αυταπάτες συνδικαλιστικών ηγεσιών και αριστερών δυνάμεων για «κοινωνικό διάλογο» με τον πρωθυπουργό. Τελικά η πορεία κατέληξε και πάλι στα Προπύλαια, απ’ όπου τα μπλοκ των συλλόγων κατευθύνθηκαν προς το Παιδαγωγικό για την πραγματοποίηση συνέλευσης.

Αν και η κινητοποίηση είχε αρκετά ενθαρρυντικά στοιχεία (με βάση την αυξημένη μαζικότητα), για τα σημερινά δεδομένα, είναι αναντίστοιχη σε σχέση με αυτό που πραγματικά απαιτείται για την ανακοπή της επίθεσης. Σε αυτό συνέβαλε και ο χαρακτήρας της, όπως αυτός τέθηκε από διάφορες πλευρές, δηλαδή της «αγωνιστικής» εκτόνωσης -πριν τις διακοπές του Πάσχα- της ελπιδοφόρας ανάτασης των συμβασιούχων εκπαιδευτικών που προηγήθηκε. Σε αυτήν την κατεύθυνση, επίσης, αποτελούν τροχοπέδη οι λογικές και πρακτικές που κυριαρχούν στα πλαίσια της αριστεράς και του κινήματος. Μια αριστερά που δεν μπορεί να ξεφύγει από τις φαντεζί ενέργειες για τα μάτια του κόσμου και τις συμβολικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, εξυπηρετώντας μόνο την αυτοπροβολή της και τίποτα περισσότερο. Κατάσταση που την είδαμε και στη διαδήλωση, με τον διαγκωνισμό δυνάμεων της ΚΝΕ και των ΕΑΑΚ για το ποιος θα… σπρώξει πρώτος τις κλούβες για να πάρει και την καλύτερη θέση για τις κάμερες.

Στην πορεία το μπλοκ των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ - ΤΕΙ, μαζί με τους εκπαιδευτικούς, φώναξε συνθήματα ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τα δικαιώματα φοιτητών και καθηγητών και προέβαλλε την αναγκαιότητα της αντίστασης σε αυτήν με πρόταγμα την ανατροπή του ν. Γαβρόγλου, το δικαίωμα σε πλήρη, σταθερή και μόνιμη δουλειά, σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και δημόσια-δωρεάν παιδεία. Παράλληλα, όπως και όλο το προηγούμενο διάστημα, προέβαλλε την αναγκαιότητα συγκρότησης ενός κινήματος το οποίο, κόντρα στη συνδιαλλαγή και στις αποπροσανατολιστικές λογικές που κυριαρχούν, θα καλεί σε νέες γενικές συνελεύσεις με στόχο απεργιακές κινητοποιήσεις που θα οδηγούν σε πραγματική κλιμάκωση του αγώνα και όχι σε εκτόνωση.

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά να ακουστεί πιο δυνατά!


ΟΛΟΙ στις διαδηλώσεις στις 30 Μάρτη – Γενικές συνελεύσεις αμέσως μετά το Πάσχα
Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά να ακουστεί πιο δυνατά!
Οι απανωτές κινητοποιήσεις που έγιναν στις 2, στις 9 και στις 16 Μάρτη αποτέλεσαν ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα του κινήματος των εκπαιδευτικών. Ήταν η πρώτη μετά από τέσσερα χρόνια, όχι αμελητέα εμφάνισή του, μια εμφάνιση που έγινε με όρους μαζικότητας και μαχητικότητας. Με τις κινητοποιήσεις αυτές:
ü  Επανήλθε στο δρόμο η αντίσταση και η διεκδίκηση.
ü  Ξεπεράστηκαν οι χαρταπιάγκες αιτημάτων που μπορεί να θυμίζουν μανιφέστα αλλά όχι αγώνα.
ü  Προσπεράστηκε η αποπροσανατολιστική γραμμή υπουργείου – ΟΛΜΕ –ΔΟΕ, που προσπάθησαν να ανοίξουν ως θέμα συζήτησης τα «κριτήρια διορισμών» σε μια φάση που έρχονται απολύσεις.
ü  Μα, πάνω απ’ όλα, -έστω ανολοκλήρωτα, έστω δειλά- αναδείχτηκε το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, που είναι αυτό της αδιοριστίας, των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και, άρα, αντικειμενικά και το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ που δεν μπορεί να είναι άλλο από τη ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η δουλειά είναι από τα πιο βασικά δικαιώματα στη ζωή των ανθρώπων. Και η πλήρης και μόνιμη δουλειά είναι εκείνη που συγκροτεί τους εργαζόμενους, που τους κάνει ικανούς να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους, να οργανωθούν με τους συναδέλφους τους και να παλέψουν. Για αυτό το λόγο το σύστημα τα τελευταία χρόνια –μέσω των κυβερνήσεών του σε Ανατολή και Δύση- προσπαθεί λυσσαλέα να συντρίψει κάθε ίχνος πλήρους και μόνιμης εργασίας. Ο συμβασιούχος είναι μόνιμα περιπλανώμενος, αιχμάλωτος, εκβιαζόμενος, σταθερά ληστευόμενος χωρίς να μπορεί εύκολα να αντιδράσει.
Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, το σύστημα προωθεί την αξιολόγηση, την ελαστικοποίηση και την απόλυτη διάλυση και των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εργαζομένων, οι οποίοι διασπασμένοι –κάτω από το καθεστώς αυτής της ελαστικοποίησης- και τρομοκρατημένοι μπροστά στα «χειρότερα» των συμβασιούχων, βλέπουν και αυτοί να δυσκολεύουν έτσι οι συνθήκες για αυτούς.
Έτσι, ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση και για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (αναπληρωτών) είναι ένας σπουδαίος αγώνας που έρχεται να αντιπαρατεθεί στον πυρήνα των αντιδραστικών επιλογών του συστήματος. Ένας σπουδαίος αγώνας που έκανε κάποια πρώτα μικρά βήματα, που δεν πρέπει να μείνουν μετέωρα.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί με «πειστικά επιχειρήματα» στον αντίπαλο, ούτε με ημερίδες, ούτε με «διαλόγους» με τους σφαγείς των δικαιωμάτων μας, ούτε με πολυδιάσπαση (παραταξιακή, ειδικοτήτων), ούτε με «λογιστικό» υπολογισμό του «πόσοι και με ποια κριτήρια είναι σωστό να διοριστούν», ούτε με αυταπάτες για εύκολες νίκες που θα προκύψουν μέσα από κόλπα και βερμπαλισμούς.
Μπορεί να δοθεί με τη συνείδηση της πολιτικής που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, με την αναγνώριση των φανερών εχθρών και των ψεύτικων φίλων, με το ρεαλισμό του ρόλου που παίζουν οι αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες.
Με συγκέντρωση δυνάμεων, με γενικές συνελεύσεις και με λογική κλιμάκωσης και ενιαίου αγώνα όλων –συμβασιούχων και μόνιμων- και με κεντρικό αίτημα: ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ και ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΛΗΡΩΤΩΝ.
1.      Αν η 30 Μάρτη επιλέχτηκε από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες για να στείλουν «ηρωικά» τον αγώνα στις διακοπές του Πάσχα και από εκεί στο καλοκαίρι, οι ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ που πρέπει να γίνουν μπορούν να τους χαλάσουν τα σχέδια. ΟΛΟΙ στις διαδηλώσεις στις 30 Μάρτη.
2.      Αμέσως μετά το Πάσχα, γύρος γενικών συνελεύσεων για να ορίσει άμεσα το επόμενο βήμα. Πιο μαζικό, πιο αποφασιστικό, πιο ανεβασμένο.
Συνεχίζουμε – κλιμακώνουμε για τα δικαιώματά μας, κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους, ο αγώνας να περάσει στα χέρια των εργαζομένων
Ο αγώνας αυτός αφορά όλον τον κλάδο!
·         Με απόρριψη ηττοπάθειας και της λογικής του μονόδρομου της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ.
·         Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί – να διοριστούν μόνιμοι όλοι οι συμβασιούχοι-αναπληρωτές.
agkinekp.blogspot.gr
Μάρτης '18